หนูตะเภาหรือเจ้ากรรมนายเวร

คงเคยได้ยินกันมาบ้างแล้วว่าเจ้ากรรมนายเวรนั้นมาได้ในหลายรูปแบบ ถ้าเค้ามาเป็นหมา เราจะได้ความรัก ความซื่อสัตย์และจริงใจจากเค้า ถ้าเค้าเป็นแมว เค้าจะให้ความบันเทิงกับเรา ความขี้อ้อน ความกวน บางตัวแค่เห็นหน้าก็ขำทำเรามีความสุขแล้ว พวกนี้ดีนะ มันเหมือนเพื่อนเรา เรียกมันก็มา เหมือนเราจะคุยกับมันรู้เรื่องด้วย แต่เจ้ากรรมนายเวรบางตัวก็มาในรูปแบบของหนู ใช่ค่ะ!มันคือหนูตะเภา ขนสวยๆตัวอ้วนๆที่เห็นแล้วเราตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ แต่เค้ารักเรามั้ย อันนี้ยังคงเป็นปริศนาที่ยังไขไม่ออกถึงทุกวันนี้😒

การดูแลเจ้ากรรมนายเวรหนูนั้นถือเป็นภาระอันหนักหน่วงที่เราละเลยไม่ได้ การทำความสะอาดกรงอย่าให้ชื้นแฉะ เก็บขี้ เทอาหาร หาของอร่อยให้กิน เอามาอุ้มเล่นบ้าง ถึงแม้หนูจะหน้านิ่งหน้าเดียวและไม่มีการกระดิกหางดีใจให้เรารับรู้ถึงความรักของเค้าก็ตาม แต่การสื่อสารที่ชัดเจนที่เรารับรู้ได้อย่างหนึ่งเลยนั่นก็คือ หนูหิว!!! แค่เราเปิดประตูห้องนอนออกมาตอนเช้า เราจะได้ยินเสียงหวีดแหลมโวยวายดังลั่น ซึ่งก็แปลได้โดยอัตโนมัติว่า หิวๆๆๆอาหารๆๆๆๆให้ไวๆๆเลยแม่ ประมาณนั้น!

วีรกรรมการทวงอาหารของหนูไม่เป็นสองรองใคร เห็นตัวแค่นี้ อย่าคิดว่าเสียงธรรมดา ความสามารถพิเศษของมันทำเอามนุษย์อย่างเราทึ่งได้ อย่างเช่นหลับอยู่ก็ฉี่ได้ กินถุงพลาสติกรองกรง แต่ไม่เป็นอะไร กินแผ่นพลาสติกรองกรงแต่ก็ยังรอด คือมันไม่มีอาการใดๆให้เราต้องเป็นห่วงเลย มันช่างแข็งแรงทนทานราวกับว่าอะไรก็ทำอะไรมันไม่ได้ แม่ไม่ต้องเสียค่าหาหมอใดๆเพราะทุกอย่างที่กินไป มันย่อยออกมาเป็นตอปิโดจิ๋วให้แม่เก็บแน่นอน😌

ตั้งแต่เลี้ยงหนูมาหลายปี สิ้นปีนี้หนูจะมีอายุครบ6ขวบแล้ว เราก็เริ่มมองเห็นความชราภาพมาเบาๆจากสายตาที่เริ่มขุ่นเทาของเค้าบ้างแล้ว ถึงหนูจะยังคงแข็งแรงและอ้วนท้วนสมบูรณ์เหมือนเดิมแต่ก็ทำเอาเราแอบใจหายนิดๆ เสียงทวงอาหารที่น้อยลง ไม่รู้อิ่มหรือง่วง ช่วงนี้หนูก็จะเน้นไปที่การนอนวันละ22ชม. แบ่ง2ชม.ไว้ให้กินและขับถ่าย หลายคนไม่ชอบหนูเพราะคิดว่ามันดูแลยากและเล่นไม่สนุก คุยกับหนูเหมือนพูดกับกำแพง No response..no react..no feedback...nothing at all กันไปเลย แต่เราก็รับรู้ได้ว่า หนูก็คงรักเราบ้างแหล่ะ เค้าไม่เคยกัดเราจนเลือดตกยางออก มีฉกๆบ้าง แต่เรารู้ว่าเค้ามีความสุขที่เราไปลูบหัวเกาคางจากเสียงครือๆที่เค้าร้องออกมา

อยากบอกว่าคนเราบางครั้งแค่เราได้ดูแลสิ่งที่เรารัก ถึงแม้เราจะไม่รู้เลยว่าสิ่งนั้นรักเราตอบมั้ย มันก็มีความสุขนะ แค่เราไม่คาดหวัง แต่เราทำด้วยความรักความสุขแค่นั่นก็พอ ถึงแม้เจ้ากรรมนายเวรหน้าขนตัวนี้จะไม่ได้เป็นสัตว์ยอดฮิตติดลมบน หลายคนเห็นยังงงสงสัยว่ามันคือตัวอะไร แต่ใครได้ไปก็หลงเสน่ห์ได้ไม่ยาก ขอแค่อยากเลี้ยงและรักเค้าจริงๆ ตั้งใจดูแลเค้าให้ดีเสมอต้นเสมอปลาย เค้าคือสัตว์ที่สร้างความสุขให้เราได้ไม่แพ้หมาแมวแน่นอน

เขียนมาตั้งเยอะ มีใครอยากรู้มั้ยว่าหนูเราชื่ออะไร แอบกระซิบตรงนี้เบาๆ ว่าหนูชื่อ"ถั่ว"ค่ะ เพราะตอนเล็กๆเหมือนเม็ดถั่วมากๆ ที่ว่าเค้าเป็นเจ้ากรรมนายเวรมั้ย คงเพราะชีวิตเราผูกพันอยู่กับการเลี้ยงหนูนี่แหล่ะค่ะ ถั่วนี้คือถั่วที่3แล้ว หนูตัวแรกก็ชื่อถั่วค่ะ ถั่วที่1..ถั่วที่2..และนี่คือถั่วที่3..หวังว่าจะหลงรักหนูกันขึ้นบ้างนะคะ☺️