รู้จัก"โรคไม่ยอมรับผิดไหม"ไหม

        ในยุคสมัยโลกดิจิทัล อะไรๆก็เปิดกว้างให้เราได้เห็นง่ายๆ ใครทำอะไร ที่ไหน อย่างไร เมื่อไร เราสามารถตามดูตามสืบ เรามีนักขุดข้อมูลออนไลน์ที่คอยเอาความจริงมาตีแผ่ แต่ก็มีพวกคนมากมายที่ทำผิดแล้วไม่ยอมรับความผิดแม้จะมีหลักฐานมัดแน่นขนาดไหน ถ้านึกไม่ออกลองนึกถึงนักการเมืองในบ้านเราตอนนี้สิ แล้วคุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมพวกเขาเหล่านั้นถึงไม่ยอมรับผิดในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไป พวกเขาคิดยังไงกันนะถึงได้ปัดความผิดจนเกิดเป็น "โรคไม่ยอมรับความผิด"

       มีการค้นคว้าและทำวิจัยจากจีราเบ็ก และมัวโยแห่ง PsychTests AIM ในเรื่องนี้ว่า ทำไมการยอมรับผิดถึงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับใครหลายคน ผู้วิจัยพบว่ามีห้าประเด็นหลักที่เป็นเหตุผลที่ทำให้คนรู้สึกว่าการยอมรับผิดเป็นเรื่องยาก

       ประเด็นที่หนึ่ง คือ ความรู้สึกเกลียดที่ตัวเองรู้สึกอ่อนแอ(เออ ก็แบบอ่อนแอมันผิดนะ) พวกเขารู้สึกว่าการพูดถึงความผิดพลาดของตัวเองจะทำให้ถูกปฏิเสธและถูกเยาะเย้ย(คงประมาณว่า อุ้ย อะไรอ่ะ แค่นี้ก็ทำผิดพลาด) รู้สึกว่าคุณค่าของเขาลดลง

       ประเด็นที่สอง คือ ความรู้สึกไม่มั่นคงที่ฝังรากลึกมาก(คงมากจริงๆ) พวกเขาเชื่อว่าการยอมรับผิดจะสูญเสียความเคารพจากคนรอบข้าง มองตัวเองเป็นคนล้มเหลว(ก้าวผิดชีวิตพัง) ไม่ยอมเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง กลัวว่าคนอื่นจะไม่ชอบ

       ประเด็นที่สาม คือ ความต้องการการยอมรับจากผู้อื่นอย่างสุดขั้ว พวกเขาต้องการการเป็นที่รักอยู่เสมอ ซึ่งลึกๆรู้สึกว่าตัวเองไม่สมควรได้รับความรักและความเคารพ พวกเขาต้องการประสบความสำเร็จและเป็นที่รัก ต้องการยอมรับจากคนอื่นๆกลัวการปฏิเสธ

       ประเด็นที่สี่ คือ มีแนวโน้นเป็นเพอร์เฟกต์ชันนิสต์ซึ่งแปลว่าจะผิดไม่ได้ พวกเขาเชื่อว่าจะได้รับความเขารพต่อเมื่อตัวเองประสบความสำเร็จ ถ้าตัวเองทำงานได้ไม่ดีแปลว่าตัวเองด้อยค่า การทำอะไรล้มเหลวเท่ากับเป็นคนล้มเหลว

       ประเด็นที่ห้า คือ มีแนวโน้มจะตอบโต้อย่างรุนแรง เมื่อมีคนชี้ว่าเขาทำผิด พวกเขาบอกว่าถ้ามีคนชี้ว่าเขาทำผิด สิ่งที่จะทำกลับคือชี้ไปทางคนนั้นว่าทำอะไรผิด พวกเขาไม่สนใจความเห็นที่ตนไม่เห็นด้วย และคิดว่าคนที่กล่าวหาเขานั่นแหละอิจฉาที่พวกเขามีดีกว่า(ใช่แหละ อิจฉาฉันแน่ๆ)

       จากประเด็นทั้งห้าข้อนั้นจะเห็นได้ว่า พวกเขานั้นอ่อนแอ เพราะคิดว่าคนที่ไม่เคยทำผิดเลยเป็นคนที่แข็งแกร่ง แต่แท้จริงแล้วพวกเขาอ่อนแอ เปราะบาง รู้สึกไม่มั่นคงในชีวิต อยู่กับความหวาดกลัว และมองคุณค่าตัวเองน้อยเหลือเกิน ก็เมื่อเวลาที่เราทำผิดแล้วยอมรับผิด มันต้องใช้ความกล้าที่จะรับความจริง ยอมรับการเปลี่ยนแปลง และเรียนรู้ เราต้องใช้ความกล้าหาญมากๆนะ

       หากวันหนึ่งเราทำผิด เราควรยอมรับผิด มันเป็นการปล่อยวางสิ่งที่เกดขึ้น การยอมรับผิดจะนำพาเราไปสู่หนทางการเรียนรู้ และหาทางแก้ไข ความผิดพลาดที่แท้จริงไม่ใช่ในการทำผิด แต่การทำผิดแล้วไม่ยอมรับคือความผิดพลาดที่แท้จริง