เรื่องเล่าผีที่โรงเรียนประถม

**เรื่องเล่าผีที่โรงเรียนประถม**

ในเมืองเล็ก ๆ มีโรงเรียนประถมที่เก่าแก่ และถูกทิ้งร้างมาเป็นเวลาหลายปี โรงเรียนแห่งนี้เคยเป็นสถานที่ที่มีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ และกิจกรรมการเรียนการสอน แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์ประหลาดที่ทำให้เด็กนักเรียนคนหนึ่งหายตัวไป โรงเรียนก็ถูกปิดและไม่มีใครกล้าเข้าไปอีกเลย

คืนหนึ่ง “มีน” และเพื่อน ๆ ของเธอตัดสินใจที่จะเข้าไปสำรวจโรงเรียนนี้ในคืนวันพระจันทร์เต็มดวง โดยพวกเธอได้ยินเรื่องเล่าขานว่าโรงเรียนแห่งนี้มีผีเด็กซ่อนอยู่ และพวกเธอต้องการพิสูจน์ความเชื่อเหล่านั้น

เมื่อพวกเขาเข้าไปในโรงเรียน เสียงของประตูที่ดังเอี๊ยดอ๊าดและผนังที่ปูด้วยฝุ่นเก่าก็ทำให้ทุกคนรู้สึกกลัว พวกเขาเดินไปตามทางเดินที่เต็มไปด้วยภาพวาดของเด็ก ๆ ที่เคยเรียนที่นี่ ในขณะที่กำลังเดินอยู่ มีเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังขึ้นมาจากห้องเรียนด้านขวา 

“เสียงอะไรน่ะ?” มีนถามเสียงสั่น แต่เพื่อน ๆ ก็อยากรู้และตัดสินใจเข้าไปดูเสียงนั้น เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องเรียน พวกเขาเห็นเก้าอี้เด็ก ๆ ที่ถูกจัดเรียงเป็นระเบียบ และมีโต๊ะที่มีการบ้านเก่ารออยู่ แต่เมื่อพวกเขาหันไปดู ก็ไม่พบใครอยู่ในห้องเลย

ในขณะนั้น เสียงหัวเราะกลับดังขึ้นอีกครั้ง และพวกเขาเห็นเงาร่างเด็ก ๆ ยืนอยู่ที่มุมห้อง ร่างนั้นมีผมยาวและสวมชุดนักเรียนเก่า ร่างนั้นหันมายิ้มให้กับพวกเขา ก่อนจะหายไปในทันที

เพื่อน ๆ ตกใจและเริ่มรู้สึกกลัว พวกเขารีบออกจากห้องเรียนไปที่ทางออก แต่ทางเดินกลับดูเหมือนจะยาวไม่สิ้นสุด และทุกครั้งที่พวกเขาเรียกชื่อกัน เสียงของพวกเขาจะถูกเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ กลบไป

“เราต้องหาทางออก!” มีนตะโกนด้วยความกลัว ในขณะที่พวกเขาวิ่งไปตามทางเดิน มีเสียงกระซิบดังขึ้นข้าง ๆ ว่า “ช่วยฉัน…” เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงของเด็กหญิงคนหนึ่งที่ร้องขอความช่วยเหลือ

ทุกคนตัดสินใจที่จะตามเสียงไป เพื่อดูว่ามีอะไรอยู่เบื้องหลัง พวกเขาเดินตามเสียงไปจนถึงห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเศษขยะ เมื่อเปิดประตูเข้าไป พวกเขาพบกับตุ๊กตาเก่าตัวหนึ่งนั่งอยู่บนพื้น โดยมีดวงตาที่ดูเหมือนจะมองไปที่พวกเขา

ในขณะที่มีนยื่นมือไปจับตุ๊กตา เสียงกระซิบดังขึ้นอีกครั้ง “อย่าทิ้งฉัน…” ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงความเศร้าโศกและความกลัวที่ไม่สามารถบรรยายได้

เมื่อพวกเขาออกจากห้องเก็บของ กลุ่มเด็ก ๆ ที่เคยเห็นมาก่อนกลับมาที่มุมห้องอีกครั้ง และพูดว่า “ช่วยเรา… เราติดอยู่ที่นี่…” ความกลัวเข้าครอบงำพวกเขาอีกครั้ง แต่ในใจของมีนกลับรู้สึกเห็นใจเด็ก ๆ ที่ยังวนเวียนอยู่ในโรงเรียนนี้ 

มีนตัดสินใจว่าจะไม่หนีอีกต่อไป เธอเรียกเสียงดัง “เราจะช่วยคุณ!” พร้อมกับบอกเพื่อน ๆ ว่าพวกเขาต้องค้นหาวิธีช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ยังติดอยู่

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะที่เคยเป็นเรื่องน่าสยดสยองกลายเป็นเสียงที่อบอุ่น และเด็ก ๆ ก็เริ่มมีความสุข ร่างของเด็ก ๆ ค่อย ๆ จางหายไป และมีนรู้ว่าพวกเขาจะได้ไปสู่สุขคติ

หลังจากเหตุการณ์นั้น โรงเรียนประถมแห่งนี้กลับมาเงียบสงบ และไม่มีเสียงประหลาดหรือเรื่องเล่าที่น่ากลัวอีกต่อไป ทุกคนต่างพูดถึงความกล้าหาญของมีนและเพื่อน ๆ ที่ช่วยให้เด็ก ๆ ได้ไปสู่สุขคติ

**เรื่องเล่านี้เตือนให้เราเห็นถึงความสำคัญของการมีความเห็นอกเห็นใจและการช่วยเหลือคนที่ตกทุกข์ได้ยาก แม้ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยความเศร้า** 

**#เรื่องเล่าผี #โรงเรียนประถม #ผีเด็ก #ความเห็นอกเห็นใจ #ความเชื่อ #ประสบการณ์ลี้ลับ #ผีสิง #ช่วยเหลือ**