อย่าปากดี

ชื่อเรื่อง: อย่าปากดี

(เรื่องเล่าจากคืนที่ไม่ควรมีใครเปิดประตูออกไป...)

 

ทุกอย่างเริ่มจากการท้าทายที่ไม่มีใครคิดจะรับผิดชอบ

 

ห้าคน ไอ้แบงค์ ไนซ์ อาร์ท พี กับบิ๊ก — พวกมันเป็นเด็กช่างสายเถื่อน ชอบลองของ ดูถูกผีดิบทุกประเภท ไอ้แบงค์เป็นหัวโจก มีคลิปดังจากการไปแกล้งคนในสุสานกลางคืน จนได้ยอดวิวเป็นแสน

 

แล้วพวกมันก็อยากได้ “คลิปใหม่ที่ดังยิ่งกว่า”

 

เป้าหมายของมันคือ "ศาลแม่ทอง" ในป่าหลังหมู่บ้านร้าง

ตำนานเล่าว่า เมื่อสิบปีก่อน ผู้หญิงชื่อ “ทองอินทร์” โดนคนในหมู่บ้านข่มขืนจนตายทั้งกลม ถูกโยนศพไว้ใต้ต้นไทรกลางป่า วิญญาณเธอไม่เคยไปไหน แถมมีคนสร้างศาลแบบลวก ๆ ไว้ขอโทษ แต่ไม่มีใครกล้ากลับไปอีกเลย

 

“ผีเ...้ยไรจะอยู่ได้ตั้งสิบปีวะ ไม่ไปเกิดซะทีไอ้สัส” ไอ้พีหัวเราะ

“กูจะเอาบ้องไปดูดบนศาลแม่งเลย จะได้รู้ว่าใครแน่กว่ากัน” ไอ้บิ๊กเสริม

“มึงอย่าพูดมาก กูขอเยี่ยวใส่ศาลเลยดีกว่า ถ้าผีมีจริงก็มาดิไอสัด” ไอ้แบงค์ลากเสียงหัวเราะ

 

พวกมันเข้าไปตอนเที่ยงคืน

ศาลแม่ทองโผล่มาจากพุ่มไม้เก่า ๆ ตัวศาลเอียง ๆ มีผ้าสามสีที่ซีเปื่อยจนแทบมองไม่เห็น

มีตุ๊กตาเด็กหน้าขาดนอนคว่ำอยู่ข้าง ๆ

แถวศาลไม่มีลม ไม่มีแมลง ไม่มีเสียง — เหมือนเวลาแม่งหยุดเดิน

 

พวกมันไม่สนใจ

ไอ้แบงค์เปิดกล้อง ไอ้ไนซ์จุดไฟแช็คแล้วดูดบ้อง

ไอ้อาร์ทเอาขนมที่เตรียมมาโยนใส่หน้าองค์ศาล

แล้วไอ้พีก็เริ่มพูด...

 

“ทองอินทร์ใช่มั้ย มึงตายเพราะผู้ชาย แล้วมึงยังไม่เข็ดอีกเหรอ? เอาดิ ออกมาสิ ออกมาให้พวกกูเห็น มึงแน่จริงมึงออกมาดิ!”

 

ทันใดนั้น — กล้องดับ ไฟแช็คดับ

แล้วเสียงหนึ่งดังขึ้น... ไม่ใช่จากศาล

แต่จาก "ใต้เท้าพวกมัน"

 

"กูอยู่ตรงนี้...พวกมึงเรียกกูเอง..."

 

พื้นตรงกลางศาลพังลง

มีแขนสีดำเน่าทะลุขึ้นมาคว้าเอาเท้าไอ้บิ๊ก กรี๊ดลั่นป่าก็ไม่ช่วยอะไร

เพราะเงาดำตัวหนึ่งกระโจนขึ้นมา มันไม่มีหน้า มีแต่รอยยิ้มแสยะ

เสียงในป่าดังขึ้นซ้อนกันหลายสิบเสียง — เป็นเสียงผู้หญิง...ที่เหมือนกันเป๊ะ

 

"อยู่ด้วยกันก่อนสิ...อย่าเพิ่งหนี..."

 

ไอ้บิ๊กหายเข้าไปในหลุม ไอ้พีหายไปกับเงา

เสียงกระดูกหักดังกร๊อบ ๆ

ไอ้ไนซ์ตะโกนร้อง “กูขอโทษ กูขอโทษ!” แต่เงานั้นเดินเข้าหามัน

เลือดไหลจากตา จมูก ปาก แล้วก็ล้มลงตาเหลือก

 

เหลือไอ้แบงค์กับไอ้อาร์ท

แบงค์วิ่ง... แต่ป่าทั้งป่ามันวนไปมา ไม่มีทางออก

ทุกทางที่วิ่ง กลับมาศาลเดิม

แล้วเสียงกระซิบก็ดังในหัว

 

“ถ้ามึงขอ กูจะปล่อย...แต่ต้องเอาอีกคนมาแทน”

 

ไอ้แบงค์หันไปมองอาร์ท แล้วแม่งก็ต่อยเพื่อนตัวเองให้สลบ

ลากศพเพื่อนไปวางบนศาล แล้วพูดกับความมืดว่า

“เอามันไป กูไม่อยากตาย กูยังไม่ได้ดังพอ!”

 

ไฟติดขึ้น

ป่ากลับมาเงียบ

ไอ้แบงค์หนีรอด

แต่…

 

เช้าวันถัดมา มีกล้องถูกส่งไปยังโทรศัพท์ของทุกคนในโรงเรียน

ในคลิปคือภาพไอ้แบงค์ลากเพื่อนไปให้ผี

แล้วก็เสียงกระซิบของผู้หญิงที่ไม่มีหน้า...

 

“คนที่ขอชีวิต มักได้ของแถม...เป็นคำสาป”

 

วันถัดมา ไอ้แบงค์โดดตึกตาย

แต่ไม่มี

ใครเห็นศพ

เห็นแค่เงาในกล้องวงจรที่ยืนหัวเราะอยู่ริมตึก...ข้าง ๆ มัน