แม่ผัวลูกสะไภ้

แก้วผู้ที่ได้มาเป็นสะไภ้บ้านนึง ซึ่งครอบครัวผู้ชายเป็นครอบครัวพ่อแม่แยกทางกัน

แก้วทำงานมีเงินเก็บเป็นของตัวเองอยู่มาวันนึงก็ได้พบรักกับภูชายที่ไม่มีอะไรเป็นหลักแต่แก้วก็ไม่ได้ว่าเพราะคิดว่าทางฝ่ายพ่อเค้ามีธุรกิจอยู่แล้วจึงคิดว่าเค้าคงไม่มาเบียดเบียนแก้วแต่กลับกันแก้วใช้เงินอยู่กับภูมาจนหมดแล้วได้พเนจรมาอยู่กับแม่ภูช่วยแม่ภูทำงานหางานทำกันจนได้จับงานงานนึงได้แต่งานที่ทำกลับใกล้บ้านเกิดแก้วจึงทำให้ต้องไปทำที่บ้านอยู่มาวันนึงหมายศาลมาบ้านแก้วว่าพ่อแก้วเอาบ้านไปเข้าจนเจ้าหนี้ขายทอดตลาดเป็นคดีถึงกรมบังคับคดีภูรู้เข้าภูได้โทรหาแม่เค้าแล้วก็ตีตัวออกห่างจากแก้วแม่ภูชักชวนมาทำอีกงานนึงอึกจังหวัดหนึ่งแล้วแม่ภูก็ได้ติดต่อลูกของเพื่อนให้ภูและบอกภูว่าอย่าไปสนใจครอบครัวมันเราอยากช่วยแต่กูเกลียดพ่อแก้วมันเพราะกินเเต่เหล้าพูดก็ไม่ใช่ความจริงอย่ายุ่งกับเค้าเลยลูกอีกอย่างแม่ว่าจะไปขอตบแต่งแก้วมันแม่ว่าไม่ต้องแต่งหรอกพ่อแม่มันเอาเงินไปใช้หนี้หมดอีกอย่างพ่อแม่มันเห็นแก่เงินจะตายซึ่งทำให้ภูคิดตามแม่กล้าที่จะนอกใจแก้ว

วันนั้นแก้วไม่สบายแต่แก้วมีลางสังหรณ์ว่าภูนอกใจคุยกับคนอื่นเลยแอปดูโทรศัพท์ภูแก้วถึงกับช็อคกับสิ่งที่เห็นเป็นข้อความที่ภูแชทกับลูกของเพื่อนแม่ภูแก้วร้องไม่ออกน้ำตาตกในมันจุกจุกพูดอะไรไม่ออกได้แต่ถามภูว่าภูจะเลือกใครซึ่งภูไม่พูดอะไร

แก้วจึงตัดสินใจเลิกเพื่อจบปัญหาทุกอย่างแต่มันก็ไม่จบแก้วใจอ่อนเพราะคิดว่าคบและอยู่กินกันมากับภูก็นานแล้วจึงฟังคำสอนของแม่แก้วไว้ว่า อดทน กว่าจะเป็นครอบครัวได้เราต้องผ่านอะไรมาเยอะ 

ปล. ติดตามตอนต่อไปได้อีก  29/7/66