ฉี่ม่วงเกือบทั้งซอย ปกครองบุกตรวจชุมชน ตั้งแต่หลังแรกยันหลังสุดท้าย แทบทุกบ้านพบคนเสพยา

เมื่อวานนี้ดิฉันนั่งดูข่าวอยู่ดี ๆ เห็นหัวข้อข่าวแล้วตกใจจนชาไปทั้งตัว “ฉี่ม่วงยกซอย” ฝ่ายปกครองลงพื้นที่ไปตรวจชุมชนที่อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี จากการร้องเรียนว่ามีคนมั่วสุมเสพยาในชุมชนหมู่ที่ 3 บ้านรางกร่าง ต.ศรีสำราญ พอเจ้าหน้าที่ลงไปตรวจ ปรากฏว่าตรวจฉี่ 15 คน ฉี่ม่วงถึง 11 คน ทั้งชายทั้งหญิง อยู่กันตั้งแต่บ้านต้นซอยยันบ้านท้ายซอย!

เรื่องนี้ฟังแล้วใจหายค่ะ เพราะบ้านใกล้เรือนเคียง ถ้าเสพยากันเกือบทั้งซอยแบบนี้ มันไม่ใช่แค่เรื่องของคนในบ้านนั้น ๆ แล้ว มันกระทบไปถึงความปลอดภัยของชุมชนทั้งหมด เด็กเล็กจะเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบไหน? ผู้สูงอายุที่อยู่บ้านคนเดียวจะปลอดภัยไหม?

ดีที่หน่วยงานภาครัฐยังไม่เพิกเฉย นายอำเภอส่งปลัดและชุดปฏิบัติการพิเศษลงพื้นที่ด้วยตัวเอง หลังจากพบผู้เสพก็พาไปสอบถาม ทำประวัติ และนำเข้าสู่การบำบัดในระบบ CBTX (ที่มีทั้งชุมชนและหน่วยงานสาธารณสุขร่วมกันดูแล)

แต่สิ่งที่ดิฉันอยากตั้งคำถามคือ...

ทำไมยุคนี้ยาเสพติดมันถึงแพร่หลายเข้าถึงได้ง่ายขนาดนี้? ทำไมถึงไม่มีใครเอะใจหรือเตือนกันบ้างเลย? แล้วเยาวชนจะมีแบบอย่างที่ดีจากที่ไหน ถ้าเพื่อนบ้านหรือคนในครอบครัวตกเป็นผู้เสพเสียเอง

ดิฉันไม่ได้มาเพื่อซ้ำเติมใครนะคะ แต่อยากให้สังคมร่วมกันมองเห็นปัญหา และช่วยกันเป็นหูเป็นตา เพราะบางที การที่เรากล้าเอ่ยปากเตือนหรือแจ้งเบาะแส มันอาจช่วยชีวิตใครบางคนให้หลุดพ้นจากวังวนตรงนี้ได้

ใครมีลูกหลาน มีญาติอยู่ในพื้นที่แบบนี้ อย่าปล่อยผ่านนะคะ เช็กให้ชัวร์ พูดคุยให้มากขึ้น ปล่อยปละละเลยวันนี้ อาจสายเกินไปค่ะ