พออายุ​ 30​ จะรู้เองว่า โลกนี้มันไม่ได้หมุน ด้วยความรัก โลกนี้มันหมุนด้วย​ เงิน​ ต่างหาก.

#พออายุ​ 30​ จะรู้เองว่าโลกนี้มันไม่ได้หมุนด้วยความรักโลกนี้มันหมุนด้วย​ เงิน​ ต่างหาก.เมื่อเข้าสู่ช่วงวัยหนึ่งของชีวิตแล้วเรามักจะมานั่งคิดทบทวนถึงสิ่งต่างๆที่ผ่านมาในชีวิตตั้งแต่เด็กจนโต แตละช่วงอายุเราจะมีความต้องการที่แตกต่างกันไป

เช่นตอนเด็กเราต้องการเพียงการสนใจจากพ่อแม่ ต้องการเพียงแค่ขนม ต้องการเพียงแค่กินข้าวให้อิ่มและได้นอนหลับพักผ่อนเมื่อเราง่วงนอนและเมื่อเราโตมาเป็นวัยรุ่นสิ่งที่เราต้องการอาจจะเป็นโรงเรียนดีๆ เพื่อนดีๆ ผลการเรียนดีๆ

มันเป็นการต้องการที่เราอยากได้เพราะคนรอบข้างของเรามีเราเลยรู้สึกต้องมี เมื่อเราเรียนจบเข้าสู่วัยทำงาน เราก็เปลี่ยนความต้องการอีก ต้องการคนรักที่ดีเข้ากับเราได้ต้องการงานที่ดีและมั่นคงต้องการเพื่อนร่วมงานที่ดีต้องการหัวหน้างานที่ดีต้องการที่จะทำงานให้โดดเด่นเเละเป็นที่ยอมรับ

ความต้องการของเรานั้นมันจะแตกต่างกันไปในแต่ละช่วงวัยและสถานการณ์ที่เราเจออยู่ตอนนั้น แต่เมื่อถึงจุดที่เราได้สิ่งที่ต้องการมาหมดทั้งหมดแล้วนั้น เราจะคิดได้เลยว่าสิ่งที่เราต้องการมากที่สุดมาตั้งเเต่ที่เรายังไม่ได้เกิดเลยด้วยซ้ำไปนั้นก็คือ

#เงิน นั้นเอง เพราะถ้าเรามองย้อนกลับไปตั้งแต่ค่าทำคลอดเรา ค่าโรงพยาบาล ค่าข้าวค่าขนมตอนเด็กค่าชุดนักเรียน ค่าเรียนมหาวิทยาลัย ค่าเช่าห้องเมื่อเริ่มทำงงาน ค่าครองชีพ ทุกอย่างต้องใช้เงิน โลกนี้มันหมุนไปด้วยเงินตั้งแต่เราเกิดจนเราตายกันเลยทีเดียว เมื่อรู้และคิดได้แบบนี้แล้วมันทำให้ความต้องการเรื่องความรัก

เป็นเรื่องเล็กจิ๋วไปเลย ดังคำว่า ไม่มีแฟนก็ไม่ตาย แต่ถ้าไม่มีเงินนี้ตายแน่.