ชีวิตวันวันของ Jame Evening ตอนที่ 15 (ต้องรอโอกาสถึงจะก้าวหน้าจริงหรือ?)

สวัสดีวันเสาร์ที่ 5 สิงหาคม 2566 เวลา 15.41 นในรอบนี้เราจะมาพูดถึงเรื่องเกี่ยวกับโอกาสละกันนะครับก็มีได้มีโอกาสไปฟังผู้ใหญ่ท่านหนึ่งนะครับพูดถึงเกี่ยวกับเรื่องโอกาสที่มากมายเลยไม่ว่าจะเป็นเรื่องทางด้านการศึกษาทางด้านธุรกิจทางด้านการได้พบปะเจอผู้คนนะครับหรือการเจอความสัมพันธ์ใหม่ๆเนาะอันนี้ก็ทำให้เราเนี่ยกลับมาฉุกคิดนะครับว่าแล้ว

โอกาสเนี่ยมันช่วยให้เราก้าวหน้าได้จริงไหมต้องบอกก่อนว่าโอกาสเนี่ยยังไม่แน่นอนนะครับว่าจะช่วยให้เราก้าวหน้าได้จริงๆเพราะว่าบางโอกาสนะครับอาจจะไม่ใช่โอกาสที่เหมาะสมกับเราผมขอใช้คำว่าเหมาะสมกับเรานะครับมีโอกาสดีมากๆเลยแต่ว่าไม่เหมาะกับการใช้ชีวิตของเราหรือไม่เหมาะกับปลายทางที่เราอยากได้หรือคือ

เป้าหมายที่เราไม่อยากได้นะครับก็มันจะกลายเป็นว่าเป้าหมายนั้นสูญเสียไปโดยปริยายโดยที่เรายังไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำว่าโอกาสนี้ได้ทำลายเป้าหมายนั้นไปนะครับก็โอเคกลับมาเข้าเรื่องกันนะครับก็คือพูดถึงเรื่องโอกาสว่าช่วยในการก้าวหน้าได้จริงไหมถามว่าใช่มันช่วยในการก้าวหน้าได้จริงครับแล้วหลายๆคนมักจะชอบพูดว่าเราต้องรอโอกาสก่อนถึงจะมีโอกาสในการก้าวหน้าเราต้องรอจังหวะนี้ก่อนเราต้องรอจังหวะนั้นก่อน

คำถามก็คือเราต้องรอโอกาสจริงๆหรอครับหลายๆครั้งเราจำเป็นต้องรอโอกาสนั้นจริงๆหรอหรือเราต้องสร้างมันขึ้นมาเองหรือเปล่าหรือว่าเราต้องเสียอะไรบางอย่างไปก่อนหรือเปล่าเราถึงจะได้โอกาสเงินขึ้นมาอันนี้คือคำถามที่คือขุดขึ้นมาในหัวของผมนะครับว่าโอกาสมันเกิดขึ้นมาด้วยตัวมันเองหรือว่าเราทำให้มันเกิดขึ้นมาเองไม่ว่าจะเป็นการได้รับอะไรมาบางอย่างหรือว่าได้ลงมือทำอะไรบางอย่างหรือเสียอะไรไปบางอย่างนะครับเช่น

ในตัวผมนะครับก็มีหลายครั้งนะครับที่เราได้งานในรูปแบบที่เรียกว่าท้าทายมากขึ้นเรื่อยๆตรงนี้ก็เป็นโอกาสที่เข้ามานะครับไม่ว่าจะเป็นงานเซลล์งานการเงินหรืองานธุรการด้านต่างๆนะครับที่เข้ามาหาเราแต่เราก็ปฏิเสธโอกาสเหล่านี้ไปเราไม่ได้มองว่าโอกาสเหล่านี้ไม่ได้ช่วยทำให้เราก้าวหน้านะครับแต่เรามองว่าโอกาสเหล่านี้มันไม่ค่อยเหมาะกับเราสักเท่าไหร่เพราะ

โดยส่วนใหญ่แล้วเราชอบกับการที่จะเป็นเซลล์ไปออกหาพบปะผู้คนไปขายแบบเจอหน้ากันมากกว่าได้สำรวจตลาดมากกว่าอันนั้นคือสิ่งที่ผมอยากจะทำนะครับแล้วก็โดยส่วนตัวเนี่ยอยากจะมีช่วงเวลาที่ตัวเองได้อยู่เงียบๆซึ่งมันเป็นช่วงเวลาตอนที่เราขับรถจะเป็นช่วงเวลาที่เราได้อยู่เงียบๆกับตัวเองบ้างหรือการที่เราได้ฟังเพลงคนเดียวโดยที่เราไม่ต้องรู้ผิดอะไรว่าเราจะเปิดเพลงอะไรหรือว่าเราจะเปิดดังแค่ไหนนะครับเรา

สามารถเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่ในตอนที่เราอยู่ในรถนั่นคือสิ่งที่ผมชอบหรือนั่นก็คือโอกาสที่ผมชอบจริงๆโอกาสที่เหมาะสมกับผมนะครับก็คือในเรื่องของการเป็นเซลล์ที่ได้ออกไปพบปะเจอพวกผู้คนก็ที่นี่นะครับอยากให้ทุกคนนะครับลองกลับมามองตัวเองว่าในอดีตเนี่ยถือว่าในปัจจุบันหรือในอนาคตก็ตามนะครับมันมีโอกาสไหนบ้างที่มันเข้ามาหาเราแล้วเรายอมรับมัน

และเราปฏิเสธมันไปบ้างอยากให้ลองคิดดูว่าโอกาสที่เราปฏิเสธไปอ่ะครับมันเป็นโอกาสแบบไหนเป็นโอกาสที่เหมาะสมกับเราไหมหรือว่าไม่เหมาะสมและเป็นโอกาสที่ทำให้เราก้าวหน้าไหมหรือว่าเป็นโอกาสที่ทำให้เราเดินถอยหลังจากจุดเป้าหมายของเราอ่ะครับโอกาสเนี่ยมันจะมีความหมายมากยิ่งขึ้นถ้าหากว่าเรามีเป้าหมายครับเช่น

เรามีเป้าหมายอยากไปทำงานต่างประเทศเราก็ฝึกภาษาฝึกการทำงานเกี่ยวกับด้านนั้นๆเพื่อที่จะได้มีโอกาสไปทำงานต่างประเทศลองสมัครงานในที่ต่างๆเพื่อที่เราจะเป็นคนสร้างโอกาสเหล่านี้ให้มันมาหาเรานะครับอยากให้ทุกคนมองนะครับมองให้ออกว่าโอกาสเหล่านี้มันเกิดขึ้นกับเราไปแล้วเราได้อะไรมันกลับมาด้วยและเราสูญเสียอะไรมันไปบ้างลองตั้งคำถามกับตัวเองดูนะครับว่าโอกาสเราจำเป็นต้องรอมันไหมหรือว่า

เราสามารถเป็นคนที่สร้างมันเองได้นะครับถ้าหากว่าเป็นโอกาสที่เราสามารถสร้างเองได้อ่ะครับแนะนำว่าให้เริ่มสร้างเลยครับผมไม่รู้นะครับว่าคนที่มาอ่านบทความนี้จะอายุเท่าไหร่ก็ตามแต่อายุ 20 กว่า 30 40 50 ก็แล้วแต่นะครับการที่เราเริ่มในวันนี้ครับยังไม่สายเกินไปแต่การที่เรามาบอกตัวเองว่าโอเคเดี๋ยวฉันจะเริ่มนะเดี๋ยวฉันจะเริ่มนะมันไม่ได้เริ่มสักทีอ่ะครับเนี่ยแหละครับคือการเสียโอกาสของเรานี้ไปโดยที่เราไม่รู้ตัวโอเคครับลองถามดูนะครับลองถามตัวเองดูว่าเราต้องรอโอกาสนี้จริงๆไหมหรือเราสร้างให้มันเกิดโอกาสนี้ได้ไว้เจอกันตอนที่ 16 ครับขอบคุณครับ