ชีวิตในราชวงศ์ชิง สำรวจความเป็นอยู่และความเจริญรุ่งเรืองในอดีต

วันนี้ผู้เขียนบทความประวัติศาสตร์จะพาผู้อ่านไปดูชีวิตในราชวงศ์ชิง ผู้อ่านที่สนใจสามารถติดตามไปดูพร้อมกันได้เลย

ในสมัยนั้น เมืองต่างๆ ดูเหมือนหมู่บ้านในชนบทสมัยนี้ ยกเว้นอาคารที่เป็นโบราณวัตถุแท้ สภาพความเป็นอยู่และความเจริญรุ่งเรืองนั้นไม่เทียบเท่ากับในปัจจุบัน

ถ้าภาพแรกสามารถถือว่าเป็นถนนที่เจริญรุ่งเรืองแล้ว การเปรียบเทียบกับภาพที่แล้ว ภาพนี้ทำให้เรานึกถึงบทกวีจีนว่า "จูเหมินจิ่วโหรวชุ่ย ลู่โหยวตงซีกู่" ที่แปลว่า "ที่ประตูอันหรูหรา มีกลิ่นเนื้อและสุรา แต่ที่ถนนมีคนที่อดตาย" และยังทำให้นึกถึงแอฟริกาในปัจจุบัน

เครื่องมือการผลิตของผู้คนก็ล้าหลังอย่างมาก ของในภาพนี้ ถ้านำมาใช้ในปัจจุบันก็เป็นแค่กองไม้ไร้ค่า

ความไม่เท่าเทียมกันระหว่างคนก็ชัดเจนขึ้น แม้จะไม่ได้พูดถึงว่าภาพนี้คนกำลังทำความสะอาด แต่ก็ยังดูไม่สะอาด

ชีวิตของคนรวยเป็นเช่นนี้ ติดยาเสพติดไม่ทำอะไรที่เป็นประโยชน์

ชีวิตของคนรวยสร้างขึ้นจากการกดขี่คนจน รถเข็นล้อเดียวที่นั่งได้สองคน โดยมีสาวใช้เป็นคนขับ

ภาพนี้ยิ่งมีความหมายลึกซึ้ง คนรวยที่สูบบุหรี่ถูกเข็นพร้อมกับหมูตัวหนึ่ง

การแต่งงานอาจเป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่คึกคักที่สุดในชีวิตของคน แต่ก็มีแค่คนรวยที่สามารถมีพิธีแบบนี้ได้ คนจนที่ยังโสดก็มีอยู่มากมาย

โครงสร้างพื้นฐานในสมัยนั้นก็ล้าหลังมาก พื้นที่ห่างไกลจากเมืองแทบไม่มีถนนเรียบ แต่ความฉลาดของชาวบ้านก็ไม่ควรมองข้าม สัตว์บรรทุกเกี้ยวผ่านทางภูเขา ถ้าอยู่ในปัจจุบันก็คงเป็นภาพที่น่าทึ่ง

"ยามมีประตูแปดคำเปิดไปทางใต้ มีเหตุผลแต่ไม่มีเงินอย่าเข้ามา" การขึ้นศาลในตอนนั้นเป็นภาพแบบนี้ ถ้าเทียบกับศาลในปัจจุบัน ความยุติธรรมจะแสดงออกมาอย่างไรเป็นสิ่งที่ยากจะจินตนาการ

การแต่งกายของคนในภาพกลางน่าจะเป็นตำรวจยาม ดูเครื่องมือในมือ น่าจะเป็นสถานีตำรวจขนาดเล็กและค่อนข้างยากจน

เพราะวิทยาศาสตร์ยังไม่พัฒนา ปรากฏการณ์หลายอย่างไม่สามารถอธิบายได้ โรคภัยไข้เจ็บไม่สามารถรักษาได้ ต้องพึ่งพาความเชื่อโชคลาง การแสดงท่าทางของหมอนั้น ถ้าอยู่ในปัจจุบันคงได้รางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยม

ร้านอาหารข้างทาง ตอนนี้ก็ยังมีอยู่ แค่เครื่องมือทันสมัยขึ้น แม้แต่ร้านอาหารข้างทางก็ยังดูไม่น่ากิน

ชีวิตประจำวันของครอบครัว ผู้หญิงทำงานบ้าน ผู้ชายสูบบุหรี่ เด็กหลับ ดูแล้วครอบครัวนี้น่าจะเป็นเกษตรกรที่ค่อนข้างมั่งคั่ง

เฟอร์นิเจอร์ดั้งเดิม รถลากน้ำที่วัวลาก ประสิทธิภาพไม่สูง แต่ก็ยังช่วยแบ่งเบาภาระงานคนไปได้บ้าง ถือว่าเป็นเครื่องมือทันสมัยในตอนนั้น

นักดนตรีตาบอดที่เล่นเครื่องดนตรี เพื่อหาเลี้ยงชีพด้วยเสียงเพลง แสดงถึงความอดทนและความลำบาก

การตัดผม ดูจากขนาดร้านแล้วน่าจะเป็นร้านตัดผมขนาดใหญ่ในตอนนั้น มีลูกค้าหลายคน แต่อุปกรณ์ค่อนข้างเรียบง่าย

เครื่องมือขนส่งหลักในตอนนั้นมีเพียงอย่างเดียว คนขับที่ดำคล้ำจากการตากแดด แสดงถึงความลำบากของการเดินทาง ตอนนี้ไม่ค่อยเห็นอูฐแล้ว

ถนนที่น่ารื่นรมย์ ร้านค้าที่เรียงรายกัน ดูเหมือนจะเป็นถนนการค้าที่มีบรรยากาศทันสมัย ถ้าสามารถย้อนเวลากลับไปได้ นี่คงเป็นที่ที่หลายคนอยากไปชม

คนเดินเท้าถือกระจาด เท้าเปล่า ร่มกระดาษน้ำมันที่เปิดออกก็ขาดเป็นชิ้นๆ

เรือลำเล็กที่คนเรือพายอย่างไร้กังวล ให้ความรู้สึกเหมือนทางข้างหน้าเป็นทางตันที่ไม่สามารถออกไปได้