ว่าด้วยเรื่องของแผ่นดินไหว

จากเหตุการณ์แผ่นดินไหว เมื่อวันศุกร์ (28 มีนาคม 2568) ช่วยบ่าย (เวลาโดยประมาณ 13.20 น.) ที่ผ่านมานั้น เชื่อว่าเป็นเหตุการณ์ที่ทุกคนคงจดจำไปตลอดชีวิต ก็ว่าได้ สำหรับคนที่พบเจอกับสถานณ์จริงๆ  กับการสั่นสะเทือนของพื้นดิน ซึ่งเหตุการณ์นี้ อาจจะทำให้ใครหลายคน กลัวตาย ต้องการแค่มีชีวิตรอด โดยที่ไม่ได้สนใจว่าจะต้องเอาอะไรไป และคงไม่สนใจวัตถุสิ่งของที่ตัวเองมี 

โดยเหตุการณ์นี้ถือเป็นประสบการณ์ที่สำคัญอย่างยิ่ง ที่ต้องตระหนักถึงการป้องกัน ความปลอดภัย ของประชาชนทุกคน โดยส่วนตัวนั้นเห็นด้วยกับการแจ้งเตือนหรือสัญญานเตือน หากมีโอกาสที่จะเกิดภัยพิบัติเหล่านี้ขึ้น ไม่ว่าจะจากน้ำท่วม แผ่นดินไหว สึนามิ ฝนตก พายุเข้า ควรจะรายงานให้เร็ว เพื่อให้สามารถป้องกันได้รวดเร็ว ทันกาล ทันท่วงที ลดการสูญเสีย ที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับใครเลยสักคน

ที่จริงประเทศไทยเราควรมีการส่งเสริมให้มีนักธรณีวิทยาที่หลากหลายด้าน ซึ่งเป็นผู้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของโลกตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และประเมินสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต โดยอาศัยหลักฐานที่ได้จากการสำรวจและการทดลองในห้องปฏิบัติการ เน้นให้มีความเชื่ยวชาญ เพื่อให้สามารถวิเคราะห์ หาแนวทาง เพื่อป้องกันไว้ ไม่ไช่รอเกิดแล้วจึงแก้ไข ควรจะมีการศึกษาวิจัยให้สามารถหาวิธีป้องกันที่เข้ากับสภาพภูมิอากาศของประเทศไทย  เพื่อให้สามารถวางแผนเกี่ยวกับการก่อสร้าง ที่อยู่อาศัยให้รอบด้าน และวิศวกร ก็สำคัญเพราะ วิศวกร คือผู้ที่ประกอบอาชีพทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ มีหน้าที่ ศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต อาทิ การก่อสร้างสิ่งก่อสร้าง การออกแบบและผลิตรถยนต์ การควบคุมเครื่องจักรกลโรงงานต่าง ๆ เพื่อคนเหล่านี้ถือเป็นคนตัดสินใจด่านแรกเลยก็ว่าได้ ที่จะทำให้มั่นใจว่าการสร้าง สามารถทำได้ และทำแล้วปลอดภัยในระดับหนึ่ง 

ถึงแม้ว่าประเทศไทยจะเกิดแผ่นดินไหวน้อยครั้ง แต่ความเป็นจริงธรรมชาติ ไม่ได้เลือกว่าประเทศใดที่ที่มีความพร้อมด้านการรับมือจากการเกิดปรากฏการณ์ แล้วก็จะไปปรากฎที่ประเทศที่มีความพร้อมเท่านั้น

เหตุการณ์ครั้งนี้ถือเป็นบทเรียนที่ดีสำหรับประเทศไทย และเป็นตัวอย่างให้ประเทศต่างๆ ได้ตระหนักถึงภัยเหล่านี้

และอีกอย่างนึง คือ พวกเราควรจะรักโลกนี้ให้มากขึ้น หยุดเบียดเบียนโลกใบนี้ อย่าได้เอาความต้องการของตัวเอง ไปทำลายสิ่งแวดล้อม เพราะคนทำร้ายโลก โลกเลยตอบแทนคนด้วยความรุ่นแรง กลับมา  เพราะเขาอาจจะบาดเจ็บ ทุกคนควรหันมาดูแลโลกเราให้มากขึ้น เพราะอนาคตหากเราไม่ดูแลบ้านของเรา เราก็อาจจะไม่มีที่ให้อยู่ และคนที่ลำบากก็คงจะหนี้ไม่พ้นลูกหลานที่มีชีวิตอยู่ต่อไป อีกหลายร้อยปี พันปี 

ผู้เขียนขอแสดงความเสียใจกับผู้ประสบภัย และเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังพบเจอเหตุการณ์ร้ายๆ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา หวังว่าทุกคนจะไม่หมดหวัง หรือหมดกำลังใจ สู้ต่อไปนะคะ