คำสมาทานศีล (ขอศีล) แบบใช้ วิสุง วิสุง กับ ไม่ใช้ ต่างกันอย่างไร ?

ในพิธีทำบุญต่าง ๆ เมื่อว่าคำบูชาพระรัตนตรัยแล้ว จะสมาทานศีล หรือขอศีล แบบหนึ่งว่า  มะยัง ภันเต วิสุง วิสุง รักขะณัตถายะ ติสะระเณนะ สะหะ ปัญจะสีลานิ ยาจามะ  ทุติยัมปิ มะยัง ภันเต....  ตะติยัมปิ มะยัง ภันเต....     อีกแบบว่า มะยัง ภันเต ติสะระเณนะ สะหะ ปัญจะสีลานิ ยาจามะ ....  แบบที่สองนี้ ไม่มี วิสุง วิสุง  ถามว่า แบบมี วิสุง วิสุง กับไม่มี  ต่างกันอย่างไร  อย่างไหน เหมาะกว่า ดีกว่า ?

       ตอบ จะใช้ วิสุง วิสุง หรือไม่ใช้ อยู่ที่เจตนาของผู้สมาทาน หรือขอ ซึ่งผู้สมาทานต้องรู้คำแปลของคำสมาทานด้วย (ส่วนมากไม่ค่อยรู้) คำแปลคือ ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอศีล 5 พร้อมไตรสรณะ เพื่อรักษา วิสุง วิสุง เป็นข้อ ๆ ถ้าไม่มี วิสุง วิสุง ก็เพื่อรักษาทุกข้อ

      โบราณาจารย์ (อาจารย์สมัยก่อน) บอกว่า ถ้าสมาทานแบบใช้ วิสุง วิสุง จะปลอดภัย และรอบคอบกว่า คือ ใน 5 ข้อ ถ้าข้อใดข้อหนึ่งขาด ข้ออื่น ๆ ยังเหลืออยู่ แต่ถ้าสมาทานแบบไม่ใช้ วิสุง วิสุง ถ้าข้อใดข้อหนึ่งขาด  ก็เป็นอันขาดทั้งหมด ซึ่งก็มีความเสี่ยง ที่ดีที่สุด ควรสมาทานแบบใช้ วิสุง วิสุง ตามคำแนะนำของอาจารย์สมัยโบราณ