นางเสือสมิงยอดรักตอนที่29 แผนจับเหยื่อล่อ

ตอนที่ 29 

ชื่อตอน แผนจับเหยื่อล่อ

ในอีก 1 สัปดาห์ต่อมา วงเสนาะเสียงทองของผู้ใหญ่ทองดี ได้รับการว่าจ้างให้ไปทำการแสดงที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งทุกคนในวงต่างก็ดีใจและเตรียมความพร้อมกันตามปกติ เพราะว่าการเดินทางของพวกเขานั้น มันเป็นสิ่งที่พวกเขานั้นทำจนเป็นปกติเคยชิน แต่ก็อดที่จะรู้สึกตื่นเต้นดีใจไม่ได้ เพราะว่าเมื่อถูกว่าจ้างทุกครั้ง เพราะนั่นหมายถึงทุกคนในวงจะมีรายได้ ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ดี

ดา เองงานนี้เธอก็มีการเตรียมชุดสวยๆชุดใหม่ ไว้ไปสวมใส่ตอนขึ้นเวทีการแสดง ด้วยแล้วก็มีการเตรียมเพลงเพราะๆไว้สำหรับร้องในคืนการแสดงด้วยกันหลายเพลง

ส่วน เทพ เขามีต้องไปกินเลี้ยงกับลูกค้าในตัวเมืองในวันนี้ ซึ่งหมู่บ้านที่ดา เธอไปทำการแสดงร้องเพลงนั้นก็อยู่เลยไปไม่ห่างจากตัวเมืองมากนัก ประมาณแค่ 5 กิโลเมตรกว่าๆเอง ซึ่งชายหนุ่มเขาก็กะว่าถ้าเขานั้นเสร็จจากงานเลี้ยงไว เขาก็จะขับรถแวะไปรับดากลับไร่อดิศรพร้อมกันกับเขาด้วยเลย

เมื่อถึงเวลาตอนพบค่ำ การแสดงนั้นเป็นเวทีกลางแจ้งขนาดใหญ่เจ้าภาพใจดีจัดอาหารอร่อยๆมากมายหลากหลายอย่างมาเลี้ยงดูปูเสื่อทุกคนในวงเสนาะเสียงทอง จนอิ่มหมีพีมัน มีความสุขสำราญไปตามๆกันก่อนที่ทุกคนนั้นจะเตรียมตัวแต่งกายสวยงามเพื่อเตรียมตัวขึ้นแสดงเพื่อมอบความสุขความสำราญให้แก่ผู้คนจำนวนมากในงานนี้ ในบริเวณรอบๆงานเลี้ยงมีเจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวนมากที่เจ้าภาพนั้นได้ทำการเชื้อเชิญมาเพื่อรักษาความปลอดภัยและอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนที่มาร่วมชมการแสดงต่างๆในค่ำคืนนี้

ซาเดและลูกน้องของเขาจำนวนหนึ่งที่ทำทีเป็นมาชมการแสดงเหมือนกับคนอื่นๆพวกเขานั้นแบ่งหน้าที่กันเพื่อคอยสอดส่องดูแลเหตุการณ์ต่างๆภายในงานเลี้ยงเพื่อหาลู่ทางหลบหลีกเจ้าหน้าที่ตำรวจให้ได้แบบแนบเนียนที่สุด เพราะว่าในค่ำคืนนี้พวกเขานั้นมีแผนการที่จะลงมือทำอะไรบางอย่างตามแผนการที่หม่องซา เจ้านายของพวกเขานั้นได้สั่งการมา

หึๆ !! วันนี้ที่นี่ดูคึกคักดีจริงๆว่ะ ซาเด เขาหัวเราะและหยิบเหล้าขึ้นมาดื่มสายตาของเขานั้นลอบมองดูผู้ใหญ่ทองดีและสายใจผู้เป็นภรรยาเป็นครั้งคราวด้วยจุดประสงค์อะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในความคิดและจิตใจของเขาในขณะนี้

อืมๆ รอให้การแสดงจบลงก่อนแล้วพวกเราค่อยลงมือตามแผนนะเว้ย ถ้าขืนลงมือตอนนี้ทุกคนจะตกใจแตกตื่นมากเป็นพิเศษแล้วพวกตำรวจมันก็จะก่อกวนงานของพวกเราทำให้งานของเจ้านายอาจจะสะดุดได้ ซาเด สั่งการลูกน้องของเขา

ครับลูกพี่ ลูกน้องของเขารับคำสั่ง ทุกคนนั้นทำทีเป็นนั่งดื่มเหล้าสังสรรค์กันต่ออย่างสนุกสนานเพลิดเพลินทำตัวปกติเพื่อไม่ให้เป็นจุดเด่นทำให้คนอื่นสงสัยเอาได้ในขณะนั้น ดาเธอเดินไปเข้าห้องน้ำ ในขาเดินกลับมาที่กระโจมสำหรับแต่งตัวเผอิญเธอนั้นก็สายตาดีมองเห็นซาเด กับพวกกำลังนั่งดื่มกันอย่างมีความสุข 

หญิงสาวมีความจำที่ค่อนข้างดี และจำได้ทันทีว่าเขาคือ แขกที่ชอบไปนั่งดื่มและเที่ยวที่ร้านพิมพิไร และเคยเดินชนกับเธอที่หน้าร้าน

พิมพิไรด้วย มันทำให้เธอรู้สึกแปลกเลยใจเล็กน้อย ที่เธอนั้นมักจะพบเจอเขาอยู่บ่อยๆหลากหลายสถานที่

นี่มันผู้ชายที่ชอบไปเที่ยวที่ร้านพิมพิไรบ่อยๆ นี่ทำไมถึงได้บังเอิญขนาดนี้นะ ทำไมเรามักจะเจอเขาบ่อยๆ แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง เขาอาจจะชอบการดื่ม เที่ยวเตร่ และชอบฟังเพลง ก็เป็นไปได้ เธอพยายามที่จะคิดในทางที่ดี พร้อมกับเลิกให้ความสนใจเขา และพรรคพวก ดารีบเดินกลับเข้ากระโจมและทำการแต่งตัวแต่งหน้าให้เสร็จเพื่อจะได้ขึ้นเวทีการแสดงตามกำหนดเวลาที่ถูกกำหนดเอาไว้

เมื่อถึงเวลาที่ทำการแสดง ทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติอย่างราบรื่น ดนตรีไพเราะ บวกกับเสียงเพลงที่ไพเราะเพราะพริ้งของดา ที่ทำให้ทุกคนที่ได้สดับรับฟังมีความสุขดังเหมือนต้องมนต์เสน่ห์เคลิบเคลิ้มหลงอยู่ในภวังค์แห่งความสุขในชั่วขณะนั้นอย่างที่ไม่อาจจะห้ามหรือหยุดความสุขนั้นได้เลย ส่วนที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวเมืองเทพเขานั่งทานอาหารกับลูกน้องของเขา แล้วก็มีลูกค้าจำนวนหลายคนพูดคุยกันถึงเรื่องการค้าและการทำธุรกิจอย่างออกรสออกชาติ แต่ถ้าว่าในความรู้สึกและหัวใจของเขานั้น จิตใจของชายหนุ่มกับล่องลอยไปอยู่ที่เวทีการแสดงของวงดนตรีเสนาะเสียงทอง

เขายกโทรศัพท์ของเขาขึ้นมามองดู ในไลฟ์สดการแสดง ณ เวทีการแสดงใน เฟสบุค ที่ดาเธอให้คนในวงถ่ายทอดสดลงใน เฟสบุค ส่วนตัวของเธอเพื่อเป็นการโปรโมทโฆษณาวงไปในตัวด้วย ชายหนุ่มเขาจ้องมองดูดาในหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ใบหน้าสวยๆและเสียงอันไพเราะของเธอทำให้เทพเขารู้สึกมีความสุขมากๆและเผลอยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว

รอผม อีกแป๊บนะครับ คุณดา เสร็จจากงานนี้แล้วเดี๋ยวผมจะรีบขับรถไปรับกลับบ้านพร้อมกันนะครับ นี่เราบ้าไปแล้วนะเรา อยู่ห่างคุณดาแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็คิดถึงคุณดาแล้ว คลั่งรักไม่ไหวจริงๆเลย ฮ่าๆๆชายหนุ่มเขาหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข เมื่อคิดถึงใบหน้าของ ดา ผู้หญิงที่เขานั้นรักและคิดถึงเธอมากกว่าใครๆ

หลังจากที่การแสดงนั้นได้จบลงมีผู้ชายแปลกหน้าเดินมาสะกิดผู้ใหญ่ทองดีแล้วบอกว่า เจ้านายของพวกเขาต้องการเจอตัวผู้ใหญ่ทองดีและสายใจภรรยาของเขา เพื่อพูดคุยกันเรื่องจ้างงานแสดง และอยากให้ไปคุยกันที่รถตู้ของเจ้านายของพวกเขาสักครู่ ใช้เวลาไม่นานแต่ทว่าเมื่อมาถึงที่รถตู้ เหตุการณ์ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีการคุยเรื่องจ้างงาน มีแต่งานเข้าเพราะมีชายฉกรรจ์หลายคนเข้ามาล้อมรอบผู้ใหญ่ทองดีและสายใจผู้เป็นภรรยาของเขาเอาไว้ 

ทั้งสองคนนะรีบๆขึ้นไปบนรถตู้สิ ผู้ชายตัวใหญ่สั่ง 2 สามีภรรยาเสียงเข้ม พร้อมกับโชว์ปืนที่เหน็บไว้ที่เอวของเขาพร้อมกันนั้นชายฉกรรจ์อีกหลายคนต่างก็กรูเข้ามาช่วยกันข่มขู่ผู้ใหญ่ทองดีและสายใจ

นี่พวกนายเป็นใครกัน ทำไมถึงได้ทำแบบนี้ พวกเราสองคนไปทำให้พวกนายไม่พอใจ อะไรมาก่อนหรือเปล่า แต่จะว่าฉันไปน่ะ ฉันน่ะไม่คุ้นหน้าและไม่เคยรู้จักพวกนายมาก่อนเลยนะ จริงๆ

อย่ามาถามมากเว้ย พวกเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนหรอกนะ แต่ว่าแกสองคนน่ะเป็นคนที่มีความสำคัญกับแผนการของเจ้านายของพวกฉันเพราะฉะนั้นถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ขึ้นไปบนรถตู้ซะดีๆได้แล้ว ไปสิ!! ต้องให้พูดซ้ำ หลายครั้งทำไมวะ เรื่องมากนักนะ เดี๋ยวกูยิงไส้แตกเลยนะ ผู้ชายตัวใหญ่ข่มขู่ 2 ผัวเมีย ด้วยเสียงอันดัง และสายตาที่ดุดันท่าทางเอาจริงเอาจังมากๆทำให้สายใจเธอนั้นสะดุ้งตกใจกลัวอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับเธอและสามีของเธอ

ไปสิเร็ว เร็วๆเข้าสิ เขาส่งเสียงตะคอกอย่างมีอารมณ์ เพราะรู้สึกหงุดหงิด เขาทำเสียงดังๆขึ้นอีกหลายครั้ง พร้อมด้วยการใช้มือหนาใหญ่ของเขานั้นผลักไปที่หลังของผู้ใหญ่ทองดีแรงพอสมควร

ไปๆๆแล้วจ้า ผู้ใหญ่ทองดีเขารู้สึกเป็นห่วง สายใจผู้เป็นภรรยาของเขาเพราะเธอดูหวาดกลัวมากๆ ไปกันจ๊ะ สายใจทำตามที่พวกนั้นเขาสั่งเถอะอย่าเพิ่งไปขัดใจพวกเขาเลยนะ เดี๋ยวจะพาลโมโหและทำร้ายพวกเราสองคน เขาจับที่หัวไหล่ของภรรยาและพูดจากล่อมให้เธอนั้นทำตามที่พวกคนร้ายต้องการ ทำให้สายใจเธอนั้นจำใจต้องทำตามและขึ้นไปนั่งบนรถตู้ของคนร้ายแต่โดยดี จากนั้นรถตู้คันนั้นก็วิ่งออกจากบริเวณนั้นไปอย่างรวดเร็ว

 สักพักหนึ่งหลังจากที่ดาเธอนั้นร้องเพลงเสร็จและเปลี่ยนชุดเรียบร้อยก็มีเด็กน้อยคนหนึ่งอายุประมาณ 7 ขวบ เดินตรงเข้ามาหาเธอและถือซองจดหมายมามอบให้กับดา เมื่อดาเธอเปิดซองจดหมายออกมาอ่านสีหน้าและแววตาของหญิงสาวนั้น ก็เต็มไปด้วยความกังวล ความห่วงใยต่อความปลอดภัยของ พ่อและแม่ของเธอ 

พ่อทองดี !! แม่สายใจ !! เธออุทานเรียกชื่อของพ่อของแม่ของเธอออกมาและยืนนิ่ง อึ้ง ทำอะไรไม่ถูกอยู่ สักครู่หนึ่ง 

จบตอนที่ 29.