สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จากความมืดมิดสู่ยุคทอง "สมเด็จย่าแห่งยุโรป"

สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงครองราชย์ยาวนานและมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์อังกฤษ แม้จะทรงเผชิญกับภาวะซึมเศร้ารุนแรงหลังการสิ้นพระชนม์ของพระสวามี เจ้าชายอัลเบิร์ต แต่พระองค์ก็ทรงเป็นผู้นำที่แข็งแกร่งและนำพาสหราชอาณาจักรไปสู่ยุคทองอันรุ่งเรือง

พระนางประสูติในปี 1819 และขึ้นครองราชย์ในปี 1837 ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ตในปี 1840 ซึ่งทรงเป็นที่ปรึกษาสำคัญของพระนาง ทั้งสองมีพระโอรสธิดา 9 พระองค์ ในช่วงต้นรัชกาล พระนางเผชิญกับการลอบปลงพระชนม์หลายครั้ง แต่ก็ทรงรอดพ้นมาได้

รัชสมัยของพระนางเป็นยุคแห่งการขยายอาณานิคมของอังกฤษอย่างกว้างขวาง จนได้รับสมญานามว่า "ดินแดนพระอาทิตย์ไม่ตกดิน" อุตสาหกรรม การคมนาคม และวิทยาศาสตร์ก็เจริญก้าวหน้าอย่างมาก พระนางทรงเป็นพระประมุขภายใต้ระบบรัฐสภา โดยมีบทบาทเชิงสัญลักษณ์มากขึ้น แต่ก็ทรงสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับสถาบันกษัตริย์

หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ตในปี 1861 พระราชินีทรงตกอยู่ในภาวะซึมเศร้ารุนแรง เก็บตัว และไม่ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจ ทำให้ความนิยมในราชวงศ์ลดลง แต่ในที่สุดนายกรัฐมนตรีเบนจามิน ดิสราเอลีก็สามารถโน้มน้าวให้พระนางกลับมาปฏิบัติหน้าที่ได้

พระนางทรงมีสายสัมพันธ์ทางเครือญาติกับราชวงศ์ต่างๆ ทั่วยุโรป จนได้รับการขนานนามว่า "สมเด็จย่าแห่งยุโรป" และทรงเป็นผู้สร้างธรรมเนียมหลายอย่าง เช่น ชุดเจ้าสาวสีขาวและการตกแต่งต้นคริสต์มาส

สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคตในปี 1901 ครองราชย์รวม 63 ปี 7 เดือน 2 วัน ซึ่งเป็นรัชกาลที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษในขณะนั้น พระองค์ทรงเป็นบุคคลสำคัญที่สร้างความเปลี่ยนแปลงและทิ้งมรดกอันยิ่งใหญ่ไว้ให้กับสหราชอาณาจักรและโลก