ค่านิยมของสตรีในยุคราชวงศ์ถัง กระทั้งการนิยมสตรีที่ว่า "คนอ้วนคือสวย"

ราชวงศ์ถังนั้นเป็นราชวงศ์ที่มีความหลากหลายทางค่านิยมความสวยความงามของสตรีเป็นอย่างมาก แตกต่างจากยุคอื่นที่สตรีต้องเรียบร้อยประดุจผ้าพับไว้ตามขนบธรรมเนียมจีนโบราณตามแนวทางขงจื้อ ทำให้สตรียุคอื่นมีพิมพ์พิมพ์นิยมแค่พิมพ์เดียว ที่ผู้หญิงจะดูเหมือนๆกันหมด
แต่กลับกันราชวงศ์ถังนั้นกลับมีความหลากหลายทางค่านิยมออกไป ทั้งเสื้อผ้าการแต่งกาย และการรับเอาวัฒนธรรมต่างชาติ หรือ กระทั้งการนิยมสตรีที่ว่า "คนอ้วนคือสวย"คาดว่าน่าจะเริ่มนิยมกันในช่วงกลางๆราชวงศ์ ยุคฮ่องเต้ถังเสวียนจง จักรพรรดิ์องค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ถัง

ที่พระองค์ทรงมีพระสนมเอกที่อ้วนท้วนสวยงาม จนเป็นสุดยอดหญิงงามที่สุดในยุคนั้น คือหยางกุ้ยเฟย ผู้ได้รับฉายาว่า "มวลผกาละอายนาง" มาเป็นแบบและมาตราฐานหญิงงามในยุคนั้น

และยุคนั้นเป็นยุคที่มั่งคั่งร่ำรวย ผู้หญิงยุคนั้นจึงร่างท้วมหน้าผากกว้าง หน้ากลม ใช้เครื่องสำอาง ประทินโฉม สวมเสื้อผ้าอาภรณ์งดงาม ท่วงท่าผ่อนคลายเพราะไม่ต้องตรากตรำทำงานหนัก

ทำให้รูปลักษณ์นั้นยังสะท้อนความมั่งมีศรีสุข มีอันจะกินของครอบครัว ลูกสาวบ้านไหนอ้วนท้วนสมบูรณ์ แสดงว่าเป็นลูกสาวเชื้อพระวงศ์ ขุนนาง หรือเศรษฐี คหบดี ผู้มั่งคั่งแห่งมหานครฉางอานแน่ๆเลย

แต่พอปลายราชวงศ์ถัง ต้นๆยุคราชวงศ์ซ่ง ค่านิยมนี้ก็ค่อยๆหายไป เพราะเป็นยุคที่เกิดความอดอยากยากแค้น ชาวบ้านต้องตรากตรำทำงานหนัก บ้านเมืองเกิดศึกสงรามไม่หยุดหย่อน การออกไปกรำศึกหรือการได้ลิ้มรสหายนะแห่งสงคราม
จึงทำให้สังคมที่เคยสงบสันติและความงามในอุดมคติได้พลิกขั้วอีกครั้ง สาวร่างท้วมหมดความนิยม สตรีที่งดงามต้องซูบผอม ไหล่บาง เอวกิ่วนมเล็ก หน้าซีด และกลับมาใช้ค่านิยมเดิมของขงจื้ออีกครั้ง