วันนี้เราจะมาย้อนเวลาหาอดีตไปสู่ดินแดนหญิงบริการเมื่อร้อยปีก่อนที่ สตอรี่วิลล์

วันนี้เราจะมาย้อนอดีตไปสู่ดินแดนหญิงบริการเมื่อร้อยปีก่อนที่ สตอรี่วิลล์

มาเลยครับเราย้อนอดีตไปด้วยกันดินแดนแห่งนี้คือที่ไหนแล้วมันมีความสำคัญอย่างไรที่อดีตต้องจดจำ

สตอรี่วิลล์ ดินแดนของหญิงบริการเมื่อ 100 ปีก่อน ว่ากันว่า อาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในโลกนั่นก็คือ “โสเภณี” นั่นเอง ดังนั้นจึงไม่แปลกถ้าเราจะเห็นภาพประวัติศาสตร์ของหญิงบริการมาตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา

ซึ่งเรื่องราวต่อไปนี้คือหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์เล็กๆ ของพวกเธอ จะขอนำเสนอให้ทุกท่านได้ชมกัน ในช่วงปี ค.ศ. 1897-1917 สตอรีวิลล์ (Storyville) คือ ย่านที่กินพื้นที่ราว 16 บล็อก ที่อยู่ในเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐหลุยเซียนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งย่านสตอรีวิลล์แห่งนี้ แตกต่างจากย่านอื่นๆ ของนิวออร์ลีนส์ เพราะมันคือพื้นที่ๆ รัฐบาลจัดใช้จัดระเบียบโสเภณีให้รวมกันอยู่ที่นี่ พูดง่ายๆ ก็คือ มันเป็นดินแดนแห่งซ่องนั่นเอง

อี.เจ. เบลล็อก ช่างภาพในสมัยนั้นเป็นผู้ที่เข้าไปเก็บภาพของหญิงบริการในสตอรีวิลล์ภาพถ่ายหญิงบริการของเขามีหลากหลายอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นภาพถ่ายของพวกเธอในมุมที่ดูสง่างาม ภาพถ่ายในมุมสบายๆ ภาพถ่ายกิจกรรมยามว่าง รวมไปถึงภาพถ่ายเปลือยอีกด้วย (แน่นอนว่า ไม่สามารถลงให้ดูได้

การรวมรวมหญิงบริการให้จำกัดไว้ในย่านๆ เดียวถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมากในด้านการตรวจสอบและควบคุม ให้อยู่ในกรอบอย่างเป็นระเบียบ

ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่มักเป็นเหล่าบรรดานาวิกโยธินกลัดมัน โดยพวกเขาสามารถซื้อหนังสือที่เรียกว่า “Blue Book” ที่มีรายชื่อหญิงบริการกว่า 700 คน เรียงลำดับตามตัวอักษร

นอกจากนั้น หนังสือยังบอกเชื้อชาติของพวกเธอ ที่อยู่ รายละเอียดบ้าน ราคา บริการที่จะได้รับ และของแถมที่แต่ละซ่องจะนำเสนออีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นคัมภีร์สู่สวรรค์ก็ว่าได้

กิจกรรมยามว่างของพวกเธอคือการนั่งเล่นโป๊กเกอร์ กันอย่างชิลๆสาวน้อยที่กำลังเล่นกำลังเล่นกับลูกสุนัขตัวน้อยของเธอ ดูเผินๆ พวกเธอก็ดูเหมือนหญิงสาวธรรมดาทั่วไป

หลังจากเปิดให้บริการมากว่า 20 ปี โจเซฟุส แดเนียลส์ รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารเรือ ของกองทัพสหรัฐได้เรียกร้องให้ปิดสตอรีวิลล์ ด้วยเหตุผลที่ว่ามันเป็นย่านแห่งความเสื่อม ที่ส่งผลเสียมากกว่าผลดี ถึงแม้ทางรัฐบาลนิวออร์ลีนส์จะคัดค้านหัวชนฝา แต่ก็ไม่เป็นผล

แต่อย่าคิดว่าการสั่งปิดสตอรีวิลล์จะหยุดอาชีพหญิงบริการลงได้ เพราะหลังจากนั้น ซ่องใต้ดินก็ผุดขึ้นนมารอบๆ เมืองแทน

อี.เจ.เบลล็อก เสียชีวิตลงในปี 1949 ส่วนภาพถ่ายของเขาถูกค้นพบในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 ซึ่งเป็นเวลากว่า 50 ปี หลังจากสตอรีวิลล์ปิดตัวลง

ภาพของเขาถูกนำไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนิวยอร์กในปี 1970 และเบลล็อก ก็กลายเป็นช่างภาพเพียงคนเดียว ที่มีภาพหลักฐานของหญิงบริการในสตอรีวิลล์นี้ จนเขากลายเป็นหนึ่งในช่างภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์

ภาพอดีตก็คือภาพพอดีที่ผ่านมาแล้ว แต่อดีตก็ยังแฝงไว้ด้วยความทรงจำต่างๆที่ทำให้โลกได้รู้ว่ามีสิ่งนี้เกิดขึ้นเมื่อร้อยปีก่อนหรือยาวนานกว่านั้นที่ยังไม่สามารถ จดบันทึกได้นั่นเอง