แม่สวมบทบาทชาย เรื่องจริงอันยิ่งใหญ่จากอินเดีย

ในประเทศอินเดียที่มีขนบธรรมเนียมเข้มงวดและสถานะทางสังคมของผู้หญิงยังคงเป็นรอง เรื่องราวของ เพชียมา หรือที่รู้จักกันในชื่อ มูทู เป็นบทพิสูจน์ถึงความยิ่งใหญ่ของความรักและความเสียสละของผู้เป็นแม่

จุดเริ่มต้นโศกนาฏกรรมของเพชียมาเกิดขึ้นในปี 1985 เมื่อเธอเป็นม่ายตั้งแต่อายุเพียง 20 ปี หลังจากสามีเสียชีวิตได้เพียง 15 วันหลังแต่งงาน การเป็นม่ายในชนบทของอินเดียยุคนั้นถือเป็นเรื่องน่ารังเกียจ ครอบครัวสามีพยายามขายเธอ แต่เมื่อรู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ ความหวังเดียวของพวกเขาคือเธอจะให้กำเนิดบุตรชาย แต่เพชียมากลับคลอด ลูกสาว ออกมา การที่เธอเป็นแม่หม้ายและคลอดลูกสาว ทำให้เธอและลูกถูกขับไล่ออกจากบ้าน เพชียมาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพัง เพราะแม้แต่ครอบครัวของเธอก็ต้องการให้เธอแต่งงานใหม่และทอดทิ้งลูกสาวไป ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอปฏิเสธอย่างเด็ดเดี่ยว

ชีวิตที่ต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างแสนสาหัสเริ่มต้นขึ้น เพชียมาพยายามหางานทำเพื่อเลี้ยงชีพและลูกสาว แต่กลับถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหตุผลก็คือเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่มีการศึกษาและเป็นแม่หม้ายที่มีลูก ซึ่งถูกมองว่าเป็นตัวโชคร้ายและไม่สะอาด เธอได้งานทำความสะอาดในร้านชาเล็กๆ แต่ก็ต้องทนกับการถูกเหยียดหยามและรังแกจากผู้ชาย ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังถูกหักเงินเดือนเพราะต้องดูแลลูกสาว ต่อมาเธอไปทำงานที่ไซต์ก่อสร้าง ซึ่งมีเวลาทำงานยืดหยุ่นกว่า แต่ที่นั่น ผู้ชายส่วนใหญ่ก็ยังคงรังแกและนินทาเธอ ทั้งกล่าวหาว่าเธอมีลูกไม่มีพ่อ หรือเป็นแม่หม้ายที่นำโชคร้ายมาให้

ในค่ำคืนหนึ่งขณะที่ลูกสาวร้องไห้ด้วยความหิวโหย เพชียมาก็ร้องไห้คร่ำครวญและคิดว่า "ถ้าฉันเป็นผู้ชายก็คงจะดี" ความคิดนี้จุดประกายให้เธอตัดสินใจครั้งสำคัญ เธอเดินทางไปที่วัด ตัดผมยาวกว่า 20 ปี ซึ่งในศาสนาฮินดูคือการมอบตนเองให้เทพเจ้าเพื่อความโชคดี และเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดส่าหรีมาเป็นชุดผู้ชาย นอกจากนี้ เธอยังเปลี่ยนชื่อเป็น มูทูคุมา เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะผู้ชาย

ด้วยระบบทะเบียนราษฎร์ที่ค่อนข้างหลวมในอินเดียยุคนั้น มูทูสามารถเปลี่ยนเอกสารระบุตัวตนทั้งหมดเป็นเพศชายได้ เมื่อกลายเป็น "ผู้ชาย" การหางานก็ง่ายขึ้น เธอทำงานชั่วคราวหลากหลายประเภท เช่น เก็บชา ทาสี หรือเป็นแรงงานในไซต์ก่อสร้าง เพื่อเลี้ยงดูลูกสาวให้มีชีวิตรอด มูทูพยายามทำตัวให้เหมือนผู้ชายทุกกระเบียดนิ้ว ไม่ว่าจะเป็นการเลียนแบบพฤติกรรมการสูบบุหรี่ การผิวปากแซวสาว หรือการเข้าออกห้องน้ำชายอย่างเป็นธรรมชาติ เธอประสบความสำเร็จในการสวมบทบาทเป็นผู้ชายจนทุกคนรวมถึงลูกสาวของเธอก็เรียกเธอว่า "พ่อ" การเป็น "พ่อเลี้ยงเดี่ยว" ทำให้มูทูได้รับการยอมรับและความไว้วางใจจากสังคมมากกว่าการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เธอสามารถหางานทำได้มากขึ้น มีเงินมากพอที่จะส่งลูกสาวไปโรงเรียน และไม่ต้องกลัวการถูกรังแกอีกต่อไป ชีวิตของพวกเธอปลอดภัยขึ้นมาก

เมื่อลูกสาวแต่งงาน มูทูรู้สึกปลื้มปิติและโล่งใจ เธอตัดสินใจที่จะเป็นมูทูตลอดไป เพราะการเป็นมูทูทำให้เธอสามารถปกป้องลูกสาวและมอบชีวิตที่มั่นคงให้ได้ เธอกล่าวว่า "ฉันจะเป็นมูทูตลอดไป การเป็นมูทูทำให้ฉันสามารถให้ชีวิตที่มั่นคงกับลูกสาวได้ ฉันจะยังคงปกป้องลูกสาวในฐานะผู้ชายจนกว่าฉันจะจากโลกนี้ไป เพราะในประเทศของเราผู้ชายสามารถให้การปกป้องดีกว่าผู้หญิงมาก"

เรื่องราวของมูทูแพร่หลายในสังคมอินเดียและได้รับทั้งเสียงชื่นชมและวิพากษ์วิจารณ์ ผู้คนมากมายยกย่องเธอว่าเป็น "แม่ผู้ยิ่งใหญ่" และเป็น "ผู้ชายที่ยอดเยี่ยม" ที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อลูก แต่ก็มีบางส่วนที่ไม่เข้าใจและตั้งคำถามกับการตัดสินใจของเธอ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า มูทูคือสัญลักษณ์ของความรักที่ไม่ยอมแพ้และเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงหลายคนในสังคมที่เต็มไปด้วยอุปสรรค