การอภัย ใช่ว่าทุกอย่างจะยุติ แต่ใจเราจะเบาลง ไม่ก่อกรรมเพิ่ม

 

ถาม -- อยากยุติเรื่องซ้ำซาก ต้องด้วยการให้อภัยใช่ไหมคะ?

 

ดังตฤณ :

การอภัยไม่ได้เป็นประกันว่า

เรื่องราวทุกอย่างจะยุติครับ

แต่เป็นประกันว่าใจเราจะเบาลง

และไม่ต้องก่อกรรมเพิ่ม

 

 

เมื่อตัวเราเข้าไปผูกเป็นปมอยู่กับคนอื่น

ทุกคนอยากคลายปมออกทันทีทันใดกันทั้งนั้น

แต่สิ่งที่เกือบทุกคนทำกันในทางปฏิบัติ

ก็คือการมัดปมให้แน่นยิ่งขึ้นไปอีก

 

การอภัยเป็นคำที่พูดกันสั้นๆ ง่ายๆ

แต่ทำกันยากๆ ยาวๆ

ไม่ใช่คิดให้อภัยแล้วจบ

แต่ต้องเริ่มจากการไม่โต้ตอบในทางร้าย

และหาทางคลายปม

โดย ‘เริ่มต้นที่ใจ’ ก่อนเป็นอันดับแรก

การคลายปมทางใจที่ว่านี้

ก็คือก้าวแรกของการให้อภัยนั่นเอง

เมื่อปมทางใจคลายได้

ปมทางวาจาและปมทางกายก็คลายตาม

 

 

ท่องไว้ครับ

อภัย ต้องทำทุกครั้งที่เกิดเรื่องกับเขา

ไม่ใช่แอบมาทำเอาเฉพาะตอนคิดเองอยู่คนเดียว

 

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

 

ถาม -- ในอดีตเคยมีความโกรธเกลียดเคียดแค้น แต่พอเวลาผ่านไป ความรู้สึกนั่นก็ลดลงๆ จำความรู้สึกโกรธเก่าๆไม่ได้แล้ว แบบนี้จะถือว่าเป็นการ ‘ให้อภัย’ หรือแค่ ‘ลืมความโกรธ’ ไปคะ? ระยะเวลาเป็นตัวช่วยให้กุศลจิตแข็งแรงขึ้นด้วยไหมคะ หรือว่าเป็นแค่การเสื่อมของสัญญา (ความจำได้หมายรู้)

 

ดังตฤณ :

ถ้าไม่มี ‘เจตนาอภัย’

เป็นชนวนความเสื่อมของอาการแค้น

ก็ถือว่าไม่ได้ทำอภัยทาน ไม่ได้บุญเพิ่มครับ

เป็นอนิจจังของสัญญาและสังขารเท่านั้น!

 

อ้างอิง : ดังตฤณ