งานอันไม่เป็นที่รัก

 

งานที่คุณรัก

คืองานที่คุณพอใจจะทำ

เมื่อพอใจเรื่อยๆ

ย่อมหลั่งสารแห่งความพอใจเรื่อยๆ

สารแห่งความพอใจที่ได้ทำเรื่อยๆนั่นแหละ

คือต้นเหตุของสมาธิ

ต้นเหตุความมีสติรู้ซึ้งรายละเอียด

ภูมิใจในความแตกฉานในงานของตน

 

งานที่ไม่ได้เงิน

จึงมักให้อะไรยิ่งกว่าเงิน

เพราะชัดเจนว่า

รางวัลล่อใจของงานที่ไม่ได้เงิน

คือความพอใจที่ได้ทำไปเรื่อยๆ

ทุ่มเทเคลื่อนไหวกระฉับกระเฉงไปเรื่อยๆ

คำตอบชีวิตของหลายๆคน

โดยมากเกิดจากการทำงานที่ไม่ได้เงินนี่เอง

 

 

แต่ยุคเราเป็นยุคของการใช้เงิน

เป็น ‘ตัวล่อให้ฝืนใจ’ กันได้

บางคนฝืนใจทำงานอันไม่เป็นที่รัก

ไม่เว้นวันหยุดราชการ

ไม่สนแม้แต่เวลาหลับเวลานอน

เพียงเพราะเงื่อนไขสำคัญ คือ ต้องได้เงินเพิ่ม

ไม่ทำเพิ่ม ก็จนใจ ไม่มีเงินพอผ่อนโน่นผ่อนนี่

ไม่ทำเพิ่ม ก็เสียดาย ชวดเงินล่อใจ

ไม่ทำเพิ่ม ก็รู้สึกผิด ไม่มีเงินเก็บเป็นกอบเป็นกำเสียที

 

ระหว่างเล่นจนสติแตก

กับทำงานจนตัวตาย

ไม่รู้อันไหนดีกว่ากัน

ถ้าเล่นจนสติแตก

ก็ทำให้หงอย สงสัยชีวิต

คิดมากเกี่ยวกับคุณค่าของตัวเอง

วันดีคืนดีก็เครียดจนคิดอะไรไม่ออก

อยากฆ่าตัวตายเอาดื้อๆด้วยอารมณ์เหลวไหลชั่ววูบ

ครั้นจะฝืนใจทำงานหนัก ก็ใช่ว่าจะรู้สึกมีคุณค่า

เพราะยิ่งวันยิ่งเหมือนหุ่นยนต์

ต่างจากหุ่นยนต์ก็ตรงที่

ร่างกายหลั่งสารพิษแห่งความไม่พอใจ

ออกมาก่อโรคก่อภัยให้ตัวเองได้ไม่เลิก

ถึงจุดหนึ่งทนทรมานสังขารไม่ไหว

ก็คิดฆ่าตัวตาย หรือไม่ก็ความดันขึ้น

จนเส้นโลหิตในสมองแตกกันอยู่ดี

 

 

ถ้าคิดว่านี่เป็นเรื่องเกินจริง ก็ขอให้คิดใหม่

บางประเทศอย่างเช่นญี่ปุ่นนั้น

รัฐบาลออกมาเปิดข้อมูล

เป็นตัวเลขกันชัดๆทีเดียวว่า

สิบปีที่ผ่านมามีผู้ที่เสียชีวิต

จากการทำงานหนักเกินไป

มากกว่า ๒๐๐ รายต่อปี

หนักสุด ๓๙๒ รายต่อปี

เฉลี่ยตายเพราะงานวันละคน!

ถึงแม้ว่ารัฐบาลจะออกกฎหมาย

จำกัดการทำงานล่วงเวลาแล้วก็ตาม

 

ในไทยก็อาจไม่น้อยหน้าอย่างที่คาด

เพราะเราได้ข่าวทำงานแล้วฟุบลงไป

ไม่เงยหน้าลืมตาขึ้นมาอีกเลยชั่วนิรันดร์

จากบริษัทเล็กบ้าง บริษัทใหญ่บ้าง

ทางที่ดี จึงขอให้ระลึกว่า

บ้างานอันเป็นที่รัก ไม่ค่อยจะเป็นไร

แต่ ‘บ้าเพราะงาน’ ที่ฝืนใจทำแลกเงิน

มักได้เงินไม่พอรักษาตัว

ไม่พอเยียวยาจิตใจ

แล้วในที่สุดก็มีสิทธิ์ตายก่อนวัยอันควรได้จริงๆ

 

ถ้าจะแก้ปัญหา ‘บ้าเพราะงาน’

ต้องแก้กันก่อนจะเกิดภาวะ ‘ไม่ทำไม่ได้’

อะไรดีๆในชีวิต เริ่มจากการเอาชนะใจตัวเอง

ไม่ยอมเป็นหนี้พะรุงพะรัง

ไม่เอาเงินในอนาคตมาซื้อสิ่งที่ยังไม่ต้องใช้

ไม่เสี่ยงมีลูกขณะที่เอาตัวเองยังไม่รอด

เพราะคนไม่มีหนี้นั่นแหละ ชีวิตดีเลือกได้

เลือกจะทำงานแลกเงินครึ่งหนึ่ง

เลือกจะทำงานแลกความสุขอีกครึ่งหนึ่ง

เพื่อความชุ่มฉ่ำกับการมีชีวิต

ไม่ใช่ฝืนทำงานถึงจุดหนึ่ง

ที่ต้องตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำๆไม่เลิกว่า

‘ทำไมชีวิตถึงเป็นอย่างนี้?’!