โลกทั้งใบ..ให้มึงคนเดียว

               เรื่องนี้เป็นภาคต่อของเรื่อง "อยากบอกให้รู้..ว่ากูรักมึง" ซึ่งถ้าท่านใดยังไม่ได้ไปอ่าน ขอแนะนำให้ไปอ่านซ่ะก่อนน่ะครับ เพื่อความสมบูรณ์ของเนื้อหา และอรรถรสในการอ่าน..

               ... หลังจากนั้น 4 ปีผ่านไป  ตอนนี้ทั้งเอและโณได้เข้ามาทำงานที่ค่ายละครดังแห่งหนึ่ง โดยการชักนำของพี่ "พจน์" นักปั้นมือทองแห่งยุค ซึ่งในตอนนี้หล่อนก็ได้ผันตัวเองมาเป็นผู้จัดละครอย่างเต็มตัว  โดยที่ทางโณได้รับหน้าที่ให้เป็นผู้กำกับละคร ส่วนเอนั้นก็รับหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับฯ อีกทีหนึ่ง  ทั้งคู่ทำงานเข้าขากันเป็นอย่างดี ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ? หรือเพราะว่าได้เคยผ่านประสบการณ์ชีวิตบางอย่างมาด้วยกัน

               และดูวันนี้พี่พจน์ดูแกจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะว่าวันนี้แกจะมาบอกข่าวดีให้ทางเอกับโณได้ทราบว่า ทางบริษัทฯ ของเราได้รับการว่าจ้างจากสถานีโทรทัศน์ชื่อดังช่องหนึ่งให้ผลิตละครให้  ซึ่งพอเอกับโณได้ทราบข่าว ต่างก็แสดงความดีใจ เพราะว่าจะได้ทำงานกันสักที หลังจากที่ห่างหายไปนาน เพราะว่าโควิด-19 ระบาด

               หลังจากที่ทางบริษัทฯ ได้ทำการแคสติ้งตัวละครครบแล้ว  ทางพี่พจน์เองก็ได้สั่งให้เปิดกล้องละครเรื่องใหม่โดยทันที พร้อมทั้งยังได้เชิญผู้สื่อข่าวสายบันเทิงจากสำนักข่าวต่าง ๆ มาร่วมในงานแถลงข่าวในครั้งนี้ด้วย

               "โณ !! ชั้นเชื่อฝีมือแกน่ะ อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ" พี่พจน์พูด "ครับ..ผมจะทำให้สุดความสามารถเลยครับ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก." โณกล่าวกับพี่พจน์ด้วยความมั่นใจ และโณเองก็ได้หันมายิ้มให้กับเอ เหมือนจะมีนัยยะอะไรบางอย่าง

               หลังจากนั้น 3 เดือนผ่านไป  ละครเรื่องนี้ได้ถูกถ่ายทำเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว และพร้อมที่จะออนแอร์ทางทีวี   ดังนั้นทางพี่พจน์เองจึงได้สั่งให้ทีมงานทั้งหมดไปสังสรรค์กันในงานเลี้ยงปิดกล้องละคร โดยได้จัดขึ้นที่ผับแห่งหนึ่งแถว ๆ ย่านอาร์ซีเอ

               ในค่ำคืนนั้นเอง บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความสนุกสนาน มีทั้งดารา, ผู้จัด, ผู้กำกับฯ และทีมงาน  ต่างก็พากันผลัดเปลี่ยน เพื่อขึ้นไปร้องเพลงบนเวที  ซึ่งในค่ำคืนนี้..ดูท่าทางตัวโณเองจะมีความสุขมากเป็นพิเศษ เพราะว่าเขาต้องเหน็ดเหนื่อยกับการทำงานมานานหลายเดือน ถึงเวลาที่เขาจะได้มีความสุข และได้เก็บเกี่ยวความสำเร็จซ่ะที ก็ตอนนี้น่ะแหล่ะ ซึ่งทางเอเองก็เข้าใจ และก็ได้ยิ้มให้กับโณด้วย เพราะว่าเขาจะคอยเป็นกำลังใจให้กันและกัน และจะคอยอยู่เคียงข้างกันเสมอ ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์เพียงใดก็ตาม

               เริ่มดึกขึ้นเรื่อย ๆ ดูท่าทาง "โณ" จะเริ่มเมามากซ่ะแล้ว เพราะว่าเขาร้องเพลงบนเวทีโดยไม่ยอมหยุด และก็ไม่ให้ใครแย่งไมค์ซ่ะด้วย  "โณ!! เธอตามชั้นมานี่สิ  ชั้นมีอะไรบางอย่างจะให้เธอน่ะ" พี่พจน์ได้หันไปพูดกับโณ ซึ่งยังคงมีอาการเมาอยู่  "ครับพี่..แล้วผมจะรีบไปปปป คร๊าบบบ" โณพูด

               ณ ที่ลานจอดรถหลังผับดัง  ทางพี่พจน์ได้รอโณอยู่ที่รถของเธอเอง  "พี่..มีอะไรจะให้ผมหรือคร๊าบบ ?" โณถาม "ชั้นจะให้ความรักเธอไง..มานี่สิ" พี่พจน์ตอบ  พี่พจน์ได้ดึงตัวโณเข้าไปในรถ แล้วก็ได้ทำการกอดที่ตัวของเขา พร้อมกับได้ร้องเสียงครวญครางเพื่อกระตุ้นให้โณเกิดอารมณ์ "โณ! เธอช่วยพี่ด้วยสิ ..พี่ทนไม่ไหวแล้ว พี่ขอร้อง" พี่พจน์พูดเสียงสั่นเครือ "ได้คร๊าบบบ..จัดไป" โณตอบกลับ  ท่านฟังไม่ผิดหรอกครับ ตอนนี้รสนิยมทางเพศของโณได้เปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้เขาเริ่มที่จะชอบเพศเดียวกันแล้ว   โณได้จับตัวพี่พจน์เข้ามากอด และได้ไซร้ไปที่ซอกคอของเธอไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงที่ปาก โณเองก็ได้ทำการเม้าส์ทูเม้าส์ให้กับพี่พจน์ และพี่พจน์ก็ได้ใช้มือของเธอจับไปที่จรวดไซส์เบิ้ม ๆ ของโณ แล้วก็ทำการรูดขึ้นรูดลงอย่างเป็นจังหวะ เพื่อที่จะกระตุ้นอารมณ์ให้โณได้ถึงจุดสุดยอด  และแล้วทั้งคู่ก็ได้ดูดดื่มในกามรสกันอย่างเมาส์มัน  โดยที่ไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครบางคนกำลังแอบซุ่มดูอยู่ตลอดเวลา ซึ่งใครคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ.. เอนั่นเอง  เพราะเอสังเกตเห็นโณออกมาจากผับตั้งนานแล้ว ก็เลยตามมาดู  พอเอได้เห็นภาพบาดตาบาดใจเช่นนี้ เขารู้สึกเสียใจมากกับการกระทำของโณ เขาจึงได้สาดน้ำไปที่หน้าของโณอย่างจัง เพื่อเรียกสติให้กลับมา และหลังจากนั้นเอเองก็ได้แต่ร้องไห้ และก็ได้เดินจากไปในที่สุด

               "ไอ้เอ..เมื่อคืนกูเมามากไปหน่อย กูขอโทษด้วยว่ะ" โณพูด "เป็นยังงี้ทุกที..แดกเหล้าทีไร องค์ลงตลอด เหนื่อยใจจริง !!" เอพูด "แล้วมึงจะไปกลัวอะไรว่ะ..โลกทั้งใบ กูก็ให้มึงไปหมดแล้ว มึงรู้มั๊ย ?" โณพูด "คนอื่นก็แค่ทางผ่าน.. แต่สำหรับมึง ๆ คือ ตัวจริงของกู" โณกล่าวเสริม "มึงพูดจริงหรือเปล่าเนี่ย ..มึงกล้าสาบานมั๊ยล่ะ ?" เอพูด "กล้าสิว่ะ .. กูขอสาบานว่า กูจะรักมึงคนเดียวตลอดไป หากกูผิดคำสาบานเมื่อไหร่ขอให้กูมีอันเป็นไป มึงพอใจหรือยังไอ้เอ ?" โณพูด "พอใจแล้วจ๊ะที่รัก เค้าจะไม่ทำตัวงี่เง่าอีกแว้ววว เค้าขอสัญญา" เอพูด  แล้วหลังจากนั้น ทุก ๆ อย่างก็จบลงอย่าง Happy Ending และก็คงจะไม่มีภาคต่อให้เล่าอีกต่อไปแว้วววจร้าท่านผู้อ่านที่เคารพ  เพราะทางผู้เขียนเองก็หมดพล็อตที่จะเล่าเหมือนกัน อิอิ