ความทรงจําตอนที่ผมมีความสุขมาก

เรื่องมีอยู่ว่าผมว่านั่งเรียนผมป็นคนที่ไม่ได้ตั้งใจทัาอะไรเลยนะครับ อายๆๆๆนะบ้างทีแบบไม่รีดผ้าไปเรียนถุงเท้าไม่ชักด้วยล่ะทุกคนแต่ก่อนนะมีช่วงหนึ่งครูให้คิดเรื่องกิจกรรมชุมนุมนะในใขผมคิดอยากสร้างเครื่องบินนะผมเลยเขียนไปว่าอยากให้มีกิจกรรมชุมนุมต่อมาพอถึงเวลาเลือกกิจกรรมชุมนุมครูที่ผมเขียนไปบอกว่ามีแค่คนเดียวที่เขียนเสนอนะพอรู้ก็แอบตกใจนะเพราะมีผมคนเดียวเขียนไปครูกล้าที่จะเปิดกิจกรรมชุมนุม

หลังจากนั้นประมาณสองถึงสามเดือนครูบอกว่าจะคัดเลือกทีมที่จะไปแข่งระดับเขตอ่ะ ทุกคนใจผมอยากแข่งมากเลยตั้งใใจฝึกตั้งใจเรียนรู้จนในที่สุดผมสามารถมีสิทธิ์เข้าคัดเลือกจนได้ไป อ่อ ลืม บอกไปผมกําลังขึ้น ม 2 นะทุกคน พอไปแข่งก็ได้ที่สองของเขต ได้ไปปต่อระดับชาติ หลังนั้นครูบอกจะได้เดินทางไปแข่งอีกสามอาทิตย์ มีวันหนึ่งมีรุ่นพี่ปีสามไม่รุ้เหมื่อนกันว่าคืออะไรเพราตอนที่แข่งชนะก่อนหน้านั้นไปดูงานกับครูที่รร ในขอนแก่นแห่งหนึ่ง ทุกคนคิดว่าการมองตากันห้านาทีทัาให้ชอบกันใหม...พี่เขาชื่อ.....ไม่กล้าเขียนชื่อพี่เขาเลยเดียวเขารู้ตัวเล่าต่อหลังจากนั้นเขาก็จีบมาเลื่อยๆๆๆจนวันหนึ่งผมชอบพี่เขาจริงจนไปถามเพื่อนพี่เขาจนได้รู้ว่าพี่เขาหยอกผมเล่นความรู้สึกแบบเสียใจจนอยากตายอยากออกในความที่พ่อแม่ไม่ค่อยมีตังผมเลยต้องทนต่อไปและไม่กล้ามองพี่เขาหลังจากนั้นผมก็ไปแข่งระดับภาคไม่มีสมาธิเลยแพ้ พอกลับมาพี่เขาจบ ม.3 พี่เขาก้ย้ายไปเรียนที่อื่นใจผมเสียใจมากพอปีเขาไป พอผมขึ้นม.4 ก็เรียน รด ด้วย มีมมาวันหนึ่งผมยุม.5 พี่อ๋อมเขากลับมา พี่เขาสวยมาก ทุกคนคิดว่าผมกล้าทักพี่เขาใหม... ไม่กล้าพอพอพี่เขาเรียนจบเขาเรียนต่อมหาลัย ส่วนผมจก็ไปเรียนปวส พอจบผมก็เรียนเสาร์อาทิตย์ หลังนั้นก็ไม่เห็นพี่เขาอีกเลยตลอด8ปีผมยังไม่อยากมีแฟนไม่อยากเปิดใจ เพราะผมรอแค่พี่เขาคนเดียวยังไม่ทักคุยกับพี่เขาเลย .....ถ้าพี่ฟังยุคิดยังไงบอกผมตรงนะผมไม่ทักถามพี่จริง ผมรู้ว่าใครคนนั้นเพื่อนก็บอกว่าพี่มีเเฟนแต่ผมอยากได้ยินจากพี่ ผมจะพยายามลืม เเต่วันนี้ยังลืมไม่ได้ตลอดชีวิตตอนพี่เข้ามาผมรู้สึกดีๆๆๆ ถ้าวันไหนเขาไม่รักไม่อยู่ผมจะรอยุตรงนี้นะ