สำรวจพิพิธภัณฑ์เชื่อหรือไม่ แหล่งรวมสิ่งมหัศจรรย์จากทั่วโลกในเมืองลู่กั่ง

พิพิธภัณฑ์ "เชื่อหรือไม่" ตั้งอยู่ที่เมืองลู่กั่ง จังหวัดจางฮั่ว จัดแสดงวัฒนธรรมและสิ่งของแปลกประหลาดจากทั่วโลก ผู้ก่อตั้ง ฮวง เป่า กุ้ย รักการท่องเที่ยวและได้สะสมของหายากจากการเดินทางทั่วโลกเป็นเวลาหลายปี เนื่องจากการสะสมของเธอเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จึงได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์เพื่อให้ผู้คนได้เข้ามาชมตามแนวคิด "สนุกคนเดียวไม่เท่าสนุกกับคนอื่น"

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ข้าง ๆ ศาลเจ้าเทียนโหวกงในลู่กั่ง นักท่องเที่ยวมากมายเมื่อเห็นป้ายชื่อมักจะสงสัยและอยากเข้าไปชม โดยเฉพาะก๊อกน้ำหน้าพิพิธภัณฑ์ที่ไม่มีท่อแต่น้ำสามารถไหลออกมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ฮวง เป่า กุ้ย กล่าวว่าพิพิธภัณฑ์ "เชื่อหรือไม่" เปิดให้บริการมาแล้ว 11 ปี เน้นการจัดแสดงสิ่งของที่มีคุณค่าทางความรู้ การศึกษา และความบันเทิง สะสมสิ่งของจากการท่องเที่ยวเพื่อให้ผู้เยี่ยมชมสามารถสัมผัสวัฒนธรรมแปลกใหม่จากต่างประเทศโดยไม่ต้องเดินทาง

ที่ทางเข้าพิพิธภัณฑ์มีไข่ฟอสซิลของนกอีมู ซึ่งเป็นนกที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก ส่วนที่ใหญ่ที่สุดคือนกกระจอกเทศ ซึ่งพิพิธภัณฑ์ก็มีไข่นกกระจอกเทศของจริงจัดแสดงเช่นกัน

ฮวง เป่า กุ้ย สะสมเงินตราจาก 120 ประเทศ โดยมีธนบัตรที่มีมูลค่าสูงสุดจากซิมบับเว 100 ล้านล้านเหรียญ ถึงแม้จะมีมูลค่าหน้าธนบัตรสูงมากแต่ก็ซื้อได้เพียงขนมปังครึ่งก้อนเท่านั้น ปัจจุบันรัฐบาลซิมบับเวได้ยกเลิกการใช้เงินตรานี้ในปี 2014 และใช้ดอลลาร์สหรัฐแทน ธนบัตร 100 ล้านล้านเหรียญจึงกลายเป็นของสะสม

พิพิธภัณฑ์มีตู้ปลาที่มีปลาปิรันย่าและตัวอย่างปลาน้ำลึกที่ถูกจับได้ในท่าเรือเชิงกงในปี 2009 ปลานี้ถูกเรียกว่า "ปลามังกร" หรือ "ปลาแถบจักรพรรดิ" ซึ่งอยู่ในน้ำลึกและเชื่อว่าการปรากฏตัวของมันอาจเป็นสัญญาณของแผ่นดินไหว

ในพิพิธภัณฑ์ยังมีตัวอย่างฟักเขียวที่ยาวถึง 2 เมตร รวมถึงรังนก "ใช้โต" ที่แขวนอยู่สูงเหมือนโคมไฟ และเสื้อผ้าที่ทำจากเปลือกไม้ของชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงรองเท้าฟางของญี่ปุ่นและรองเท้าผู้เลี้ยงแกะของนิวซีแลนด์

ฮวง เป่า กุ้ย กล่าวว่าเสื้อผ้าจากเปลือกไม้นี้ถูกทำโดยชนเผ่าเมียวในหมู่บ้านลาดาอิสกันดาร์ในปี 1940 ใช้เปลือกไม้จากต้นไม้พื้นเมือง นำเปลือกไม้มาทำความสะอาดเอาชั้นนอกและกาวออกให้เหลือแต่เส้นใยที่ทนทาน แล้วเย็บด้วยมือ

ฮวง เป่า กุ้ย กล่าวว่าในอดีตคนใช้รองเท้าฟางเพื่อป้องกันการลื่นในวันฝนตก แต่ปัจจุบันมีคนใช้รองเท้าฟางน้อยลง ยกเว้นในพิธีงานศพในบางท้องที่ ส่วนรองเท้าฟางของญี่ปุ่นถูกเรียกว่า "คิงคง" และมักแขวนไว้ที่หน้าบ้านเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าผู้คุ้มครอง

ส่วนรองเท้าผู้เลี้ยงแกะของนิวซีแลนด์ทำจากหนังแกะทั้งหมด มีคุณสมบัติไม่ลื่น ใช้เมื่อเล็มขนแกะในวันที่ฝนตกเพราะขนแกะมีน้ำมัน หากไม่สวมรองเท้านี้อาจลื่นได้

พูดถึงรองเท้า มีรองเท้า "สามนิ้วทองคำ" ของจีนในสมัยโบราณที่สตรีต้องมัดเท้าให้เล็กในยุคศักดินา สร้างความประหลาดใจให้กับคนในปัจจุบัน

พิพิธภัณฑ์ยังมี "วาฬขน" ของวาฬกรองที่ไม่มีฟันแต่ใช้วาฬขนในการกรองอาหาร วาฬขนนี้ทำจาก "แผ่นวาฬขน" และ "ขนวาฬ" ซึ่งมีส่วนประกอบคล้ายกับเล็บคน วาฬกรองใช้อาหารในน้ำ

นอกจากนี้ พิพิธภัณฑ์ยังมีการแสดงผลงานฝีมือของชาวบ้าน เช่น นกฮูกที่ถักด้วยมือจากต้นไม้และใบไม้ ที่ฮวง เป่า กุ้ยพบที่หางโจว ฝีมือการถักทำให้เธอประทับใจและเห็นว่าชาวบ้านมีฝีมือเยี่ยม

ในพิพิธภัณฑ์ยังมีหินที่ดูเหมือนขาหมูและเนื้อสามชั้น ที่ฮวง เป่า กุ้ย ซื้อจากตลาดในสามช่องแคบของแม่น้ำแยงซี เป็นตัวอย่างของความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ

ฮวง เป่า กุ้ย กล่าวว่า "พิพิธภัณฑ์เชื่อหรือไม่" ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหากำไร แต่เกิดจากความรักในการท่องเที่ยวและการสะสมของหายาก เพื่อแบ่งปันและให้คนได้รู้จักสิ่งมหัศจรรย์ของโลก