ทาสแมวตาลุก ที่กูชิง เมืองแห่งแมว

เมืองกูชิง รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย เต็มไปด้วยแมว มีแมวอยู่บนทางเท้า ที่สัญญาณไฟจราจร ในสวนสาธารณะ

ในวงเวียน และบนหลังคา แต่แตกต่างจากเมืองอื่นๆ

ประชากรแมวของกูชิงส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบของรูปปั้นและประติมากรรม ซึ่งติดตั้งโดยกลุ่มคนที่คลั่งไคล้แมวในเมืองนี้

ความหลงใหลเกิดขึ้นจากชื่อเมือง คิดว่า "กูชิง" มาจากรากศัพท์ภาษามลายู "kucing" ซึ่งแปลว่าแมว

แต่ก็มีความเป็นไปได้พอๆ กันที่ชื่อนี้มาจาก "ตะเภา"

ซึ่งเป็นคำภาษาจีนที่แปลว่าท่าเรือ คนอื่นเชื่อว่าชื่อนี้มาจากผลไม้ที่เรียกว่า "มาตาคูซิง"

ซึ่งเติบโตอย่างแพร่หลายในมาเลเซียและอินโดนีเซีย 

ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นยังบอกด้วยว่าเมืองนี้ตั้งชื่อตามลำธารเล็กๆ ที่เรียกว่า

"สุไหงกูชิง" หรือแม่น้ำแคทเป็นภาษาอังกฤษที่ไหลผ่านเมือง

 กระแสน้ำได้รับการเติมเต็มและสร้างใหม่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

รัฐซาราวักเคยเป็นส่วนหนึ่งของรัฐสุลต่านบรูไนเมื่อประมาณ 200 ปีที่แล้ว

แต่เพื่อเป็นรางวัลสำหรับความช่วยเหลือในการปราบปรามการก่อกบฏ รัฐซาราวักจึงตกเป็นของนักผจญภัยชาวอังกฤษ

เจมส์ บรู๊ค ซึ่งปกครองเป็นอาณาจักรส่วนตัวของเขา การบริหารบรู๊คได้รับสถานะของอารักขาภายใต้การปกครองของราชาชาร์ลส์บรูคและถูกวางไว้เบื้องหลังราชาและเจ้าชายของอินเดีย

 บรู๊คปกครองอาณาจักรของเขาอย่างน่าชื่นชม ปรับปรุงระบบสุขาภิบาลให้ผู้อยู่อาศัย และเสร็จสิ้นการพัฒนาหลายอย่างรวมถึงโรงพยาบาล

ป้อมปราการ คุก และอาคารอื่น ๆ อีกมากมาย ครอบครัวบรู๊คปกครองซาราวักจนกระทั่งญี่ปุ่นยึดครองในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484

ตามนิทานที่เล่าขานกันบ่อยๆ เมื่อเจมส์ บรู๊คมาถึงกูชิงเป็นครั้งแรก เขาถามชื่อเมืองจากไกด์ท้องถิ่นของเขา

 ไกด์คิดว่าเจมส์ บรู๊คกำลังชี้ไปที่แมวตัวหนึ่ง "กูชิง" กล่าว เรื่องราวที่ประดิษฐ์ขึ้นเห็นได้ชัดจากข้อเท็จจริงที่ว่าชาวมลายูในรัฐซาราวักเรียกแมวว่า

"ปูศักดิ์" แทนคำว่า "kucing" ของมาเลย์ นอกจากนี้ ชื่อของ "กูชิง" ได้ถูกนำมาใช้ในเมืองนี้แล้วเมื่อบรู๊คมาถึงในปี พ.ศ. 2384

ลวดลายแมวสามารถพบได้ทั่วเมือง ตามที่CNTravellerอธิบาย:

น้ำพุแมว (ตรงข้ามกับ Hotel Grand Margherita Kuching) เสาแมวที่ปกคลุมไปด้วยดอกราฟเฟิลเซีย (บนวงเวียนตรงหัวมุมถนน Jalan Padungan และ Jalan Chan Chin Ann) รูปปั้นตระกูลแมวที่ North City Hall— Kuching ดูเหมือนจะทุกข์ทรมาน จากไข้แมว!

รูปปั้นแมวโบกมือสูงเพียง 2½ เมตรที่เขตเมือง Kuching North และ Kuching South (บนเกาะจราจรนอกประตูพิธีของจีน) ได้รับการยกย่องว่าเป็นแมวผู้ยิ่งใหญ่แห่ง Kuching แมวขาวที่มีหนวดเคราที่เรียกว่า นิค แต่งกายด้วยชุดพื้นเมืองในช่วงเทศกาลสำคัญต่างๆ เช่น สีแดงสำหรับวันตรุษจีน สีเขียวในช่วงวันอีดิ้ลฟิตริ ชุดซานต้าในช่วงคริสต์มาส และเสื้อกั๊กอีบันแบบดั้งเดิมในช่วงเทศกาลเก็บเกี่ยวในท้องถิ่น

มีการพ่นกราฟฟิตี้ของแมวบนผนัง ร้านค้าเรียงรายไปด้วยของที่ระลึกสำหรับแมว เสื้อยืดที่มีสเน่ห์ลดราคา Quiik Cat B&B และแม้แต่ Meow Meow Cat Cafe!

วิทยาลัยในกูชิงมีชื่อว่า I-CATS ซึ่งเป็นวิทยาลัยนานาชาติแห่งเทคโนโลยีขั้นสูงซาราวัก และสถานีวิทยุท้องถิ่นคือ Cats FM

สถานที่ท่องเที่ยวแมวที่มีชื่อเสียงที่สุดของกูชิงคือพิพิธภัณฑ์แมว ซึ่งมีสิ่งประดิษฐ์กว่า 4,000 ชิ้น รวมทั้งภาพวาดและอนุสรณ์สถานที่เกี่ยวข้องกับแมว 

การจัดแสดงมีทั้งแมวมัมมี่จากอียิปต์โบราณ แกลเลอรีโฆษณาเกี่ยวกับแมว และแมวป่า 5 สายพันธุ์ที่พบในเกาะบอร์เนียว

มีเรื่องเล่าว่าครั้งหนึ่งในปี 1950 ผู้คนในเกาะบอร์เนียวเสียชีวิตด้วยโรคมาลาเรีย ดังนั้นทางการจึงแพร่ระบาดของสารฆ่าแมลงดีดีที ซึ่งถึงแม้จะช่วยต่อสู้กับยุงที่เป็นพาหะของมาลาเรีย แต่ยังฆ่าแมวบนเกาะจำนวนมากด้วย ผลที่ตามมาคือประชากรหนูมีความเจริญรุ่งเรืองและทำให้เกิดโรคระบาด เพื่อแก้ปัญหากาฬโรค กองทัพอากาศของสหราชอาณาจักรได้ทิ้งแมว 14,000 ตัว

ในชนบทของมาเลเซียในเกาะบอร์เนียวโดยปล่อยทางอากาศ 14,000 ตัวในภารกิจที่เรียกว่า

'ปฏิบัติการ Cat Drop' แม้ว่าเรื่องราวของแมวอาจเป็นการประดิษฐ์ขึ้นอีกรูปแบบหนึ่ง แต่เรื่องราวดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์หลายครั้งจนเชื่อว่ามีบทบาทในการห้าม DDT จากวุฒิสภาสหรัฐอเมริกาในปี 2515