ครอบครัวที่มีผมเป็นตัวซวย

ครอบครัวที่เคยอบอุ่นแต่ก่อน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วครับคิดถึงวันวานเมื่อ15ปีก่อนผมพึ่งอายุ5ปีช่วงนั้นเรามีอะไรเราก็แบ่งกันกินพ่อแม่พี่และผมเราแบ่งกันกินอิ่มไม้อิ่มเรากินพอหายหิว แต่เดี่ยวนี้ลูกเป็นหนุ่มสาวหมดพากันต่างคนต่างหาเงิน พอมีเงินก็เริ่มแตกแยกทะเลาะกันแต่เรื่องเดียว มันเป็นมี่ผมคนเดียวแหละเรื่องทุกอย่าง ถ้าหากไม่มีผมครอบครัวคงจะดีกว่านี้ ครอบครัวจะมีความสุขกว่านี้ จะว่าไปผมเบื่อกับโลกนี้แล้วแหละ โลกที่ครอบครัวไม่ต้องการผม ขอโทษคนอ่านด้วยนะครับบางทีอาจจะสิ้นคิดไปบ้างแต่ผมไม่มีที่ระบาย จะร้องไห้ก็ไม่รู้จะไปร้องกับไห้กับใคร ขณะที่ผมพิมพ์อยู่น้ำตายังมาพร้อมกับเหงื่อที่ไหลออกจากตาเลย มีพี่สาวที่ขี้บ่นห่วงน้องเกินไปเราต้องทำใจนะทุกคน หากผมไม่เป็นไรไปก่อน เดี๋ยวผมจะมาเล่าเรื่องราวต่างๆให้อ่านกันอีกนะครับ วันนี้ขอแค่พื้นที่ระบายก็พอครับ

บางทีเว้ยมันก็มีท้อกันบ้าง เรื่องที่ทำให้ท้อของแต่ละคนไม่เหมือนกัน อย่างเรื่องของผม จะเป็นเรื่องเงิน กับค่าเล่าเรียนค่าเทอมของผมและลูกชาย ส่วนทำไมพ่อแม่พี่สาวมาเกี่ยวหรอ ก็ส่วนมากท่านจะขอเงินบางเดือนเราไม่มีเขาก็จะบอกพี่สาวว่าน้องไม่มีเงินนะ พี่สาวเขาก็จะมาบ่นให้เรา ทำอะไรทำไมเงินไม่เหลือซักเดือน

ทั้งที่แต่ก่อนยังไม่ติดกาswuัuยังไม่ติดS|0t ก็ไม่มีเก็บเพราะผมใช้กินบางทีของแพงบ้างอย่างวันนี้กินเตี๋ยวกินน้ำกินขนมรวมหมด25oบ.แกก็มาบ่นทำไมกินเยอะจัง คือในความคิดผมคือต้องกินให้อิ่มแล้วก็ทำงาน แต่พี่มาบ่นๆส่วนพี่คนโตมีแต่ยืมตังค์ไม่เคยพอใช้ เพราะแบบนี้ไม่ว่าจะพูดเรื่องไหนมาก็มีแต่เรื่องเงินทอง แล้วทุกเรื่องมาลงที่ผม ไม่ว่าจะค่าเน็ต ค่าไฟฟ้าบ้านเกิด ค่าน้ำ ค่าดินลงบ้านต่อรถกำลังทำบ้าน ทำสวนมะม่วง ซื้อปุ๋ย และอีกหลายๆอย่าง คิดว่าเงิน15,000-16,000จะเหลือไหมครับขอที5-6,000ผมก็ไม่ไหวนะ เงินเก็บผมไม่ใช่ไม่มีนะแต่พี่คนโตเขายืมไปใช้หนี้รถยนต์ ปัจจุบันผมเลยหากินเดือนชนเดือน