ป้องกันมะเร็ง...ด้วยการกินพืชผักผลไม้เหล่านี้

                       ประเทศไทย โรคมะเร็งเป็นสาเหตุการตายอันดับ 1  มายาวนานหลายปี การลดอาหารไขมันจากสัตว์และเลือกรับประทานผักผลไม้ที่ปลอดสารพิษ เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดเพราะว่าผักผลไม้หลายชนิดมีคุณสมบัติเป็นแอนติออกซิเดนท์ (antioxidant) ช่วยในการส่งเสริมสุขภาพ และสามารถใช้ป้องกันหรือชะลอการเกิดมะเร็ง ตลอดจนยับยั้งหรือทำลายเซลล์มะเร็งบางชนิดได้ โดยมีอยู่ในธรรมชาติในรูปของวิตามินและแร่ธาตุ ได้แก่ วิตามินเอ-ซี-อี แร่ธาตุสังกะสี  และเซลีเนียม

                     พืชผักผลไม้ ที่มีวิตามินและมีคุณสมบัติในการต่อต้านหรือป้องกันการเกิดมะเร็ง มีดังนี้

        1.วิตามินเอ ปกติในพืชผักไม่มีวิตามินเอ แต่มีสารประกอบพวกแคโรทีน ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นวิตามินเอได้ในตับ เช่น คะน้า ตำลึง มะระขี้นก มะม่วง มะขาม ส้ม มะเฟือง แตงโม กระเจี๊ยบ มะละกอ แอปเปิ้ล ลูกเดือย ตะไคร้ บัวบก เป็นต้น

        2.วิตามินซี พบในผลไม้รสเปรี้ยวเป็นส่วนใหญ่ มีกรดแคสคอร์บิค (ascorbic acid) ซึ่งผลิตคอลลาเจน (Collagen) ส่งผลดีต่อสุขภาพผิวหนัง เนื้อเยื่อและเส้นเลือดแข็งแรง ทำให้ร่างกายมีภูมิต้านทานสูงขึ้น มีคุณสมบัติเป็นแอนติออกซิแดนท์ช่วยต่อต้านการเกิดมะเร็ง พบมากในผักสดและผลไม้ โดยเฉพาะผักสด ใบส่วนยอดและเมล็ดที่กำลังจะงอก ได้แก่ ฝรั่ง มะขามป้อม ยอ เพกา มะนาว มะเขือเทศ เชอรี สับปะรด มะม่วง มะเฟือง แตงโม คะน้า ตำลึง ถั่วงอก ยอดมะขาม ใบเหลียง ผักหวาน พริก มะรุม เป็นต้น

        3.วิตามินอี  ช่วยต่อต้านการเกิดมะเร็ง ลดความเสี่ยงของการเกิดโรคระบบประสาท ทำให้เซลล์เยื่อบุผิวหนังแข็งแรง มีสุขภาพดีขึ้น ช่วยลดริ้วรอยผิวหนัง ช่วยในการไหลเวียนเลือด พบมากในเมล็ดธัญพืช ต่าง ๆ ที่ให้น้ำมัน ได้แก่ เมล็ดทานตะวัน ถั่วเหลือง ข้าวโพด งา รำข้าว ข้าวกล้อง

        4.ซิลีเนียม  มีคุณสมบัติในการช่วยกำจัดอนุมูลอิสระ ควบคุมความดันโลหิต พบมากในอัลมอนด์ เห็ดต่างๆ กระเทียม ส้ม องุ่น กะหล่ำปลีและหัวผักกาด เป็นต้น

        5.สังกะสี มีส่วนสำคัญในกระบวนผลิตสารพันธุกรรม (RNA และ DNA) ช่วยให้ร่างกายจับวิตามินเอ ไว้ในกระแสเลือด พบมากในขิง เมล็ดฟักทอง กระหล่ำปลี แครอท แตงกวา และส้ม

                         ในสังคมปัจจุบัน ให้คุณค่าพืชผักผลไม้และสมุนไพรในการส่งเสริมสุขภาพ ป้องกันโรค รวมถึงใช้ในการรักษาโรค เพราะตระหนักถึงคุณประโยชน์มากมายที่มีต่อร่างกาย ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับตัวเราเองที่จะเลือกปฏิบัติและดำเนินชีวิตอย่างไร  โดยไม่ส่งผลร้ายต่อสุขภาพ