เจอผี..ที่ศรีสัชนาลัย

               ผมเองได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ จ.สุโขทัย เป็นครั้งแรก  ซึ่งในครั้งนี้ ผมได้เดินทางไปพร้อมกับรุ่นน้องที่มหาลัย ฯ อีก 2 คน คือ ใหญ่กับบาส  การเดินทางในครั้งนี้ทางใหญ่ได้ขออาสาที่จะขับรถให้พวกเรา โดยที่มีบาสนั่งซ้ายมือเป็นเพื่อนคนขับ  ส่วนตัวของผมเองนั้นนั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถ   พวกเราทั้งหมดเดินทางมาจาก จ.พิษณุโลก มุ่งหน้าสู่อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัยที่ จ.สุโขทัย  โดยได้เดินทางมาถึงที่นี่เป็นเวลาประมาณบ่ายโมง  ผมเองก็พาบรรดาน้องๆ ไปทานข้าวกลางวันกันก่อน กลัวน้องๆ มันจะหิว และไม่มีแรงที่จะเที่ยวกันต่อ  หลังจากนั้น ตัวผมเองก็ได้ไปซื้อบัตรเพื่อเข้าชมที่อุทยาน ฯ จำนวน 2 ใบ โดยที่ใหญ่นั้น ขอตัวที่จะนั่งรออยู่ภายนอกอุทยานฯ เพราะว่าได้ขับรถมาไกลจึงอยากจะพัก

               ผมกับบาส ได้เข้ามาเยี่ยมชมที่อุทยานฯ  โดยพวกเราทั้งคู่ได้ทำการเช่าจักรยาน เพื่อปั่นชมวิวทิวทัศน์รอบอุทยานฯ แห่งนี้  ผมกับบาส เราแยกย้ายกันไปชมสถานที่ต่าง ๆ ที่เราสนใจ  ซึ่งทางฝั่งบาสเองจะปั่นจักรยานเข้าไปในส่วนที่ลึกที่สุดของอุทยานฯ  ส่วนตัวผมนั้นจะปั่นจักรยานอยู่แค่รอบ ๆ นอก ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากทางเข้าอุทยานฯ มากนัก

               รอบ ๆ ณ อุทยานฯ แห่งนี้ เต็มไปด้วยวัดวาอาราม และโบราณสถานเก่าแก่ต่าง ๆ  ซึ่งแต่ละสถานที่นั้น มีประวัติความเป็นมาที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง จนผมเองถึงกับต้องหยุดปั่นจักรยานลงชั่วคราว และเดินเข้าไปดูภายในสถานที่แห่งนั้น   บรรยากาศภายใน ณ สถานที่แห่งนั้น ช่างดูวังเวงยังไงชอบกล เพราะที่ ๆ ผมกำลังจะไปนั้น ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านมาสักเท่าไหร่  และในขณะที่ผมกำลังก้าวเท้าเดินเข้าไปนั้น  จู่ ๆ ก็มีลมพัดมาอย่างแรง ลมพัดจนใบไม้ปลิวกระจัดกระจายไปทั่ว   ตัวผมเองได้เหลือบไปเห็นเงาดำ ๆ คล้าย ๆ ผู้หญิงใส่ชุดไทยในสมัยโบราณยืนอยู่ข้างหลังบริเวณวัด และที่สำคัญนั่นก็คือ ไม่ได้มีแค่เพียงเงาเดียวด้วยสิ แต่มีด้วยกันถึง 6 เงา  ผมเองไม่รอช้า..รีบเดินออกจากบริเวณนั้นโดยทันที เพราะรู้ว่า.. ผมกำลังเจอกับอะไรอยู่

               ตัวผมเองรีบปั่นจักรยานออกจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว แล้วรีบตามหาบาส ซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของอุทยานฯ นั้น เพื่อที่จะบอกกับบาสว่า "ผมเจอกับอะไร ?"  แล้วให้รีบเผ่นออกจากที่นี่ให้ไว ไม่งั้นตัวใครตัวมัน แต่ความสัมพันธ์ยังเหมือนเดิม

               ผมเองเห็นบาสอยู่แต่ไกล ๆ จึงได้ทำการกวักมือเรียก เพื่อให้รีบ ๆ ออกมาจากที่นี่โดยเร็ว  แต่ทันใดนั้นเอง ..ผมได้เหลือบไปเห็นเงาดำ ๆ นั่งซ้อนท้ายอยู่หลังจักรยานของบาส  ผมรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาทันที แล้วหันหลัง รีบปั่นจักรยานออกจากอุทยานฯ โดยทันที

               "พี่ .. เมื่อกี้พี่ตะโกนเรียกผมทำไม" บาสถาม "พี่ไม่ได้ตะโกนว่ะ  ว่าแต่ใครนั่งซ้อนท้ายจักรยานเอ็งว่ะ เมื่อกี้..พี่เห็นเงาดำ ๆ หลังเอ็ง" ผมพููด  "พี่อย่ามาหลอกผม ผมปั่นจักรยานมาคนเดียวพี่" บาสตอบ  "แล้วเอ็งทำไมมาช้าจังว่ะ พี่กวักมือเรียกเอ็งตั้งนานแล้ว" ผมถาม "ก็ไม่รู้สิพี่  จู่ๆ ทำไมจักรยานมันดูหนัก ๆ ยังไงชอบกลไม่รู้ นี่ผมปั่นจักรยานจนหมดแรงเลยน่ะพี่" บาสตอบ  "พี่ว่า ..เรารีบออกจากที่นี่กันเถอะว่ะ พี่รู้สึกแปลก ๆ ยังไงชอบกล" ผมพูด  "ผมก็ว่างั้นพี่  เรารีบไปกันเหอะ ผมรู้สึกใจคอไม่ดีล่ะ" บาสพูด

               หลังจากนั้นเราทั้งคู่ก็รีบปั่นจักรยานออกมาจากบริเวณนั้นโดยทันที  โดยที่มีใหญ่ยืนรออยู่ที่ทางเข้าอุทยานฯ  "ว่าไงพี่ เจอยังครับ ?" ใหญ่ถาม "เจออะไรว่ะใหญ่" ผมพูด "เจอผีไงพี่" ใหญ่พูด  "เอ็งรู้ได้ไงว่ะ..ว่าพี่เจอผี" ผมถาม  "ผมไม่รู้หรอกพี่ รู้แต่ !! ใครมาที่นี่..เจอดีกันทุกคน อิอิ" ใหญ่พูดพลางหัวเราะเบา ๆ "เออว่ะ..ผีก็ผี พี่ว่าเรารีบเผ่นกันก่อนดีกว่า" ผมพูด

               ในขณะนั้นเป็นเวลาประมาณ 5 โมงเย็น  พวกเราทั้งสามคนรีบบึ่งรถออกจากบริเวณอุทยานฯ นั้น และไม่เหลียวหลังกลับมามองอีกเลย เพราะอีกไม่นานนัก ก็ใกล้จะค่ำแล้ว  ตัวผมเองยังไม่อยากที่จะหัวโกร๋น เลยรีบพาน้อง ๆ กลับพิษณุโลกโดยทันที .. เหอ ๆ เป็นไงบ้างครับ เจอผี..ที่ศรีสัชนาลัย !!