ชนเผ่าลึกลับ! ที่ตัดขาดโลกภายนอกเป็นมนุษย์กลุ่มสุดท้ายบนโลกที่ยังไม่ได้รับการสำรวจจากโลกภายนอกเป็นเวลากว่า 60,000 ปี

🏝️ ชาว เซนทิเนลเพราะพวกเขาใช้เวลา 60,000 ปีที่ผ่านมาแยกตัวเองออกจากพื้นที่ส่วนที่เหลือของโลกเกาะเซนทิเนลเหนือ เกาะลึกลับ พวกเขายังใช้เทคโนโลยี่ยุคหิน ซึ่งอาจเป็นมนุษย์กลุ่มสุดท้ายบนพื้นโลกที่ยังไม่ได้รับการสำรวจมีประมาณ 500 คน

🏝️ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับชนเผ่า เซนทิเนลเหนือ แห่งหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ พวกเขาอาศัยอยู่อย่างไร? พวกเขากินอะไร? มีกี่คน? คำถามเหล่านี้ยังคงไม่ได้รับคำตอบวิธีการติดต่อชาวเซนติเนลและเพื่อทราบเกี่ยวกับสภาพของพวกเขาสำหรับการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด โดยไม่ต้องเข้าไปในเขตแดนของพวกเขาคือการนับจำนวนจากระยะไกล
ชาวเซนทิเนลคาดว่าสืบเชื้อสายโดยตรงจากประชากรมนุษย์กลุ่มแรกมาจากแอฟริกา และอาจอาศัยอยู่ในหมู่เกาะอันดามันเป็นเวลานานถึง 55,000 ปี พวกเขาต่อต้านคนภายนอก ด้วยคันธนูและลูกธนูเมื่อมีคนจากโลกภายนอกพยายามติดต่อพวกเขาที่เกาะเซนติเนล นักสำรวจ ทางการอินเดียได้แต่นับจำนวนจากภายนอกบนเรือห่างรัศมีการยิงธนู นับได้ชาย 12 หญิง 3 แต่คิดว่ามีมากกว่านี้หลายเท่า ชาวเซนติเนลพวกเขามีทักษะการล่าสัตว์และการทำนายภัยพิบัติทางธรรมชาติว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขามีความเสี่ยงที่จะถูกโจมตีจากกลุ่มพรานล่าสัตว์ชาวพม่าที่มักเข้าไปในทะเลอินเดียเพื่อเก็บปะการัง ฟองน้ำทะเล และไม้ประดู่ในปัจจุบัน ถึงแม้เกาะทั้งเกาะตั้งอยู่ในเขตคุ้มครองที่รัฐบาลอินเดียสั่งห้ามเข้า ยามฝั่งลาดตระเวนห้ามเข้าใกล้เกาะรัศมี 9 กม.

🏝️ ในปี 1888 นักสำรวจได้ขึ้นไปบนเกาะ คำบอกเล่าพบกองกระโหลกหมู จำนวนมาก บนเกาะมีพันธุ์ไม้หลากหลาย ป่าหนาทึบ หมูป่าน่าจะมีจำนวนมาก จากคำบอกเล่าปีต่อมา
พบซากเรือ และเรือในชายหาด ชาวเซนทิเนลนั้น สร้างเรือแคนูขนาดเล็กและแคบโดยใช้ไม้ค้ำยันเพื่อเคลื่อนตัวตามชายหาดระยะใกล้ ชาวเซนทิเนลใช้เรือแคนูเหล่านี้ในการตกปลาจับปูหาอาหารจากสัตว์ทะเลที่อุดมสมบูรณ์ มีแนวปะการังที่อุดมสมบูรณ์ในชายฝั่ง อาหารพวกเขายังมีสัตว์ปีก นก ค้างคาว ไข่นก ไข่เต่า พืชมัน เผือกในป่า เกาะอุดมสมบูรณ์เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่หนาทึบที่มีเนื้อที่ 60 ตร กม.(เทียบเกาะล้าน 4.7 ตร.กม) จากคำบอกเล่า นักสำรวจยังพบ บ้านที่ทำจากไม้และพืชป่า 2-3 หลัง ขนาดใหญ่น่าจะอยู่รวมกันหลายคน และเพิงคล้ายกับที่พักชั่วคราวใกล้ชายหาด ยังพบกองไฟ เตาไฟที่ทำโดยดิน พบการก่อไฟรอบๆที่พัก และบนเกาะมีทะเลสาบ แหล่งน้ำจืด

🏝️ ประวัติการสังหาร
ปี 1896 นักโทษชาวอินเดียที่หลบหนีจากเกาะนิโคบาร์ ถูกคลื่นซัดขึ้นมาบนฝั่งเกาะเซนทิเนลถูกแทงจนเสียชีวิต พวกเขาคงมองว่าบุกรุก
ปี1974 พวกเขาโจมตีทีมงานภาพยนตร์ด้วยห่าธนู ยิงจากชายฝั่งสำหรับผู้เข้าใกล้เกาะ
ปี 2004 สึนามิ เมื่อเฮลิคอปเตอร์ของหน่วยยามฝั่งอินเดียถูกส่งไปตรวจหาสัญญาณการรอดชีวิตและทิ้งห่ออาหารหลังจากเกิดแผ่นดินไหวในภูมิภาคถูกโจมตีด้วยลูกดอก ธนู
ปี2006 ศพชาวประมง 2 รายที่ลอยอยู่ในน่านน้ำของพวกเขาเสียชีวิต ขณะเฮลิคอปเตอร์ที่ส่งไปเก็บศพได้รับการต้อนรับจากชาวเซนทิเนลด้วยอาวุธ ลูกดอก ยิงจากมือ

ปี2018 บล็อกเกอร์นักผจญภัยชาวอเมริกันและมิชชันนารีผู้ประกาศข่าววัย 27 ถูกชนเผ่าฆ่าตายอย่างป่าเถื่อนในปี 2018 เมื่อเขาพยายามเข้าเกาะอย่างผิดกฎหมายโดยพยายามสอนพวกเขาเกี่ยวกับคริสต์ศาสนา

🏝️ในช่วงปลาย ศตวรรษ ที่ 20 รัฐบาลอินเดียพยายามที่จะพบ ติดต่อ กับชาวเซนทิเนล แต่ถูกต่อต้าน ระดมยิงอาวุธ แต่การเผชิญหน้ากันสองครั้งในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ก็น่าชื่นชมเมื่อชาวเซนทิเนลยอมรับมะพร้าวจากทีมที่รวมถึงนักมานุษยวิทยาจาก (AnSI)รวมถึง Madhumala Chattopadhyay นักมานุษยวิทยาหญิงคนแรกที่ติดต่อกับ ชาวเซนทิเนลได้ การติดต่อมีหลายวิธี ก่อนหน้าใช้วิธีให้ชนเผ่าเร่ร่อนอันดามัน ที่อยู่เกาะใกล้เคียงติดต่อซึ่งเชื่อว่าอาจจะเป็นญาติกัน แต่ไม่สามารถติดต่อได้ ไม่สามารถสื่อสารได้ พวกเขาอาจแยกกันมาไม่ต่ำกว่า 200 ปี

🏝️ชาวเซนติเนลมีเหตุผลที่จะปิดกั้นความพยายามในการติดต่อทั้งหมดจากภายนอก มอริซ วิดัล พอร์ตแมน นายทหารเรืออังกฤษ เพื่อศึกษาชีวิตความเป็นอยู่ ในปี 1880 พวกเขาได้ลักพาตัวชาวเกาะหกคน พาพวกเขาไปยังพอร์ตแบลร์(เกาะใหญ่ที่ติดกัน) เนื่องจากพวกเขาไม่มีภูมิต้านทานต่อโรคสมัยใหม่ พวกเขาเริ่มป่วยทันทีที่นำพวกเขาออกจากเกาะ และสองคนเสียชีวิตทันที ในขณะที่อีกสี่คนที่เหลือ (ซึ่งเป็นเด็กทั้งหมด) ถูกส่งกลับพร้อมสิ่งของเพื่อชดเชยและอาจเป็นโรคที่ไม่สามารถระบุได้

🏝️ ปี 1997 การติดต่อจากภายนอกทั้งหมดและการเยี่ยมชมเกาะ เซนทิเนลเหนือถูกสั่งห้ามอย่างเป็นทางการ พร้อมประกาศคุ้มครอง ชาวเซนทิเนลพวกเขาเป็นชุมชนที่เปราะบางมากกับโลกภายนอก เช่น โรคภัยไข้เจ็บสมัยใหม่และการท่องเที่ยวที่เฟื่องฟูในหมู่เกาะอันดามัน เกาะนิโคบาร์ ที่อยู่ใกล้เคียงเพียง 40 กม. ก็เป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่แก่ชาวเซนทิเนล พวกเขาไม่ต้องการอะไรกับพื้นที่ส่วนที่เหลือของโลก และนั่นอาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้พวกเขาปลอดภัย ตัดขาดจากโลกภายนอก อย่างโดดเดี่ยว