นักวิทยาศาสตร์ค้นพบว่าดาวพฤหัสเคยมีขนาดใหญ่เป็นสองเท่าของขนาดปัจจุบัน

ดาวพฤหัสบดี (Jupiter) เป็นดาวเคราะห์ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะของเรา ซึ่งอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นลำดับที่ 5 ถัดจากดาวงอังคาร ดาวพฤหัสบดีมีมวลสูงกว่ามวลของดาวเคราะห์อื่นรวมกันราว 2.5 เท่า หนักว่าโลก 318 เท่า โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวกว่าโลก 11 เท่า และมีปริมาตรคิดเป็น 1,300 เท่าของโลก หากคุณอึ้งกับขนาดที่ใหญ่โตมโหฬารของดาวพฤหัสในปัจจุบันแล้วละก็ คุณจะต้องอึ้งไปอีกถ้าคุณรู้ว่าในอดีตดาวพฤหัสดวงนี้เคยมีขนาดที่ใหญ่กว่าปัจจุบัน

นักดาราศาสตร์ Konstantin Batygin จากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย และ Fred Adams จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน ได้ทำการสำรวจและทำการคำนวณปริมาตรของดาวพฤหัสใหม่ โดยการศึกษาจากดวงจันทร์ 2 ดวงของดาวพฤหัสบดีได้แก่ อมัลเธียร์ (Amalthea) และ ทีบี (Thebe) พวกเขาศึกษาจากการเตลื่อนที่ของวงโคจรของพวกมัน ซึ่งดวงจันทร์สองดวงนี้ยังโตจรเป็นแนวเอียงตามเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดีอีกด้วย 

จากการวิจัยก่อนหน้านี้พบว่าการเอียงดังกล่าวสามารถนำไปใช้เพื่อติดตามประวัติการโคจรของดวงจันทร์ขนาดเล็กเหล่านี้ได้ Batygin และ Adams จึงใช้ประวัติการโคจรดังกล่าวเพื่อสร้างวิวัฒนาการในยุคแรกของดาวพฤหัสบดีขึ้นมาใหม่ และถึงแม้ว่าวันเวลาจะผ่านมาร่วม 4,500 ล้านปีแล้ว แต่ก็ยังคงมีร่องรอยมากพอที่จะทำให้พวกเขาจำลองสถานะของดาวพฤหัสยุคแรกเริ่มขึ้นมาใหม่ได้ 

จากการทดลองแสดงให้เห็นว่าดาวพฤหัสมีช่วงที่มันเติบโตอย่างรวดเร็วและรุนแรงในช่วงต้นของประวัติศาสตร์ระบบสุริยะ เพียง 3.8 ล้านปีหลังจากดาวเคราะห์แข็งดวงแแรกปรากฏขึ้น ปริมาตรของดาวพฤหัสก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อยเป็นสองเท่าของปริมาตรปัจจุบัน และนอกจากนี้ สนามแม่เหล็กของดาวพฤหัสบดียังสูงกว่าปัจจุบันถึง 50 เท่า ส่งผลให้สสารที่ถูกดึงดูดเขาสู่ดาวเคราะห์ดังกล่าวมีอัตราการเพิ่มมวลประมาณ 1.2 ถึง 2.4 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดีต่อล้านปี 

แต่เมื่อสสารรอบดาวพฤหัสบดีสลายตัวไป ในที่สุดดาวเคราะห์ก็หดตัวลงภายใต้แรงโน้มถ่วงของตัวเองทำให้ปริมาตรลดลง และมีความเร็วในการหมุนเพิ่มขึ้น ดาวพฤหัสยังคงหดตัวลงอย่างต่อเนื่องจนถึงทุกวันนี้ เนื่องจากอุณหภูมิที่พื้นผิวและภายในลดลง ทำให้แกนกลางของดาวบีบอัดและร้อนขึ้น และสูญเสียพลังงาน แม้ว่าจะเกิดขึ้นในอัตราที่ช้ามากก็ตาม 

แม้จะมีปริมาตรที่มากขึ้น แต่ดาวพฤหัสก็ไม่เคยมีมวลมากพอที่จะกลายเป็นดาวฤกษ์ได้ ถ้าหากดาวพฤหัสบดีจะเปลี่ยนสถานะจากดาวเคราะห์เป็นดาวฤกษ์ได้นั้น มันจะต้องมีมวลอย่างน้อย 85 เท่าของมวลปัจจุบันจึงจะจุดชนวนปฏิกิริยาฟิวชันไฮโดรเจนที่แกนกลางได้ ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของดาวฤกษ์ทุกดวง