นิยาย ขจีทิพย์ บทที่๔ [ 2/2]

"คุณน้าแพรค่ะ"

"จ๊ะ"

"เมื่อกี้ คุณน้าถามว่าคุณแม่ อยู่ไหนใช่ไหมคะ "

"ใช่ "

"คุณแม่เขาอยู่ที่...." จู่ๆ โทรศัพท์ของเด็กสาวดังขึ้น พลางหยิยมาดูจากกระเป๋ากระโปรงด้านหน้า 

"สีผึ้ง เกิดอะไรขิ้นเหรอ "

"คุณ...น้า....แพร....คุณ...แม่..."

"สีผึ้งใจเย็นๆก่อน ค่อยๆเล่า "

"คุณแม่เขาหายตัวไปคะ "

"อะไรนะ"

"จริงนะค่ะ ผิ้งไม่ได้ โกหก " ศรีญาดายื่นมือถือให้กับน้าสาว 

สายแพรจ้องหน้าจอ ปรากฏว่า ตำแหน่งที่อยู่ของพี่สาวตนยังอยู่ในวัด ตนรู้สึกว่ามีลางสังหรณ์แปลกๆ ตนจะไม่คิดแบบนั้น.....

เมื่อ ละสายตาจากของที่ถืออยู่ กลับเห็นหลานสาวหมดสติไป รีบลงลุกขึ้นจากที่นั่ง ลงไปนั่งกับพื้นอย่างเร็ว พยายามเขย่าตัวยังไง หลานก็ยังไม่ตื่น ริมฝีปากเข้ากันอย่างคนกำลัง ครุ่นคิด  สายแพร เผลอหันไปแล อีกฝั่งหนึ่ง ไม่ห่างกันมากนัก มองเห็นเป็นรางๆ

หญิงชายคู่หนึ่ง เดินมาด้วยกัน ฝ่ายชายนั้น เดินนำไปก่อน ส่วนฝ่ายหญิงรีบตามจนเกือบสะดุดกับก้อนหิน คนที่นำไปก่อนแล้วรีบกลับทันที

 สติกลับมาตนรีบหาของในกระเป๋า จะอะไรบ้าง และแล้ว ความหวังก็พังลง เมื่อเห็นว่า ไม่มีอะไรจะช่วยได้เลย ตนจึงขอความช่วยเหลือคนที่นี้ 

"มีใครพวก ยาดม ยาอะไรก็ได้ "

"มีค่ะ"