หลอนอาถรรพ์ "ผีกอหญ้า"

ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ มีเรื่องเล่าที่ชาวบ้านเล่าขานกันมานานหลายชั่วอายุคน เรื่องของ "ผีกอหญ้า" ซึ่งเป็นวิญญาณของผู้หญิงที่เสียชีวิตในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งในอดีต

เรื่องนี้เริ่มต้นในฤดูฝนเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว เกิดพายุใหญ่ที่พัดพาน้ำท่วมทุ่งหญ้าจนชาวบ้านต้องอพยพออกจากพื้นที่ บางคนหนีไปทางอื่น แต่ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ "นางหนู" ที่ไม่สามารถออกจากบ้านได้ทัน เธอติดอยู่ในทุ่งหญ้าใหญ่ และไม่สามารถหลบหนีจากน้ำท่วมได้ทันเวลา นางหนูพยายามจะหาทางออก แต่พายุรุนแรงและน้ำท่วมสูงทำให้เธอตกใจและล้มลงในกอหญ้าหนาแน่น จนในที่สุดเธอก็จมน้ำและเสียชีวิตท่ามกลางความมืดและเสียงพายุที่กรีดหู

หลังจากเหตุการณ์นั้น ชาวบ้านเริ่มเล่าเรื่องแปลกๆ เกี่ยวกับผีผู้หญิงที่พวกเขาเห็นอยู่บ่อยครั้งในทุ่งหญ้า ผู้ที่ผ่านไปมามักจะเห็นเงาของผู้หญิงคนหนึ่งเดินล่องลอยในยามค่ำคืน ท่ามกลางกอหญ้าที่สูงท่วมหัว ขณะที่มีกลิ่นเหม็นจากบึงน้ำที่เน่าเปื่อยเต็มไปหมด เสียงฟ้าแลบและฝนตกหนักจะเป็นสัญญาณว่า "ผีกอหญ้า" จะออกมาหลอกหลอน

คืนหนึ่ง อภิวัฒน์ ชายหนุ่มจากเมืองที่มาเยี่ยมญาติในหมู่บ้าน ได้ยินเรื่องราวของผีกอหญ้าและรู้สึกอยากพิสูจน์ว่าเรื่องเหล่านั้นเป็นแค่ตำนานหรือไม่ เขาตัดสินใจออกไปสำรวจทุ่งหญ้าในยามดึก โดยไม่สนใจคำเตือนจากคนในหมู่บ้านที่บอกว่าไม่ควรเข้าไปในทุ่งหญ้าหลังพระอาทิตย์ตกดิน

อภิวัฒน์เดินเข้าไปในทุ่งหญ้ากลางคืน ความมืดและความเงียบสงัดทำให้เขารู้สึกถึงความผิดปกติ บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือก และเขารู้สึกเหมือนมีบางสิ่งกำลังจับตามองอยู่ จากนั้นไม่นาน เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนดังมาจากข้างหลัง

เมื่อหันกลับไป เขาก็เห็นเงาผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากกอหญ้า เธอสวมชุดขาวและผมยาวรุงรังที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่าคือใบหน้าของผู้หญิงคนนั้น—ใบหน้าซีดเซียวและไร้ชีวิตชีวา ดวงตาของเธอเป็นสีดำมืด ดั่งหลุมดำที่กลืนกินทุกสิ่งที่อยู่รอบตัว

"เจ้าคือใคร?" อภิวัฒน์ถามด้วยเสียงสั่นเทา แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ตอบ เธอเพียงแต่ยิ้มแยกกระดูกออกมาอย่างช้าๆ จากนั้นเธอก็พูดว่า "เจ้าคือคนถัดไปที่จะต้องตาย"

ในตอนนั้น อภิวัฒน์รู้สึกว่าร่างกายของเขาหนักอึ้งและไม่สามารถขยับได้ เขาพยายามจะวิ่งหนี แต่ร่างกายของเขากลับเหมือนจะถูกกดทับไว้จนขยับไม่ได้

เงาของผีกอหญ้าเริ่มลอยไปตามกอหญ้ารอบตัวเขา เสียงกระซิบแผ่วเบาเหมือนจะดึงดูดให้เขาไปใกล้ "มา... มาหาข้า..." มันเป็นเสียงของนางหนูที่ขอความช่วยเหลือ แต่เขารู้ดีว่านั่นไม่ใช่เสียงที่ควรจะเชื่อ

อภิวัฒน์พยายามจะหลุดจากการควบคุมของผีกอหญ้า ทันใดนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนอีกกลุ่มที่กำลังมาหาเขา เสียงนั้นทำให้ผีกอหญ้าลังเลและหายไปในทันที

เพื่อนของอภิวัฒน์ที่มาช่วยเขาได้ทันเวลา พบเขานอนหมดสติอยู่กลางทุ่งหญ้า พวกเขาพยายามช่วยเขาฟื้นคืนสติ และหลังจากนั้น อภิวัฒน์ก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้อีกเลย

ตั้งแต่นั้นมา เขาได้เรียนรู้ว่า บางครั้งตำนานที่คนเล่ากันไม่ได้เป็นแค่เรื่องหลอกหลอน แต่เป็นความจริงที่หลอนอยู่ในที่นั้น ในทุ่งหญ้าของนางหนู ผีกอหญ้าจะออกมาเก็บวิญญาณของผู้ที่กล้าเข้าไปในที่นั้นในคืนมืดมิด... และหากคุณได้ยินเสียงนั้นอย่าเดินตามไป... เพราะคุณอาจเป็นคนถัดไปที่มันจะจับเอาไป.