เปิดที่มาว่า เพราะเหตุใดเราจึงเรียกเกาหลี ว่า เกาหลี

    ต้นตอของคำว่า เกาหลีใ นภาษาไทย สัณนิษฐานว่ามาจากคำในภาษาจีนคือ Gāo lí โดยคำๆ นี้ เป็นคำที่จีนใช้เรียกเกาหลีในยุคราชวงศ์โครยอ Goryeo ที่ปกครองเกาหลีในช่วงปี 918 จนถึง 1392 และที่สำคัญชื่อของราชวงศ์โครยอ ก็ยังเป็นที่มาของคำว่า โคเรีย (Korea หรือ Corea) ที่ชาวตะวันตกใช้เรียกเกาหลีอีกด้วย คำถามต่อมาก็คือ แล้วคนเกาหลีเรียกประเทศของตนว่าเกาหลีหรือเปล่า

 คำตอบก็คือไม่ โดยเฉพาะกับเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ที่มีชื่อเรียกที่แตกต่างกัน โดยเกาหลีเหนือเรียกประเทศของตนว่า โชซอน (Joseon หรือ Choson) หรือชื่อทางการโชซอน มินจูจืออี อินมิน กงฮวากุก หรือสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี และเรียกภาษาเกาหลีว่า โชซอนมัล (Chosonmal) แน่นอนว่าโชซอน มาจากชื่อราชวงศ์ที่ปกครองเกาหลีในช่วงปี 1392-1910

คำว่าโชซอนมีความหมายว่า รุ่งอรุณอันบริสุทธิ์ ขณะที่เกาหลีใต้เรียกประเทศของตนว่า ฮันกุก (Hanguk) ที่ย่อมาจากแดฮัน มินกุก หรือสาธารณรัฐเกาหลีที่เป็นชื่อทางการของประเทศ และเรียกภาษาเกาหลีว่า ฮันกุกอ (Hangugeo) โดยคำว่าฮันสัณนิษฐานว่ามาจาก ซัมฮัน (Sam Han) ฮันในภาษาเกาหลีแปลว่ายิ่งใหญ่ แม้จะอ่านออกเสียงคล้ายกับคำว่าฮั่น ที่หมายถึงคนจีนฮั่น

แต่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกัน ส่วนกุกก็แปลว่าประเทศ (หรือกั๋ว ในภาษาจีน) ซัมฮันหมายถึงรัฐทั้งสามที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ตอนกลางและตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลีในช่วงราว 100 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง ค.ศ. 350 ที่ประกอบด้วยมะฮัน จินฮัน และบยองฮัน (Mahan, Jinhan, Byeonghan) ส่วนเหตุผลที่เกาหลีใต้เลือกใช้คำว่าฮัน ก็เพราะสมัยซัมฮันเป็นช่วงเวลาที่ชาวเกาหลีไม่ได้ตกอยู่ใต้อำนาจของชนชาติอื่น สิ่งที่น่าสนใจคือ คนเกาหลีเหนือจะเรียกเกาหลีใต้ว่า นัมโชซอน หรือโชซอนใต้ ส่วนคนเกาหลีใต้ก็เรียกเกาหลีเหนือว่า บุคฮัน หรือฮันเหนือ