รีวิวหนังสือ ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อหล่อน จะแคร์เพื่อ ?

แคร์เพื่อ ? น่าจะเป็นวลีเด็ดที่กระตุกจิตกระชากใจใครหลายคนไม่น้อย เพราะชีวิตคนเรามีหลายสิ่งให้ต้องแคร์ และเราเหนื่อยล้าเอามากๆที่แคร์สารพัดเรื่อง แน่นอนว่าถึงจุดหนึ่งเราคงเลือกที่จะไม่แคร์บ้างก็จะพบว่ามันก็ไม่ได้เสียหน้าอะไรนักหนา

เราจะมาดูกันว่าถ้าเรา No สน No แคร์ขึ้นมาจริงๆจะมีอะไรให้แง่คิดกับพวกเราได้บ้าง

ความรู้ความประทับใจในมุมมองของครีเอเตอร์

1.ยิ่งอายุมากขึ้น เรายิ่งมีความรักโดยที่แสดงความเป็นตัวของตัวเองได้ง่ายขึ้น เพราะเมื่อคนเราอายุย่างเข้า 30 ปีก็จะเริ่มมีมุมมองความรักที่เปลี่ยนไป โดยหันมาสนใจตัวตนภายในของอีกฝ่ายมากขึ้น พอถึงตอนนั้นอาจมีคนที่สัมผัสถึงเสน่ห์ของคุณเพิ่มมากขึ้นก็ได้

2.ปล่อยวางความทรงจำและความรู้สึกที่มีร่วมกับแฟนเก่าเถอะ ถ้าจัดระเบียบพื้นที่ในสมองใหม่ เธอจะสร้างความสุขใหม่ๆมาแทนที่ สิ่งเหล่านั้นได้

3.ใครๆก็อยากทำงานกับคนที่กระตือรือร้นและมองในแง่บวกว่า “ไม่รู้จะทำได้นั้น แต่จะลองทำดู!มากกว่า คนที่ออกตัวว่า “ทำไม่ได้” ตั้งแต่ตอนยังไม่ทันได้ลงมือทำงาน ในความเป็นจริงแทบไม่ได้มีใครที่ทำงานได้ดีตั้งแต่เริ่มแรกได้หรอก

4.ถ้าไม่ลองทำอะไรสักอย่างดู ก็ไม่มีทางรู้หรอกว่า ตัวเอง “ความถนัด” ในงานนั้นไหม?ลองทำงานพาร์ตไทม์ หรือ งานอะไรก็ได้แล้วมันจะจุดประกายเธอค้นพบความถนัดของตัวเอง

5.เธออาจคิดว่าตัวเองสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นแต่แทนที่จะทำงานด้วยประสิทธิภาพที่ไม่เต็มร้อย ผู้พักผ่อนเพื่อชาร์ตแบบให้เต็มก่อนค่อยกลับไปทำงานน่าจะเป็นประโยชน์กับคนรอบข้างมากกว่าตอนนี้เธอไม่ต้องแคร์อะไรทั้งนั้น มองหาสิ่งที่ทำให้จิตใจสงบและพักผ่อนอย่างสบายๆ ไปเถอะ

6.ไม่ใช่ว่าเธอ “ทำไม่ได้”เธอแค่ “ไม่อยากทำ” ต่างหาก เก็บเอาคำพูดที่ว่า “ทำไม่ได้" ไว้ใช้เฉพาะกับสิ่งที่พยายามทำแล้วแต่ไม่สำเร็จเถอะ

7.การจะ “ทำได้” หรือ “ทำไม่ได้” ถ้าไม่ลองทำดูก็ไม่มีทางรู้หรอก แต่เธอกลับตัดสินก่อนลงมือ ทำไปแล้วว่าไม่ได้ ลองพยายามทำดูก่อนเถอะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ถึงค่อยพูดว่า “ทำไม่ได้”

8.ไม่ใช่ว่าเธอทำไม่ได้หรอก แต่เธอคิดว่างานนี้ท่าทางจะลำบาก ก็เลยไม่อยากทำ หรือไม่อยากพยายามมากกว่า ลองทำบางอย่างดูก่อน ถ้าทำไม่ได้จริงๆ ค่อยคิดดูอีกทีว่าจะเอายังไงต่อ

9.สิ่งที่จำเป็นไม่ใช่งานที่ทำได้ หรือแรงฮึด...แต่เป็นทัศนคติที่ผ่อนคลายว่า “ลองทำดูก่อนแล้วกัน”ถ้ามีทัศติแบบนี้ ไม่ว่าจะเจอกับอะไร ก็พอจะเอาตัวรอดได้แล้ว

10.เรา “ทำเงินเองไม่ได้” กับ “ใจดีกับคนอื่นไม่ได้มันไม่เกี่ยวกันเลย ถ้านอกจากจะแล้งเงินแล้วยังแล้งน้ำใจอีกนี่ชีวิตจบเห่เลยนะ เอาเป็นว่าเธอลองหาเงินให้พอใช้ก่อน ยังไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านเรื่องอื่นหรอก

11.ให้คิดว่า “แต่ละคนไม่เหมือนกัน แม้เราจะใช้วิธีตักเตือน หรืออธิบายเหมือนกัน แต่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะพัฒนาขึ้น หรอกนะ สิ่งสำคัญ คือเธอต้องคอยสังเกตพนักงานแต่ละคน แล้ววิเคราะห์ดูว่าเขาควรปรับแก้ตรงจุดไหน และต้องแก้ไขอย่างไร

12.ถ้าเธอถึงกับต้องยอมเสียสละตัวเองจนยอมสะบักสะบอมละก็ฉันว่าเธอโยนสำนึกความรับผิดชอบอะไรนั่นทิ้งไปเถอะ ถ้าสภาพจิตใจ ซึ่งถือเป็นรากฐานของตัวเธอ อยู่ในสภาพง่อนแง่น เธอคิดว่าจะทำงานได้ดีเหรอ ?