เงียบ ไม่โง่

วาจา มีพลังโน้มน้าว
นิ่งเงียบ ยิ่งทรงพลัง
การเงียบที่ถูกเวลา
คือการเลือกที่จะละทิ้ง ยิ่งคือการปกป้องตนเอง

คนร้ายใช้อิทธิพลร้าย บริภาษด้วยวาจาให้เจ็บช้ำ
การเงียบจะลดการถูกทำร้าย
เบื้องหน้าคนฉลาด
การเงียบเพิ่มความรู้สึกเป็นมิตร

หัดพูดนั้นง่าย
หัดเงียบนั้นยากเหลือ
อารมณ์พลุ่งขึ้น การอดทนไม่ง่าย
ถูกเข้าใจผิด ไยไม่เจ็บช้ำ!

เงียบ ไม่ใช่อ่อนแอ
แต่คือท่าทีชัดเจน
เงียบ ไม่ใช่ความพร่อง
แต่คือการขัดขืนไร้วาจา
เงียบ ไม่ใช่งุนงง
แต่คือปัญญาที่รู้แจ้ง
เงียบ ไม่ใช่หลงลืม
แต่คือการเลี่ยงที่เลือกแล้ว
เงียบ
คือใจกระจ่าง ไยต้องเปลืองปากลิ้น
กับคนที่เอาแต่ด่าว่าบริภาษ ไม่ยอมเข้าใจ
อธิบายไปก็ป่วยการ
กับคนที่ไม่เข้าใจ
ไยต้องอธิบาย
นั่นเอง ... จึงเงียบ ...

ได้เสียพบพรากคือประสงค์แห่งฟ้ายากจะขัด
มองให้แจ้งมองให้เรียบ ปล่อยทุกอย่างตามวาสนา

Cr. เขียน ฝูเซิงยั่วเมิ่ง [浮生若夢]
แปล วิภาดา กิตติโกวิท