สยองของคนเห็นผี

สมัยที่เรายังเรียนอยู่ มทร.สงขลา เราขับรถเครื่องไปเรียนเพราะบ้านเราอยู่ อ.สทิงพระ มันก็ไม่ไกลที
แต่ว่าช่วงนั้นเรามีกิจกรรมมหาลัยถี่ๆ เราขับรถไปกลับไม่ไหวแล้ว
เลยไปขออาศัยนอนห้องเพื่อนแถวชัยมงคล-วชิรา

หอนั้นอยู่แค่ๆวัด กะแบบเปิดหน้าต่างไปก็เห็นวัดแล้ว แต่พอค่ำเพื่อนมันก็ปิดหน้าต่างด้านนั้น มันบอกว่าหวาดเสียว ทีนี้เราร้อนไง
เลยเปิดเพราะเพื่อนไปหาอะไรกิน เราก็นั่งทำงานไปคนเดียวที่ริมหน้าต่าง สักพักเสมือนท้องฟ้าก็วิปริตแปรปรวนทันใด ฝนก็ตกลงมาบางเบาเราหันไปมองในวัด ตอนนั้นมันมืดๆ มีไฟแพลมๆ เราก็เห็นว่ามีคนกำลังเดินวนรอบเจดีย์ ตอนแรกมีคนเดียว สักพัก ก็ไม่รุ้มาจากไหน โผล่ออกมาเดินวนกันเต็มเลย เราก็มองว่าแปลกดี พอดีเพื่อนกลับมา เราก็เรียก

"เฮ้ย แก มาแลอะไรนี่ มีคนเดินวนรอบเจดีย์เต็มเลย"เพื่อนเรามาแล มันก็บอกไหนวะ มีแต่ลานวัด เราก็หันไปดู
เอ๊า แรกเดี๋ยวใจเห็นเดินวนกันเต็มเลยจริงๆ
เพื่อนว่า นั้นประสาทแล้ว เออ เราก็คงประสาทเองเลยเลิกสนใจ

พอนี้คืนต่อมา เพื่อนเรามันพากันซื้ออาหารทะเลไปตั้งวงปิ้งย่างกันในดงต้นสนใกล้ๆกับ  มทร.สงขลา  ตรงริมทะเลนะ เพราะเพื่อนๆมันมีอุปกรณ์ทำกินอยู่
กินๆกันอยู่ เราก็เห็นว่ามีคนมายืนมองกลุ่มของเราอยู่ตรงต้นสนไกลไปสัก30เมตร เป็นเงาคนเลย  เราก็มอง
แต่พอเราชี้ให้เพื่อนแล ก็ไม่มีเงานั้นแล้วทีนี้ก็เลยนั่งต่อ จัดสปายไปได้2ขวดแล้วเราว่าเราก็รู้สึกมึนๆ เลยนอนพับลงข้างเพื่อนๆหลับ พอเราหลับ ก็ฝัน ฝันว่าเรามาแถวนั้นตอนกลางวัน มีคนอยู่กันเต็มเลย
เราก็เดินเข้าไปใกล้ๆ เห็นมีผู้ชาย2คน โดนจับมัดติดกับเสาไม้
มีคนยืนถือปืนรออยู่

เราก็เดินเข้าไปถาม ว่า คนนั้น ก็ไม่ตอบ ยืนนิ่งหมดเลยตอนนั้นเรายืนอยู่ใกล้ๆคนที่โดนมัดกับเสาน่ะ
แต่พอถึง เราไม่ทันได้เดินออกมา คนที่ถือปืน ก็รัวปืนกลใส่2คนนั้นไม่ยั้งเลย  เหมือนเขาไม่เห็นว่าเรายืนอยู่ด้วยในฝันเราก็ยืนร้องกรี๊ดเลย ไม่กล้าขยับ ตับไตไส้พุง เลือดของคนนั้นนะ กระเด็นกระจุยกระจาย มาติดเต็มหน้าเต็มตัวเราเลยแล่ะ
ทีนี้พอเขาหยุดยิง เราก็หันไปมองข้าง ภาพติดตามายันตอนตื่นเลยนะ แบบ สภาพอ่ะเละและพรุนไปหมด เลือดไหลนองทรายเลย แต่พอเราจะขยับเดินหลบมา ไอ่ศพน่ะ คว้าแขนเราหมับ ยื่นหน้ามาหาด้วย เราก็ร้องไห้ ดิ้นหนีปั๊ดๆๆๆๆ

รู้ตัวอีกทีน่ะตื่นขึ้นมา เพื่อนพากันมามุงปลุกแล้ว คนใกล้ๆก็มีคนเดินมาแล เพื่อนเราว่า บ้าเออ นอนร้องลั่นชายหาดอยู่เหมือนคนบ้า คนเดินมาแลแล้ว นึกว่าเป็นไร เราก็เล่าความฝันให้ฟัง พวกมันก็กินต่อจนเลิกวง กลับหอตอนเช้าเพื่อนเราพาไปทำบุญในวัด เราเจอหลวงตาที่มารับสังฆทานเรา เราเลยเล่าเหตุการณ์ที่เราเจอเรื่องแปลกๆให้ท่านฟัง ท่านก็ว่า

"สมัยก่อน  แถวชายหาดน่ะ  เคยมีการประหารนักโทษข่มขืนนะ  ยุค ม.17  จอมพลสฤษดิ์  แกโหดมาก  มีลูกคนใหญ่คนโตเมืองสงขลากับเพื่อน  ข่มขืนครูแล้วฆ่าแฟนเขาตาย  เลยโดนสั่งประหาร มัดหลักยิงแถวชายเลตรงที่มันฆ่าข่มขืนเขานั่นแล่ะ    แล้วแถววชิรา-ชัยมงคลเนี้ย  ป่าเช้าเก่าทั้งเพ  กะเลยยังเหลืออยู่มั่งแล่ะ  ที่เขาไม่ไปไหนที"

เออ พอรู้เราก็ไม่กล้าไปนั่งในป่าสน ริมทะเลที่อยู่แถวหน้า มทร.อีกเลย มันน่ากลัวมากๆเลยนะถึงจะแค่ฝัน ยังจำภาพหน้าเละๆของศพมันได้อยู่เลย.พี่สาวเล่าให้ฟัง