"คืนที่สิบสาม"5/10 หนีไม่ได้แล้ว

ตอนที่ 5 - หนีไม่ได้

 

นนท์ตัวแข็งทื่อ ขนลุกไปทั้งร่าง ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ชายร่างซีดที่ยืนอยู่ข้างเตียง

 

มันไม่ได้ขยับ...แต่นนท์รู้สึกได้ว่ามัน กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้

 

เขาหันหลังจะวิ่งออกจากห้อง แต่ทันทีที่ก้าวขา เสียงแหบพร่าก็ดังขึ้นข้างหู

 

"เจ้า...หนีไม่ได้..."

 

ร่างของมันโผล่มาข้างหน้าเขาทันทีโดยที่เขาไม่ได้เห็นว่ามันเคลื่อนที่มายังไง

 

นนท์หวีดร้องสุดเสียง กระชากประตูออกแล้วพุ่งออกจากห้องไปยังโถงบ้าน เขาสะดุดกับอะไรบางอย่างล้มลงไปกับพื้น หัวกระแทกกับขาโต๊ะจนรู้สึกมึนงง

 

เขาพยายามยันตัวขึ้น แต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็น...

 

มีรอยเท้าเปียกน้ำเป็นทางจากหน้าประตูไปจนถึงห้องนอนของเขา

 

นนท์เริ่มหอบหายใจหนัก เขาเพิ่งสังเกตว่าตัวเองก็มีรอยน้ำเปียกติดอยู่ที่แขน—จุดที่มันเคยจับเขาไว้ที่หน้าประตู!

 

"นี่มันบ้าอะไรเนี่ย!" เขาตะโกน ก่อนจะพยายามควานหามือถือ แต่แล้วไฟในบ้านก็ดับพรึ่บ

 

ทุกอย่างตกอยู่ในความมืดสนิท

 

ในเงามืด...เสียงฝีเท้าเปียก ๆ ดังขึ้น

 

แฉะ...แฉะ...แฉะ...

 

นนท์เบิกตากว้าง เสียงนั้นมาจากข้างหลังเขา!

 

เขาไม่กล้าหันไปมอง รู้เพียงว่าความเย็นเยียบกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ ราวกับเงามืดกำลังกลืนกินเขาทีละนิด

 

เสียงหายใจแผ่วเบาดังขึ้นข้างหูของเขาอีกครั้ง

 

"ถึงเวลาของเจ้าแล้ว..."

 

นนท์รวบรวมแรงทั้งหมดพุ่งไปที่ประตูบ้าน เขากระชากมันเปิดออกและวิ่งออกไปกลางสายฝน โดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง

 

แต่เพียงไม่กี่ก้าวที่ออกมานอกบ้าน เขาก็ต้องหยุดชะงัก...

 

ข้างหน้าเขามีเงาของใครบางคนยืนอยู่

 

ไม่ใช่แค่หนึ่ง...แต่เป็น เงาของหลายสิบคน

 

พวกมันยืนเรียงรายอยู่กลางสายฝน ทุกตัวซีดขาว ดวงตากลวงโบ๋ และทั้งหมด...จ้องมองมาที่เขา

 

นนท์ตัวแข็ง รู้สึกเหมือนถูกกดทับด้วยสายตาเหล่านั้น

 

ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง

 

(โปรดติดตามตอนต่อไป)https://board.postjung.com/1605822