love trick U คุณเธอ ตอนที่2

ตอนที่2
 หลายวันผ่านไปช่วงนี้อากาศร้อนลูกค้าก็เยอะจะเป็นนักเรียนนักศึกษาซะส่วนใหญ่และร้านยังอยู่ใกล้เขตแถวการค้า วันนี้เป็นวันที่ดีแต่ก็วุ่นวายลูกค้าเยอะกว่าทุกวัน แต่ยังดีที่พนักงานทุกคนในร้านช่วยกันจัดการได้ดีและยังช่วยกันรับลูกค้าไหว เลยยังไม่ได้หาพนักงานเพิ่มหากลูกค้าเยอะขึ้นก็จะรับพนักงานประจำและ part timeมาเพิ่มจะได้ช่วยลดภาระพนักงานด้วยแต่ตอนนี้ยังรับพนักงานเพิ่มไม่ไหวเพราะร้านเพิ่งเปิดต้องดูฐานลูกค้าและรายรับรายจ่ายค่อยเป็นค่อยไป ไปก่อน ส่วนตัวเราเองก็ออกมายืนรับลูกค้า หน้าร้านช่วยพนักงาน (ถ้าหากว่างงานในมือ)   

                     "ร้าน Love trick ยินดีต้อนรับค่ะเชิญคุณลูกค้าด้านในได้เลยค่ะ เลือกที่นั่งและโซนที่ชอบได้เลยนะคะ เลือกเมนูได้เลยค่ะ"    เดินตามลูกค้าไปที่โต๊ะ  "รอ..สักครู่นะคะ" รับออเดอร์เสร็จหันตัวจะไปจัดออเดอร์ให้ลูกค้า

              (ฟุ้บ)เสียงชน เพล้ง เสียงถาด(ตุ้บ) เสียงของหล่น 

" อ๊าย นี่หล่อนไม่มีตาเหรอย๊ะ หน้าตาไม่ดี สายตายังไม่ดีอีก กล้าเดินมาชนฉัน ซุ่มซ่าม ไร้มารยาท ถ้ากระเป๋าและของข้างในของฉันพัง เธอจะมีปัญญาชดใช้ ของข้างในไหม ไม่ได้เรื่องไปเรียกผู้จัดการร้านมา" 

 ฉันหยิบกระเป๋าที่พื้นส่งคืนลูกค้า

"ต้องขอโทษด้วยค่ะคุณลูกค้า ดิฉันไม่ทันระวัง แต่หากของเสียหายเพราะดิฉัน ดิฉันยินดีชดใช้ค่ะ" ท่องไว้ อย่าเพิ่งก่อเรื่อง-_- ลูกค้า ๆ

 "ลัล(ภาค)/จี(ลม)"ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายหน้าร้านคนที่เดินเข้ามาทีหลังที่ไม่ได้มาพร้อมกันแต่ต่างคนก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาที่จุดเกิดเหตุ พอเข้ามาในร้านแล้วยิ่งมีแต่เรื่องที่คาดไม่ถึงเป็นการพบเจอกันอีกครั้งที่ไม่ได้คิดว่าจะได้เจอแล้วก็ได้มาเจอในสถานะการแบบนี้ เนี่ยนะ

"ลัล เป็นอะไรหรือเปล่าไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม" พี่ภาคว่าพลางจับเราหมุนซ้ายทีขวาที หน้าตาคือตกใจมาก

"เลิกหมุนน้องได้..แล้ว น้องไม่ได้เป็นอะไรค่ะ "เราว่ายิ้มอ่อนเพื่อให้พี่ภาคีสบายใจและเลิกจับเราหมุนสักที จะเป็นก็ตอนนี้แหละ

"เกิดอะไรขึ้น....    ลัล" หน้าคุ้นๆ เป็นคำถามออกจากปากของคนที่เราไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก และคงตกใจที่เป็นเรา  ไปถามคนของตัว                     เองเถอะ

 "ลัล มาทำอะไรที่นี่ แล้ว.มาอยู่นี่ได้ยังไง" ไม่เคยคิดว่าจะได้ยินคำถามแปลกๆออกมาจากปากของคนตรงหน้า

"-_-"  ถามได้ว่ามาอยู่นี่ได้ไง ฉันต้องเป็นถามไหมว่าเขามาอยู่นี่ได้ไง

"ต้องขอโทษลูกค้าอีกครั้งนะคะที่ไม่ทันระวังทางร้านจะระวังให้มากกว่านี้ค่ะ"

ฉันเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของเขาและเลือกที่จะหันไปกล่าวขอโทษลูกค้าคนนั้นแทน

"...แต่เมื่อกี้พี่เห็นคุณลูกค้าเล่นมือถือและคุยกับเพื่อนไม่ดูทางเข้ามาในร้านแล้วเดินไปทางคุณลัลนะคะ" พี่นาว่าพลางกระซิบบอกพี่ภาค

เราส่ายหน้าน้อยๆ เพื่อตัดปัญหาไม่ให้พนักงานพูดต่อ เพราะบางครั้งการที่ไปต่อความยาวสาวความยืดกับคนที่ไร้เหตุผลและไม่คิดจะฟังเหตุผลของคคนอื่นก็มีแต่จะวุ่นวายเปล่าๆ

"ต้องขอโทษคุณลูกค้าทุกคนด้วยนะคะที่ทางเราเกิดความชุลมุนเล็กน้อย ทางร้านจะรีบเร่งทำออเดอร์ให้ค่ะ" คุยกับลูกค้าเสร็จก็จัดแจงให้พนักงานรีบไปช่วยกันทำออเดอร์ให้ลูกค้า ส่วนตัวเองก็ต้องมารับมือกับคุณผู้ชายตรงหน้าต่อ

 "แล้วสรุปเกิดอะไรขึ้นลัล" พี่ภาคีถามเสียงขรึมขึ้นเล็กน้อย

"วันนี้ลูกค้าเยอะ มีแต่เรื่องวุ่นๆ ลัลเลยออกมาช่วยพนักงาน ก็รับออเดอร์ลูกค้าตรงนั้น ลูกค้าเดินมาลัลก็ไม่ทันระวังด้วย พอหันกลับไปเลยชนลูกค้าคนนี้เข้าน่ะ"

"คับ ยังดีที่ไม่บาดเจ็บตรงไหน  คราวหลังก็ต้องระวังกว่านี้เข้าใจไหม พี่เป็นห่วง " ว่าแล้วยกมือขึ้นมาลูบหัวคนน้อง 

"รับทราบค่ะน้องจะระวังให้มากกว่านี้ โอเคมั้ย"😊

"คับ"ยิ้มอ่อนส่งให้คนน้อง 

ฮึ่ม.. เสียงของอีกคนดังขึ้นทำให้คนทั้งสอง กลับไปให้ความสนใจอีกครั้ง คนทั้ง3ต่างมองหน้ากันไปมา และอีก1 คนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็รู้สึกไม่พอใจมาก เพราะคนของตัวเองที่มาด้วยกันเมินและไม่สนใจ ยิ่งทำให้ไม่พอใจผู้หญิงตรงหน้าเข้าไปใหญ่