'บังทอง' กุนซือผู้หยิ่งทรนงในสติปัญญา

สวัสดีครับ ในกระทู้นี้จะขอกล่าวถึง บังทอง ซึ่งเป็น 1 ใน 2 กุนซือหรือที่ปรึกษาของเล่าปี่กันนะครับ

บังทอง ซื่อหยวน หรือ ผังถง ผู้ได้รับฉายา  (ฮองซู) เขาเป็นผู้ที่จูกัดเหลียง ขงเบ้งยกย่องอย่างสูงมาก ว่ามีความรอบรู้ในกลยุทธ์ต่างๆเหนือกว่าตนเอง ขงเบ้งยังนับถือและรักใคร่บังทองเหมือนพี่น้อง

.

ตามประวัติแล้ว บังทองมีความสามารถจริง และมีความรอบรู้ในด้านยุทธวิธีการทหาร เพียงแต่เขาเป็นแนวทางของที่ปรึกษาอาชีพ คือสามารถคิดและเสนอแผนให้เจ้านายได้หลายแผน แต่สุดท้ายคนเลือกคือเจ้านาย เขาเพียงประเมินข้อดีข้อเสียของแผนให้เท่านั้น

.

บังทองยังมีอุดมการณ์ทางการเมือง ที่ต้องการสร้างสรรค์สังคมที่ดีกว่าเดิมขึ้น เขามีนิสัยชอบวิจารณ์สังคมและสั่งสอนศีลธรรมให้ผู้คน เชื่อว่ามนุษย์สามารถพัฒนาตนเองและทำประโยชน์เพื่อส่วนรวมได้ หากได้รับโอกาสและไม่เสียกำลังใจที่จะทำดี ดังนั้นบังทองจึงมักเอ่ยชื่นชมผู้คนมากกว่าผลงานที่คนเหล่านั้นทำ แม้นักปราชญ์หลายคนจะวิจารณ์เขาเรื่องนี้ว่าการชื่นชมผู้คนเกินจริงเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องดี แต่บังทองให้เหตุผลว่า

.

"ในกลียุคนี้ คนเลวมีมากกว่าคนดี การกล่าวชื่นชมยกย่องคนดีที่สร้างผลงานนั้น แม้จะเกินจริงจากความสามารถของพวกเขาไปบ้าง แต่การให้กำลังใจคนดีที่ตั้งใจได้ทำงานเพื่อสังคม ย่อมดีกว่ากล่าววิจารณ์หรือตำหนิจนเขาเสียกำลังใจที่จะทำต่อไปมิใช่หรือ นั่นยังเป็นตัวอย่างให้คนอื่นคิดจะทำความดีบ้างด้วย"

.

ความคิดของบังทองอาจแปลกอยู่บ้าง แต่ก็อาจเพราะเขาต้องการให้กำลังใจคนตัวเล็กๆที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบและอาจขาดโอกาสให้มีกำลังใจทำดีและสร้างผลงาน มากกว่าจะเน้นความสมบูรณ์แบบ หรือเอาแต่กล่าววิจารณ์และติเตียนในทางลบ

.

เรียกง่ายๆว่า บังทองไม่ชอบแนวคิดการติเพื่อก่อ หรือวิจารณ์เชิงลบต่อผู้คน เขายอมที่จะชื่นชมคนทำดีหรือสร้างผลงานแม้เรื่องเล็กน้อยให้มีกำลังใจมากขึ้นดีกว่า

.

แต่ก็น่าเสียดายที่บังทองหวังสร้างผลงานเกินไป จึงต้องจบชีวิตที่เนินหงส์ร่วง การตายของบังทองส่งผลต่อขงเบ้งมาก เพราะบังทองคือคนที่ขงเบ้งวางตัวให้เป็นกุนซือสายทหารที่เน้นการวางแผนบุกโจมตีข้าศึก ส่วนขงเบ้งจะไปเน้นงานบริหารบ้านเมืองและกองทัพเป็นหลัก

 สรุป บังทองเป็นอีกหนึ่งคน ที่มีความสามารถด้านสติปัญญาไม่แพ้ขงเบ้ง ในศึกโจโฉแตกทัพเรือ เป็นผู้วางห่วงโซ่ให้เรือแต่ละลำติดกัน เพื่อให้ง่ายต่อการเผาทัพ และได้แสดงความสามารถให้เตียวหุยเห็นการบริหารตำบลเล็กๆ ที่เล่าปี่ให้มาทำงานในราชการตำบลหนึ่ง แต่เสียดายที่บังทองออกจะมีความอิจฉาขงเบ้งที่มีผลงานค่อนข้างเยอะกว่าตน ขงเบ้งได้ส่งจดหมายขอไม่ให้บังทองเดินทางไปกับเล่าปี่ เพราะมีภัยถึงแก่ชีวิตด้วยความเป็นห่วง แต่บังทองกลับไม่สนใจมองว่าขงเบ้งจะขัดขวางไม่ให้ตนทำผลงาน จนท้ายที่สุดได้จบชีวิตลง โดยถูกทหารข้าศึกลอบยิงธนูใส่ เพราะขี่ม้าของเล่าปี่ ทหารจึงคิดว่าเป็นเล่าปี่ขี่ม้ามาที่ 'เนินหงส์ร่วง' เป็นลางร้ายแก่ชื่อของตนเอง

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน สามารถแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้นะครับ แล้วพบกันกระทู้หน้าครับ