วิญญาณเฮี้ยน..ผีเพื่อนบ้าน

                  เรื่องนี้เกิดขึ้นในบ้านแห่งหนึ่งย่านพุทธมณฑลสาย 4  มีครอบครัวอยู่ครอบครัวหนึ่ง ซี่งมีสมาชิกครอบครัวทั้งหมด 4 คน คือ พ่อ แม่ และลูกชายอีก 2 คน  โดยที่ลูกชายคนโตนั้นได้ขอย้ายออกไปอยู่ข้างนอกที่ อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี เพราะว่าเขาต้องออกไปมีครอบครัวใหม่ เรื่องราวทั้งหมดที่เล่ามาก็น่าจะดูเหมือนกับเรื่องราวครอบครัวของคนปกติโดยทั่ว ๆ ไป

                  แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่ง ก็มาถึงจุดเริ่มต้นของปัญหานี้  เมื่อลูกชายคนเล็กของบ้านได้เริ่มมีปากเสียงกับพ่อแม่ เพียงเพราะต้องการให้พ่อกับแม่ขายบ้านหลังนี้ทิ้ง เพราะเขาต้องการที่จะออกไปมีครอบครัวใหม่ แต่ตัวเขาก็ไม่มีทรัพย์สินอะไรติดตัวเลย   ทั้งสองฝ่ายเริ่มมีปากเสียง ทะเลาะกันอย่างรุนแรง และได้หนักขึ้นเรื่อย ๆ เพราะทางพ่อกับแม่ปฏิเสธที่จะขายบ้านหลังนี้  เพราะทั้งคู่นั้นหาเงินมาด้วยความยากลำบาก จากน้ำพักน้ำแรงของตน โดยที่พ่อนั้นทำงานเป็นคนตั้งศาลพระภูมิ ส่วนทางแม่นั้นเป็นแม่ค้าในตลาดนัด  ส่วนลูกชายคนเล็กนั้นไม่ได้ทำงานอะไรเลย  วัน ๆ ก็ได้แต่ขอเงินพ่อแม่ไปซื้อเหล้า และเมาหัวราน้ำ มีเรื่องทะเลาะกับเพื่อนบ้านไม่เว้นแต่ละวัน

                "เปรี้ยง..เปรี้ยง" เสียงปืนดังขึ้น 2 นัดติดต่อกัน  ลูกชายคนเล็กของบ้านหลังนี้ได้ทำการฆ่าพ่อกับแม่ของตัวเองตาย และหลังจากนั้นก็มีเสียง "เปรี้ยง" นัดสุดท้ายดังตามมา เขาเองก็ได้ฆ่าตัวตายตามพ่อกับแม่ไป

                เรื่องราวการเสียชีวิตของครอบครัวนี้ เป็นที่โจษจันของคนในละแวกนั้น ต่างพากันพูดไปต่าง ๆ นานา ว่าเป็นอาถรรพณ์ของเจ้าที่เจ้าทางหรือเปล่า เพราะว่าที่ดินตรงนั้นเจ้าที่ฯ แรงมาก เพราะเคยมีงูใหญ่ และพญาจอมปลวกเคยมาทำรังแถว ๆ นั้น  ซึ่งหลังจากข่าวการเสียชีวิตของคนในครอบครัวทั้งหมดได้เผยแพร่ออกไปแล้ว  ทางฝ่ายลูกชายคนโตของบ้านก็ได้กลับมาที่บ้าน เพื่อนำร่างของคนในครอบครัวทั้งหมดไปประกอบพิธีกรรมทางศาสนา และฌาปนกิจต่อไป  แต่ทว่าตัวเขาเอง..ไม่ได้นำอัฐิ หรือกระดูกของคนทั้งหมดไปไว้ที่วัด แต่เขาห่อผ้าขาวไว้ 3 ห่อ และเก็บไว้ที่ชั้น 2 ของบ้านหลังนั้น  และหลังจากวันนั้นก็ไม่เคยได้เจอกับลูกชายคนโตของบ้านหลังนั้นอีกเลย

               ชาวบ้านในละแวกนั้นต่างพากันกลัวไปต่าง ๆ นานา เพราะในทุก ๆ วันโกน หรือวันพระนั้น มักจะได้ยินเสียงหมาหอนระงมไปทั่วน่าขนลุก  โดยเฉพาะในช่วงตี 4 ด้วยแล้ว เพราะทางแม่เป็นแม่ค้า ตอนมีชีวิตอยู่มักจะตื่นตอนนั้น เพื่อขึ้นมาเตรียมข้าวของ และออกไปขายของในตอนเช้า  และเห็นคนในละแวกนั้นได้เคยเล่าลือกันว่า เคยเห็นวิญญาณของเหล่าพ่อแม่ และลูกนั้น ทะเลาะกันบนชั้น 2 ของบ้าน  พอมีคนเดินผ่านมาหน้าบ้านหลังนั้น ก็มักจะเห็นพวกเขาเหลือบมองมาหาคนที่เดินผ่านไปผ่านมา จนทำให้ชาวบ้านแถว ๆ นั้นผวา และสยองขวัญไปตาม ๆ กัน และไม่มีใครกล้าที่จะเดินออกจากบ้านในยามค่ำคืนอีกเลย

              ส่วนตัวผมเองก็เคยได้เจอ และสัมผัสถึงวิญญาณของคนในครอบครัวนี้เช่นกัน กล่าวคือ ลูกชายคนเล็กของบ้านหลังนี้เขารู้จักผม เพราะผมเป็นเพื่อนกับพี่ชายของเขา ตอนยังมีชีวิตอยู่ เขาเคยเข้ามาคุยกับผมอยู่บ่อย ๆ  และในคืนหนึ่งนั้นเอง..ตัวผมเองได้เผลอหลับไปนอนแบบครึ่งหลับครึ่งตื่น และได้ฝันเห็นเขามาหา เขาบอกว่า "ช่วยทำบุญให้เขาหน่อย เพราะว่าเขาทรมานและลำบากมาก"  ซึ่งตัวผมเองก็ไม่ได้รีรออะไร เพราะว่าเราเป็นเพื่อนบ้านกัน  พอถึงรุ่งเช้าของวันถัดไป ตัวผมเองก็ได้ไปที่วัด เพื่อทำการตักบาตร ,ถวายสังฆทาน และทำการอุทิศบุญกุศลให้กับเหล่าวิญญาณทั้งหมดของบ้านหลังนี้ ให้ไปสู่สุขคติในภพภูมิที่ดี และขออย่าได้ต้องวนเวียนในบ้านหลังนี้อีกเลย