เรื่องเล่าจากชีวิตจริง!

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนนะคะว่าเราไม่ใช่นักเขียนมืออาชีพ และเรียนมาน้อยจบแค่ประถม6 ถ้าเขียนอะไรลงไปเรียบเรียงไม่สวยงามหรือตกหล่นต้องกราบขออภัยคุณผู้อ่านใว้ ณ.ที่นี้ด้วยนะคะ เริ่มเรื่อง เราเป็นเด็กต่างจังหวัดทางภาคเหนือ ครอบครัวเรามีพี่น้องร่วมกัน 5 คน เราเป็นน้องคนสุดท้อง ฟังดูดีนะคะ เรามีพี่ชาย2คนเป็นคนโตกับคนกลาง พี่สาว2คน คนรองกับคนเล็ก ส่วนเราคนสุดท้องเป็นสาวประเภทสอง หรือเรียกแบบบ้านๆก็กระเทยนี่แระคะ เราได้อยู่ในอ้อมกอดแม่แค่ 5 ปี เท่านั้น เราอายุ 5 ขวบ แม่เราก็ได้เสียชีวิตจากเราไป ตอนนั้นเรายังเด็กไม่รู้เรื่องอะไรหรอกว่าการตายคือการจากลาแบบไม่มีวันได้กลับมาอีกทั้งชีวิต เด็กบ้านนอก เนอะ พี่ชายคนโตแต่งงานมีลูกมีครอบครัวก็ย้ายออกไปใช้สร้างเนื้อสร้างตัวกับครอบครัวเขา พี่สาวคนโต ก็เดินทางเข้ามาทำงานที่กรุงเทพตั่งแต่แม่ยังไม่ป่วย พี่ชายคนกลาง พี่สาวคนเล็ก รวมถึงเราก็ยังคงต้องอยู่กับพ่อเพราะต้องเรียนหนังสือให้จบชั้นประถม6 พอพี่ชายเรียนจบก็ไปบวชเป็นพระ อยู่3 ปี เพื่อเรียนให้จบ ม.3 ส่วนพีี่สาวคนเล็กเรียนจบประถม6 พี่สาวคนโตก็มารับไปทำงานโรงงานที่กรุงเทพ ยังคงเหลือแค่เราคนเดียวที่ยังต้องเรียนและอยู่เป็นภาระให้พ่อหาเลี้ยงคนเดียว เรื่องราวฟังดูก็ไม่น่ามีอะไรใช่ไหมคะ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจคะ ที่เล่ามาอันนีั้แค่ท้าวความให้รู้ว่า ในเรื่องราวชีวิตเรามันมีตัวละครสำคัญไปกี่คน ก่อนที่จะเล่าเรื่องราวที่มันเกิดขึ้นกับเรานั่นคำว่าหมาแมวมันยังรักลูกของมันใช้ได้กับครอบครัวอื่น แต่กับเราไม่มีแม้แต่คำถามจากปาก ว่า สบายดีไหม อยู่ไหน กินอะไรหรือยัง คำถามพื้นๆทีี่ไม่เคยได้ยินออกจากปากของคนเป็นพี่น้องบ้านนี้เลย มันมีเรื่องราวอีกเยอะแยะมากมาย เดียวจะทยอยลงให้ทุกท่านอ่านนะคะ ขอบคุณที่ทนอ่านและช่วยติดตามอ่านในกระทู้ต่อไปด้วยนะคะ รับรองคุณจะไม่มีผิดหวัง ชีวิตที่บางคนไม่เคยรู้ว่ามันมีอยู่จริงในสังคมของคนไทย