มาตาลดาพ่อสอนลูก

มาตาลดาขยับตัวไปนั่งข้างอีกฝ่ายแล้วเอนศีรษะพิงไหล่บิดา สองแขนโอบกอดรอบเอวเขา

"มาตา...มีอะไรอยากคุยกับพ่อหรือเปล่า"

"เยอะแยะค่ะ แต่เรียบเรียงไม่ถูก"

"ค่อยๆ เล่าสิ ดีไหม พ่อเกรซมีเวลาให้เยอะแยะ"

เสียงของบิดาความรู้สึกอบอุ่นและสบายใจยามได้อิงแอบใน

อ้อมอกของคนที่เป็นทั้งพ่อและแม่ ทำให้มาตาลดารู้สึกผ่อนคลาย

หญิงสาว เอ่ยเสียงอ่อน เผยเรื่องราวออกมา

"มาตาสับสนค่ะ คิดว่าตัวเองกำลังคิดกับเป็นหนึ่งมากกว่าเพื่อนไม่รู้ว่าเริ่มต้นขึ้นเมื่อไหร่ แต้รู้ตัวอีกที มาตาก็ใจเต้นแรงทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา ดีใจที่เห็นเขายิ้ม ไม่ทำหน้าเหมือนแบกโลกทั้งโลกไว้ตลอดเวลา มาตา...คิดว่าตัวเองกำลังหลงรักเขา และไม่รู้ว่าคิดเข้าข้างตัวเองหรือเปล่า มาตาคิดว่าเขาน่าจะรู้สึกพิเศษกับมาตาบ้าง แต่เคยได้ยินเขาบอกว่า มีคนที่ชอบแล้ว และมาตาคิดว่าเคยเห็นผู้หญิงคนนั้นที่บ้านของเป็นหนึ่ง น้าวีนัสบอกว่า ถ้าอยากรู้ว่าตัวเองคิดยังไงกันแน่ลองถอยห่างจากเขามา และนั่นอาจทำให้มาตาได้รู้ความรู้สึกแท้จริงของเขา หากคนที่เคยคลุกคลีอยู่กับเขาห่างเหินไป"

"มาตา...มาตาพูดคำว่า 'คิดว่า' กี่ครั้งลูก"

คำถามของบิดาทำให้มาตาลดาชะงัก

"พ่อได้ยินแต่คำว่า มาตาคิดว่า ทำไมลูกสาวพ่อต้องคิดว่า

ด้วยล่ะ ทำไมไม่ถามเขาไปตรงๆ เสียเลย"

"มาตา..." หญิงสาวถอนใจเฮือก "กลัวคำตอบที่จะได้รับ"

"นั่นเป็นความผิดของพ่อเอง"

"คะ?" คราวนี้หญิงสาวหันไปมองบิดาอย่างสนเท่ห์

เกริกพลชำเลืองมองประตูห้องนอน เมื่อครู่เขาปิดสนิท แต่ตอนนี้กลับแง้มนิดๆ เขาพูดอย่างรู้ทัน

"วีนัส จะเข้ามาก็เข้ามาเลย ยังไงเธอก็ตั้งตัวเป็นแม่ของมาตาลดาอยู่แล้วนี่ นี่เป็นเวลาที่พ่อและแม่ต้องให้คำปรึกษาลูก

แล้วละ เข้ามาสิ"

พอบานประตูเปิด วีนัสเดินเข้ามาแล้วยิ้ม "คือ ฉันห่วง"

"รู้ ถึงเรียกเข้ามาไง"

วีนัสเดินมานั่งอีกด้านให้มาตาลดาอยู่ตรงกลาง ยื่นมือมาลูบ

เรือนผมยาวของหญิงสาวอย่างรักใคร่

"ทำไมพ่อเกรซถึงบอกว่าเป็นความผิดของพ่อล่ะคะ"

"เพราะว่า...พ่อกับน้าวีของลูก สอนให้ลูกมีความสุขกับตัวเอง

นับถือตัวเอง และเห็นคุณค่าในตัวเอง มาตาลดาจึงมองโลกในแง่ดีมีความสุข อยู่ภายใต้ปีกที่พ่อและน้าวีคอยกางปกป้อง พ่อสอนให้ลูกมองโลกสวยงามจนบางครั้งยังอดคิดไม่ได้ว่า ลูกสาวของพ่อสวยงามเกินกว่าจะอยู่ในโลกภายนอก มาตาลดา...โลกภายนอกไม่ได้มีแค่มุมเดียวหรอกนะ ขณะที่ลูกคิดว่าพ่อ น้าวี และน้าๆ ทุกคนในบ้าน

หลังนี้คือครอบครัว คนภายนอกกลับมองว่าพวกเราเป็นคนวิปริต ตัวตลก และเป็นความบิดเบี้ยวของจิตใจ ส่วนเป็นหนึ่งนั้น เขาคือผู้ชายที่อยู่ในโลกแห่งความจริง มาตาต้องเผื่อใจไว้นะ บางครั้งเวลาเรามอบความรักให้ใครไป ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะได้มันกลับคืนมา"