รักแท้..มีแค่ใน "ความฝัน"

               ขึ้นชื่อว่า "ความรัก" มีน้อยคนนักที่จะไม่เคยผ่านมันมา ไม่ว่าจะมีความสุข หรือทุกข์ก็ตาม  ทุกคนบนโลกใบนี้ล้วนผ่านประสบการณ์เรื่องนี้กันมาเกือบจะทุกคน หรือแม้แต่กระทั่งตัวผมเองก็ตาม โดยเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นประสบการณ์ความรักเมื่อ 20 ปีที่ผ่านมา ที่มันยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำของผม และไม่มีวันที่จะลบเลือนมันออกไปจากใจได้

               ผมเองชื่อ "แม็ค" ได้รู้จักกับน้องผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อว่า "หญิง" เราทั้งสองคนรู้จักกันผ่านทาง MSN โดยในทุกๆ วัน ผมจะแชทคุยกับน้องหญิง โดยจะคุยสัพเพเหระต่าง ๆ และคุยเรื่องของกันและกัน เพื่อที่จะได้ทำความรู้จักกันให้มากขึ้น ผมทำอย่างนี้แทบทุกวันจนกลายเป็นกิจวัตร วันไหนไม่ได้ทำเหมือนว่า ขาดอะไรไปอย่าง ซึ่งมันก็บอกไม่ถูก

               อยู่มาวันหนึ่ง น้องหญิงได้ทำการนัดเจอผมที่หน้าปากซอยบ้านของเธอเอง ซึ่งอยู่ถนนจรัญสนิทวงศ์ แถวๆ บางพลัด ผมเองก็รู้สึกดีใจที่จะได้เจอเธอซักที เพราะว่าเราแชทคุยกันมาตลอด โดยที่ไม่เคยได้เห็นหน้าค่าตากันเลย แต่ก็รู้สึกว่าคุยกันได้ถูกคอ ถูกชะตามาก เหมือนเคยรู้จักกันมาเป็นสิบ ๆ ปีก็ว่าได้ น้องหญิงเป็นคนที่หน้าตาน่ารัก จิ้มลิ้ม พูดเก่ง และอัธยาศัยดี  ผมรู้สึกถูกชะตากับน้องผู้หญิงคนนี้มาก หลังจากนั้นได้ไม่นาน เราก็เริ่มไปมาหาสู่กันตลอด จากคนคุยกลายเป็นคนรู้จัก และก็กลายเป็นคนรัก หรือแฟนในที่สุด

              ไม่ว่าเธอจะให้ผมทำอะไร หรือจะเรียกผมตอนไหนก็ตาม ผมเองก็ไม่เคยที่จะปฏิเสธเธอเลยสักครั้ง นี่ถ้าไม่เรียกว่า "ความรัก" แล้วจะให้เรียกว่าอะไรดี  ทุกๆ ครั้งที่เธอโทรหา ผมจะรีบบึ่งมาโดยเร็ว ไม่ว่าผมจะทำอะไรอยู่ก็ตาม เพราะผมจะให้ความสำคัญกับเธอเป็นลำดับแรก และในทุก ๆ เทศกาล ผมก็จะมีของขวัญ และดอกไม้ให้เธอตลอด ไม่ว่าจะเป็นวันวาเลนไทน์ หรือแม้แต่กระทั่งวันเกิดของเธอเอง เพื่อเธอแล้วผมทำให้ได้ทุกสิ่ง ถ้าสิ่งนั้นมันไม่เหลือบ่ากว่าแรงผมน่ะ

               และแล้วก็มาถึงจุดเปลี่ยนของความรัก เมื่อผมได้รับมอบหมายงานจากบริษัทฯ ให้ไปทำงานที่ไซต์งานที่ต่างจังหวัด ประมาณ 1 เดือน  ผมเองก็ไม่ค่อยที่อยากจะไปสักเท่าไหร่ เพราะเราสองคนไม่เคยห่างกันเลย ทำให้ผมรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างมาก  เธอเองก็ได้พูดปลอบใจและบอกผมว่า แค่เดือนเดียวเองพี่แม็ค พี่ก็คุยกับหญิงทางโทรศัพท์ก็ได้ อย่าไปคิดมาก ผมเองก็รับฟังเธอ และก็จะพยายามไม่คิดอะไรอีกเลย  พอถึงวันที่จะไปทำงานที่ต่างจังหวัดจริงๆ  ผมก็ได้ไปหาเธอที่บ้าน เพื่อมาขอกำลังใจ เพราะนั่นมันคือ สิ่งเดียวที่ทำให้ผมฮึดสู้ๆ กับชีวิต โดยเธอเองได้หอมแก้ม และได้ให้ตุ๊กตาตัวเล็กมาตัวนึง เพื่อให้ดูต่างหน้า หากว่าผมคิดถึงเธอมากกก

               ทุกอย่างมันดูเหมือนจะปกติ แต่หลังจากที่ผมกลับมาจากต่างจังหวัดแล้ว ตัวน้องหญิงเองเริ่มที่จะเปลี่ยนไป ไม่ค่อยพูดค่อยจา และไม่ค่อยจะรับโทรศัพท์ของผม  ผมเองก็เริ่มชักสงสัย และพยายามที่จะหาคำตอบว่าเพราะอะไร  จนสุดท้ายก็ได้มาถึงบางอ้อ เมื่อผมได้รู้ความจริงมาว่า เธอแอบไปคบคนใหม่ตอนที่ผมไม่อยู่กรุงเทพฯ ซึ่งคนที่บอกผมก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเจ้าของร้านเสริมสวยร้านประจำ ที่ผมชอบพาเธอไปทำอยู่บ่อย ๆ นั่นเอง  ผมพยายามที่จะถามเธอ แต่เธอเองก็บ่ายเบี่ยงที่จะตอบ และก็หาว่าผมชวนทะเลาะ ไร้สาระสิ้นดี  แต่พอผมบอกความจริงกับเธอเท่านั้นว่า ผมรู้เรื่องนี้มาจากใคร เธอเองถึงกับอึ้ง และเงียบไปสักพักใหญ่  แล้วเธอก็ไม่พูดอะไรอีกเลย บอกแต่ว่า พรุ่งนี้เจอกันตอนเที่ยงที่เซ็นทรัลปิ่นเกล้า แค่นี้น่ะ พี่กลับบ้านไปก่อนเถอะ

               และแล้ว..จุดจบของความรักก็ได้มาถึง น้องหญิงได้สารภาพกับผมว่า ตอนที่ผมไม่อยู่นั้น เธอเองได้แอบไปมีคนใหม่ และได้มีความสัมพันธ์กันแบบลับๆ  ซึ่งก็ทำให้ผมถึงกับอึ้งกิมกี่ กับคำตอบที่ได้จากคนที่เรารักที่สุด  แต่ผมก็จะพยายามให้อภัย และคิดว่าเรื่องนี้มันไม่เคยเกิดขึ้น ผมบอกกับเธอว่า ลืมมันไปเถอะ พี่ไม่คิดมากหรอก ยังไงพี่ก็รักหญิง พี่ให้อภัยหญิง ถือว่าพี่มีเวลาให้เราไม่มากพอ พี่เป็นคนผิดเอง พี่ขอโทษ พี่จะทำตัวให้ดีกว่านี้  โอเคน่ะ   สิ้นคำพูดทั้งหมด..ที่ผมได้คุยกับเธอ  เธอเองก็ได้ใช้มือมาตบที่หน้าของผม แล้วก็บอกว่า เลิกกันเถอะพี่แม็ค พี่ไม่มีอะไรดีเลย ที่หญิงทนคบกับพี่อยู่ทุกวันนี้ เพราะว่าหญิงสงสารพี่ต่างหาก  ออกไปจากชีวิตหญิงเถอะ หญิงขอร้อง  ผมถึงกับน้ำตาซึมออกมา และไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำกับผมได้ถึงขนาดนี้  แล้วทำไมต้องเลิกกับผมในวันนี้ซึ่งมันตรงกับวันวาเลนไทน์ด้วย  ซึ่งเธอเองก็ได้ตอบว่า แค่อยากจะให้จำเฉย ๆ จริง ๆ เลิกวันไหนก็เหมือนกันน่ะแหล่ะ แต่กับผมเพราะดีเกินไปไง เธอเลยจัดให้พิเศษ  นี่แหล่ะน่ะ รักแท้ ..มันมีแค่ในความฝันจริง ๆ