เวียดนาม5:เรือผลไม้ฮาลองเบย์

            รีน่า กับคุณแม่เดินทางมาเที่ยวเวียดนามเป็นครั้งแรก ทั้งสองแม่ลูกน่ารักมากด้วยรอยยิ้มที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา เหมือนกับว่าไม่รู้วิธีหุบรอยยิ้มนั้น รีน่ามีท่าทางเป็นกันเองสบายๆ รื่นรมย์กับรสชาติของเบียร์เป็นพิเศษที่สั่งมาดื่มตลอดเวลาจนแก้มแดงตัดกับผิวขาวของเธอ เธอใช้ Talking Dictionary เป็นเครื่องมือหลักในการสานไมตรีกับฉัน ส่วนอีกสองหนุ่มน้อยเป็นเด็กนักเรียนมหาวิทยาลัย ชื่อ คาซูฮิโก และ ทาคาโนริ ทั้งคู่เพิ่งมาเวียดนามเป็นครั้งแรกเช่นกัน และเพิ่งมาเจอกันได้ไม่กี่วันก่อนออกเดินทางมากับทัวร์นี้ ตลอดการเดินทาง ทั้งสองทำหน้าที่เป็นทหารเอกพิทักษ์ดูแลสาวๆอย่างน่าชื่นชม ทั้งช่วยถือกระเป๋าและช่วยอำนวยความสะดวกยามขึ้นลงเรืออย่างแข็งขัน

            เรือจอดแวะให้ชมถ้ำหินงอกหินย้อย Thien-Cung-Dau Go บนเกาะและวิวรอบๆเกือบชั่วโมง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ว่าสัมภาระจะยังคงปลอดภัยอยู่ครบถ้วนหรือไม่ หากทุกคนรวมทั้งไกด์พากันทิ้งเรือขึ้นไปชมถ้ำกันหมด ไม่แน่ใจว่าจะมีผู้หวังดีน้อยอยู่แถวนี้ด้วยหรือเปล่า แต่เราก็ได้ตระเตรียมเก็บสิ่งสำคัญซ่อนติดไว้กับตัวหมดแล้วนี่นา หากกระเป๋าหายไปจริงๆ เหลือแค่ตัวกับสิ่งของที่ซ่อนติดตัวไว้ ก็สามารถกลับเมืองไทยได้ นี่เรามองโลกในแง่ร้ายเกินไปเกินไปหรือเปล่า? แต่บางครั้ง การมองโลกในแง่ร้ายกับความรอบคอบก็แยกออกจากกันได้ยาก ท้ายสุด เลือกเชื่อใจบริษัททัวร์แห่งนี้ในการดูแลความปลอดภัยสมบัติของลูกทัวร์ และเดินตามรีน่าไป

            ภายในถ้ำ Thien-Cung-Dau Go ถูกตกแต่งด้วยไฟหลากสี สวยไม่แพ้ถ้ำบ้านเราทีเดียว แต่ฉันประทับใจกับภาพเรือหัวมังกรหลากสีนับสิบผงาดเด่นตัดกับฉากหลังของพื้นทะเลสีเขียวหยกหน้าถ้ำมากกว่า นั่งรับลมบนฝั่งท่าเทียบเรือรอเพื่อนทั้ง 4 ก่อนที่จะลงเรือย้ายไปรับลมต่อบนดาดฟ้าเรือ แล้วทุกอย่างบนเรือก็กลับสู่สภาพเดิมอีกครั้งพร้อมๆกับการแล่นเรือต่อไปด้วยความเร็วเท่าเดิม

            ภาพท้องทะเลโดยรอบเริ่มทวีความตื่นตาตื่นใจมากขึ้นจากสีน้ำทะเลที่เข้มและใสขึ้น เกาะขนาดใหญ่เล็กกลางพื้นน้ำมีรูปร่างต่างๆกันสลับกันค่อยๆเพิ่มจำนวนขึ้นจนเป็นนับพันเกาะสุดลูกหูลูกตา เป็นภาพทิวทัศน์ท้องทะเลในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทะเลนิ่งๆที่มีเสน่ห์อยู่แล้ว เพิ่มความน่าหลงใหลสะกดสายตาและความรู้สึกจนไม่อยากกระพริบตา

            มีตำนานโบราณเล่าว่า หมู่เกาะเหล่านี้เป็นร่างของมังกรยักษ์และบริวารที่ลงมาจากสวรรค์ เพื่อช่วยเหลือชาวเวียดนาม เมื่อถูกข้าศึกจากทางเหนือมารุกราน เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจจนได้ชัยชนะแล้ว มังกรยักษ์และบริวารก็เปลี่ยนใจ ไม่กลับไปยังสวรรค์ที่มา แต่ยินดีที่จะคงอยู่ในโลกบริเวณนี้และได้กลายร่างเป็น เกาะแก่งใหญ่น้อยทั่วไปในบริเวณอ่าวฮาลองแห่งนี้

            หนึ่งชั่วโมงต่อมา เราได้หยุดชมนากุ้งและนาปลาที่ชาวประมงเลี้ยงไว้ขายให้กับนักท่องเที่ยวได้แวะมาชมและซื้อไปให้พ่อครัวบนเรือปรุงเป็นอาหารให้กินกันสดๆ ไม่ต้องถามไกด์ก็พอจะเดาได้ว่าราคาไม่ถูกแน่ จึงได้แค่แวะชมแต่ขอปฏิเสธแวะชิมไป แต่ที่เรียกความสนใจทุกคนได้ดีกว่าขนาดลำตัวมหึมาของกุ้งและปลาในกะชัง คือภาพเด็กพายเรือบรรจุผลไม้นานาชนิดเต็มเรือเร่งฝีพายแข่งกันรุมขายให้แก่นักท่องเที่ยว พวกเรารุมตอบทันที แต่ไม่ใช่รุมกันซื้อผลไม้ในเรือ เนื่องจากสีสันของทั้งส้ม แก้วมังกร มะละกอ กล้วย ส้มโอ มะม่วง ฯลฯ บวกกับแววตาไร้เดียงสาของพ่อค้าแม่ค้าวัยเยาว์ทั้งหลายตัดกับพื้นทะเลเขียวมรกตใส เป็นแม่เหล็กดึงดูดกล้องทุกตัวของนักท่องเที่ยวได้อย่างรวดเร็ว นึกสงสารน้องๆอยู่เหมือนกัน เพราะไม่มีใครช่วยอุดหนุนเป็นค่านางและนายแบบสมัครเล่นเลย คิดซะว่าเป็นตัวแทนประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวให้กับประเทศนะน้องนะ... ถ้าพี่มีสามารถจัดสรรงบประมาณในการเดินทางได้มากกว่าที่มีอยู่ในกระเป๋าตอนนี้ พี่ช่วยซื้อแน่นอนจ๊ะ รู้สึกผิดตะหงิดๆ ก็ถ่ายรูปน้องเค้าไปหลายสิบภาพแน่ะ!

            การแล่นเรือช่วงเย็นก่อนถึงเกาะกั๊ด บา (Cat Ba Island) ที่พักในคืนนี้ของเรา ดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและออกจะเหงาอยู่บ้าง หลังจากความตื่นตาตื่นใจกับทิวทัศน์รอบข้างจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นรู้สึกเฉยๆ ก็เหมือนๆกับที่เห็นเมื่อชั่วโมงที่แล้ว และท้ายสุดกลายเป็นไร้สิ้นซึ่งความตื่นเต้นใดๆ ที่ถูกกลืนหายไปกับเวลาที่ผ่านไปถึง 3 ชั่วโมงกว่า หันไปมองหน้าแดงกล่ำของรีน่าที่นั่งเคียงข้างคุณแม่พร้อมแก้วเบียร์ในมือ สีหน้าเธอบ่งบอกชัดเจนถึงความเบื่อหน่ายกับบรรยากาศรอบตัวเต็มที ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามฝืนยิ้มให้ฉัน สองทหารเอกก็ปิดป้อมรักษาการณ์ชั่วคราวพักงีบไปเสียแล้ว ...ทุกอย่างบนโลกนี้คงไม่ต่างไปจากที่เป็นอยู่ตอนนี้มั้ง? นึงถึงคำพระ “เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป” ไม่มีอะไรบนโลกนี้ หนีไปจากวงจรนี้ได้ แต่จะต่างกันที่ระยะเวลาในการวนมาครบวงจรเท่านั้น ตัวเราเองก็เช่นกัน...

            เรือเทียบท่าเกาะกั๊ด บา ตอน 6 โมงเย็นพอดี พวกเราเริ่มชินกับการรอคอยที่ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปทำกิจกรรมอะไร มีเงื่อนไขว่าต้องรออย่างน้อย 30 นาทีก่อน เรือนักท่องเที่ยวเช่นลำเดียวกับของเราหลายสิบลำต่อคิวกันเทียบท่าถ่ายนักท่องเที่ยวลง เกาะนี้เป็นเกาะขนาดใหญ่ที่สุดในอ่าวฮาลอง มีขนาดประมาณ 354 ตารางกิโลเมตร วิวรอบเกาะสวยมาก มีถนนลัดเลาะรอบเกาะ พื้นที่เกาะส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงไม่เหมาะกับการเพาะปลูก ชาวบ้านจึงหาเลี้ยงชีพด้วยการประมงเป็นหลัก อีกทั้งยังได้รับปัจจัยสนับสนุนจากความอุดมสมบูรณ์ของสัตว์น้ำทะเลหลากหลายสายพันธุ์รอบเกาะ ที่นี่ยังมีความสำคัญทางโบราณคดีที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่ง คือเคยพบเครื่องมือและกระดูกมนุษย์ดึกดำบรรพ์ที่มีอายุกว่า 6,000 ปีหลายจุดอีกด้วย