ตำนานผี..ที่ทับแก้ว

               ที่นี่มีเรื่องเล่าสืบ ๆ ต่อกันมาว่า ณ ที่แห่งนี้ ผีดุ !!  "มหาวิทยาลัยชื่อดัง" ย่านนครปฐม  ด้วยความที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ ตั้งอยู่บนเนื้อที่เดิมของอาณาบริเวณเขตพระราชฐาน พระราชวังสนามจันทร์ เป็นพระราชวังฤดูร้อน ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6  ซึ่งเป็นเขตหวงห้ามโบราณ เพราะเป็นโบราณสถานอันเก่าแก่   เรื่องราวหลอน ๆ ของที่นี่ส่วนใหญ่ก็จะคล้ายคลึงกับของที่สวนสุนันทาอยู่มากพอสมควร เพราะด้วยความที่เป็นวังเก่าแก่มาก่อน  เลยมีเรื่องเล่าหลอน ๆ มากมาย ให้ท่านลองไปค้นหาคำตอบกันดู 

               ลานทรงพล

               บรรยากาศโดยรอบก็ดูจะร่มรื่นดี  แต่ ณ สถานที่แห่งนี้ อดีตเคยเป็นลานประหารเก่ามาก่อน   หอพักก็เคยเป็นคุก เพราะฉะนั้นเหล่าวิญญาณที่วนเวียนอยู่ในละแวกนั้น  ส่วนใหญ่จะเป็นคนโบราณ ห่มสไบ และนุ่งโจงกระเบน  มีเรื่องเล่ากันว่า เคยมีคนเห็นคนถูกเชือดคอต่อหน้าต่อตาที่นี่ และยังมีเรื่องของเพลงประจำมหาวิทยาลัยเอง ก็โด่งดังอีกไม่น้อยเช่นกัน  เขาเล่ากันว่า หากใครร้องเพลงกลิ่นจันทร์ในยามค่ำคืน แล้วร้องไม่จบ จะมีหญิงในชุดไทยปรากฏตัวให้เห็นต่อหน้า

            ที่หอพัก

               มีเรื่องเล่าจากรุ่นพี่ต่อไปยังรุ่นน้อง (ทุกวันนี้ก็ยังมีคนบอกว่าเคยเจอ) ว่า ได้ยินเสียงเหมือนโซ่ลากกับพื้น พอแง้มประตูไปดูเท่านั้นเองก็เห็นขาคนใหญ่มาก ถูกล่ามด้วยโซ่และลากไปกับพื้นอย่างน่าสยดสยอง

            บริเวณเรือนไม้ปั้นหยา

              เป็นอีกสถานที่หนึ่งซึ่งมีอายุเก่าแก่มาก  เคยมีคนเห็นเด็กผมจุกนั่งเล่นหมากเก็บอยู่ และมีผู้ใหญ่แต่งตัวโบราณดูอยู่ข้าง ๆ ทั้งที่ในเวลาตอนนั้นก็ดึกมากแล้ว  อีกทั้งบางคืนก็มีคนได้ยินเสียงเด็กหัวเราะเสียงดังและวังเวงมาก   และยังเป็นที่ร่ำลือกันอีกว่า หากใครปั่นจักรยานตอนดึก ๆ ผ่านมา ณ บริเวณแห่งนี้  รถมันจะค่อย ๆ หนักขึ้น  เนื่องจากว่ามีผู้หญิงใส่ชุดไทย ไม่มีหน้า มานั่งซ้อนท้ายไปด้วยกัน

            ศาลพระภูมิหน้าคณะอักษรศาสตร์

               ศาลนี้มีกิตติศัพท์ว่าศักดิ์สิทธิ์มาก มีเรื่องเล่ากันว่า เคยมีเด็กอักษรกลุ่มหนึ่งไปบนกับท่านว่าขอให้สอบได้ แล้วจะถวายพวงมาลัย 9 พวง  ปรากฏว่าสอบได้กันหมดทุกคน แต่ก็ไม่มีใครมาแก้บน  หลังจากนั้นไม่นาน นักศึกษากลุ่มนั้นก็ฝันแปลก ๆ ติดต่อกันหลายคืน แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าใครจะไปแก้บนสักที  จนกระทั่งมีนักศึกษาคนหนึ่ง ได้ฝันเห็นเด็กอักษรกลุ่มนั้นนั่งอยู่ในโรงละครทรงพล และมีเพชรฆาตเงื้อดาบขึ้นมาเพื่อที่จะฟันคอเด็กอักษรกลุ่มนั้นทีละคน ๆ จนกระทั่งมาถึงเขา แล้วเขาก็ตกใจตื่นขึ้นมา   เลยพาบรรดาเพื่อน ๆ กลุ่มนั้นรีบไปแก้บน  เขาเล่าว่าในขณะที่เขาก้มกราบลงที่ศาล เขาเห็นส่วนล่างของคน ๆ หนึ่ง อยู่ตรงหน้า ซึ่งมีผ้าขาวเหมือนคนนุ่งขาวหุ่มขาว แต่เขาไม่กล้าเงยหน้ามองอีกเลย

            ชั้น 2 ตึกอักษรศาสตร์

               มีเรื่องเล่ากันว่าที่ชั้นสองของตึกคณะ จะมีหลาย ๆ คน เคยพบเห็นคนโบราณนุ่งโจงกระเบนสีแดงสด เดินไป เดินมายามค่ำคืน

            สะพานข้ามดาว

               มีเรื่องเล่ากันว่า ในเวลาเที่ยงคืน ห้ามใครปั่นจักรยานผ่านสะพานข้ามดาวนี้โดยเด็ดขาด (สะพานจะอยู่แถว ๆ ลานทรงพล)
เพราะหากไปปั่น แล้วจะไม่มีวันกลับมาที่เดิมเลย

             สิ่งที่เหลือไว้คือ ความทรงจำ และเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นนั้น ได้มีการเล่าขานสืบต่อ ๆ กันมา จากรุ่นพี่ไปสู่รุ่นน้อง ต่อไปเรื่อย ๆ  บางเรื่องอาจจะถูกลบเลือนไปตามกาลเวลา  แต่บางเรื่องเองก็ถูกหยิบยกมาเล่าขานสืบ ๆ ต่อกันไป จนกลายเป็น "ตำนาน" หรือเรื่องเล่าของมหาวิทยาลัย.