เติมไฟทำงานหลังวันหยุดยาว

สวัสดีวันที่ 3 สิงหาคม 2566

หลังจากหยุดยาวมาตั้งแต่ 28 ก.ค. 66

วันนี้ต้องทำงานแล้วหรอ

วันนี้ต้องทำงานแล้วหรอ

วันนี้ต้องทำงานแล้วหรอ

เสียงในใจคนทำงานหลาย ๆ คนคงไม่ต่างกัน

หลายคนอาจเติมพลังมาจนเต็มเปี่ยม ไฟในการทำงานจึงล้นปรี่

แต่ไม่ใช่สำหรับทุกคน

อย่างเช่นตัวผมเอง ไม่ได้หมดไฟนะแต่ขี้เกียจ 

ไฟน่ะยังมีแต่ขี้เกียจน่ะมีมากกว่า

วันนี้จึงขอเป็นเสียงเล็ก ๆ เติมแรงใจให้กับเพื่อน ๆ วัยทำงานให้มีแรงฮึด

ท่องไว้นะครับ

งานคือเงิน เงินคืองาน งานคือเงิน เงินคืองาน

มีหนี้ก็ต้องใช้ ไม่มีเงินไม่มีกิน

ตลกกันมามากพอแล้ว ขอจริงจัง

ถ้าคุณเบื่อที่จะทำงาน พลังใจถดถอย พลังไฟแทบมอดมิด ให้คิดไว้เสมอว่ายังมีอีกหลายคนที่อยากทำงานแต่ไม่มีโอกาสได้ทำงาน

ให้นึกถึงภาระที่ยังแบกไว้บนบ่าที่ต้องใช้งานเพื่อแลกกับภาระบนบ่าเหล่านั้น

แต่อย่าลืมนะ อย่าลืมเลย

อย่าลืมที่จะรักตัวเอง

งานไม่ใช่ทุกอย่าง แต่เงินปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นแทบทุกอย่างในชีวิต 

รักงานได้แต่อย่าลืมรักตัวเอง

หักโหมงานหนักก็อย่าลืมหักโหมที่จะดูแลชีวิตตัวเองด้วยนะ

ชีวิตเรามีชีวิตเดียว ถ้าไม่ดูแลตัวเองแล้วใครจะไปทำงาน (แฮ่ )

ถ้าไม่ดูแลตัวเองบ้างแล้วใครล่ะจะดูแลตัวเราได้ดีไปกว่าตัวเราเอง

ถ้าเราล้มภาระบนบ่าใครล่ะจะมารับต่อ

จงสู้กันต่อไปนะชาวคนทำงาน

ขอเป็นกำลังใจให้แก่กัน

หวังว่าบทความนี้จะช่วยเป็นกำลังใจ แม้จะเล็กน้อยแต่ก็ขอให้คุณยิ้มได้เมื่อได้อ่านบทความนี้นะครับ