เพื่อนใช้รับส่งทีละ 20-30 โล เราปฏิเสธ คือเราไม่มีน้ำใจใช่มั้ย?

อยากระบายกึ่งถามความเห็นค่ะ กับปัญหาคลาสสิกเรื่องเพื่อนใช้ให้ขับรถไปรับไปส่ง เรามีเพื่อนสองคนที่ไม่มีรถ บ้านอยู่ห่างจากเรา 20 โล สมมุติว่าบ้านเราอยู่พระรามเก้า บ้านเพื่อนอยู่สำโรง แล้วนัดกันไปเดินสยาม เพื่อนไม่เคยถามว่าเราสะดวกไปรับไหม ไกลเราไหม แต่พอใกล้ๆเวลานัดทักไลน์มาสั่งเราว่า อีก 30 นาทีมารับ she ด้วยนะแล้วไปพร้อมกัน เราก็อึ้ง จากพระรามเก้าย้อนไปบางนาแล้วย้อนกลับมาสยามอีกมันไม่ใช่น้อยๆ  เลยบอกว่าไม่สะดวกมาเองได้ไหม ซึ่งเพื่อนก็ตกลง แต่เราคิดว่าการที่บอกไปครั้งนึงแล้วว่าไม่สะดวก เขาคงจะไม่ขอให้ไปรับอีก ซึ่งไม่ใช่ค่ะ ไม่ว่าจะนัดกันไปไหนอีก ก็จะใช้เราไปรับถึงบ้านตลอด บางทีก็ต้องกัดฟันไป หมดค่าน้ำมันแค่ที่ไปรับส่งนางอย่างเดียวก็สองร้อยแล้ว

เพื่อนคนที่สอง บ้านอยู่ตรงสนามบินดอนเมือง นัดกันไปบางแสน ตามหลักถ้าไปจากบ้านเราจะใกล้กว่าเยอะ เพื่อนบอกจะนั่งแท็กซี่มาเจอกลางทาง พอถีงเวลาจริงๆไปดูข่าวโควิดไม่กล้านั่งแท็กซี่ ขอให้เราย้อนไปรับไปส่งที่ดอนเมือง เท่ากับเราต้องขับรถเพิ่ม 40 กว่าโล แต่เพื่อนบอกจะช่วยออกค่าน้ำมันให้ เราก็เลยโอเค พอกลับจากทริปนี้ปุ้ป เราคำนวนค่าน้ำมันหมดไป 600 บาททั้งทริป เลยบอกเพื่อนว่าช่วยออกแค่ 90 พอ (90 นี่เอาแค่ที่เราย้อนไปรับส่งเขานะคะ ที่ไปบางแสนเราไม่คิดสักบาท)  แต่เพื่อนโต้กลับว่าทำไมแพงจัง พร้อมซักเราต่างๆนาๆว่าเติมน้ำมันปั๊มไหน น้ำมันลิตรละเท่าไหร่ เหมือนคิดว่าเราเก็บเกิน เราบอกเราเติมเชลล์ เพื่อนถามทำไมต้องเติมเชลล์ก็รู้อยู่น้ำมันแพง จุดนี้เราหัวร้อนมากค่ะ เพราะเราไม่ได้เพิ่งมาเติมเชลล์วันนั้น เราเติมเชลล์มาแต่ไหนแต่ไรแล้วเพราะน้ำมันปั๊มอื่นเข้ากับรถเราไม่ค่อยได้ แต่เพื่อนกลับบอกงั้นช่วยแค่ 60 ก่อนนะ แฟร์ๆ 90 บาทมันดูแพงเกินจริงไปหน่อย (เราคิดในใจ ไปบางแสนวนไปวนมาถึงดอนเมืองเก็บค่าน้ำมันม-ง 90 นี่กรูคิดถูกมากละ ไม่เคยขับรถแล้วมาบอกแพง จ่าย 60 ถูกกว่านั่งวินอีกแม่ม ) ตั้งแต่วันนั้นผิดใจกันไปเลยค่ะ แตกหักกันเรียบร้อย 

แต่สิ่งที่หัวร้อนกว่าเดิมคือเราได้ยินเพื่อนที่อยู่ดอนเมืองไปพูดลับหลังว่าเราไม่มีน้ำใจ ขี้งก เลยอยากทราบว่าการปฏิเสธไม่ไปรับส่งคนอื่นคือไม่มีน้ำใจหรอคะ ถ้ามีเหตุจำเป็นให้เราต้องไปรับส่งเราก็ยินดีไปตลอดไม่เคยคิดค่าน้ำมันอะไร แต่ที่ปฏิเสธคือในกรณีที่ไม่ได้มีความจำเป็นที่จะต้องทำแล้วโดนสั่งมากกว่าขอแบบเกรงใจ