ภาพถ่ายในอดีต: เซินเจิ้นในปี 1980

เชินเจิ้น ตามสำเนียงมาตรฐาน, ซำจั่น ตามสำเนียงกวั่งตง, ซิมจุ่ม ตามสำเนียงแต้จิ๋ว เป็นเมืองหลักที่อยู่ทางตะวันออกของชะวากทะเลแม่น้ำจูในมณฑลกวางตุ้งตอนใต้ สาธารณรัฐประชาชนจีน มีอาณาเขตทางใต้ติดกับฮ่องกง ตะวันออกเฉียงเหนือติดกับฮุ่ยโจว ตะวันตกเฉียงเหนือติดกับตงกว่าน และทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ติดกับกว่างโจว จงซาน และจูไห่ ซึ่งเป็นอีกฝั่งของชะวากทะเล โดยใช้เขตแดนทางทะเลเป็นตัวแบ่งอาณาเขต

ภูมิทัศน์ของเชินเจิ้นเป็นผลมาจากเศรษฐกิจที่มีความคึกคัก ซึ่งเกิดจากการลงทุนระหว่างประเทศตามนโยบาย "การปฏิรูปเศรษฐกิจจีน" ใน ค.ศ. 1979 ตัวเมืองเป็นศูนย์กลางเทคโนโลยีระดับโลก โดยขนานนามว่าเป็น ซิลิคอนแวลเลย์ของจีน เป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในโลกในคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ถึง 2000 และติดอันดับสองจาก "10 เมืองที่ควรเยี่ยมเยือนใน ค.ศ. 2019" โดย Lonely Planet

เชินเจิ้นมีฐานะเป็นนครอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1979 โดยนำชื่อมาจากอดีตเมืองเทศมณฑลที่สถานีรถไฟสุดท้ายที่จอดในจีนแผ่นดินใหญ่ในบริเวณรางรถไฟระหว่างเกาลูนกับกวางตุ้ง[14]ใน ค.ศ. 1980 เชินเจิ้นกลายเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษแห่งแรกของจีน จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2017 มีประชากรในเชินเจิ้นอยู่ที่ 12,905,000 คน แต่ตำรวจท้องถิ่นกับเจ้าหน้าที่ประเมินว่ามีประชากรอยู่ในเมืองประมาณ 20 ล้านคน เนื่องจากมีจำนวนผู้อยู่อาศัยในระยะสั้นจำนวนมาก[a] รวมถึงผู้อพยพที่ไม่ลงทะเบียน ผู้โดยสาร ผู้มาติดต่องาน และผู้อยู่อาศัยชั่วคราว

เชินเจิ้นเป็นที่ตั้งของตลาดหลักทรัพย์เชินเจิ้นและสำนักงานใหญ่ของบริษัทข้ามชาติหลายแห่ง เช่น JXD, Vanke, Hytera, CIMC, SF Express, เซินเจิ้นแอร์ไลน์, Nepstar, Hasee, Ping An Bank, Ping An Insurance, China Merchants Bank, Evergrande Group, เทนเซ็นต์, ZTE, OnePlus, หัวเว่ย, DJI และ BYD[18] เชินเจิ้นจัดอยู่ในอันดับที่ 9 ในดัชนีศูนย์การเงินทั่วโลก (Global Financial Centres Index) ใน ค.ศ. 2019 และมีท่าคอนเทนเนอร์ที่คึกคักที่สุดอันดับ 3 ของโลก