คนไร้บ้านในไทย สะท้อนสังคมชีวิตมีค่า ไม่ต้องฆ่าตัวตาย

ช่วงนี้ ได้มีข่าว คนฆ่าตัวตายกันมาบ่อยๆ อย่างเช่นล่าสุด สาวเครียด ไม่มีงาน ไม่มีเงิน กินเหล้าย้อมใจ กระโดดคอนโดเสียชีวิต  

อีกราย เป็นลูกคนรวย การศึกษาดี เรียนมหาวิทยาลัยระดับโลก มีสามีชาวต่างชาติ มีลูกน้อยที่น่ารัก แต่ ยังหาความสุขไม่ได้ เป็นโรคซึมเศร้า ทะเลาะกับสามี อุ้มลูกน้อยกระโดดคอนโด

หรือข่าว ที่มีคน ยืมตังค์ แล้วไม่คืน คนที่เครียดก็คือ คนที่ไอ้ยืมตังค์ ขึ้นก่อนหน้านี้ คนที่จะยืมตังค์คนอื่นก็จะเป็นคนเครียด จะได้ตังค์หรือไม่แต่พอให้ยืมแล้ว เจ้าหนี้เป็นคนเครียดเสียเอง จนเป็นโศกนาฏกรรมฆ่าตัวตาย

ผมได้อ่านข่าวนี้แล้ว ทำให้คิดได้ว่า ความสุขของเรา มันอยู่แห่งหนใดล่ะ คนจนก็มีความทุกข์ คนรวยก็มีความทุกข์ แล้วทำไมความสุขมันเริ่มหดหายลงไปทุกวันทุกวันเพราะอะไรกันนะ

ความสุขอยู่ที่ระบบความคิดของเรา

จงมองหาความสุข อย่างเช่น ได้กินอาหารครบ 3 มื้อแบบอิ่ม และได้นอนหลับสบายบนที่นอนมีหลังคาคุ้มหัวถือว่า ดีที่สุดแล้ว แล้วคุณยังต้องการอะไรอีกเพราะว่าในโลกใบนี้ยังมีบุคคลบางกลุ่มที่ ต้องนอนตามที่สาธารณะกินก็ไม่อิ่ม นอนก็พอหลับซึ่งเขาเรียกบุคคลเหล่านี้ว่า

คนไร้บ้าน (homelessness) หมายถึง สภาพของบุคคล ณ ช่วงเวลาหนึ่งที่ไม่สามารถมีที่อยู่อาศัยในแบบปกติทั่วไปได้ 

   คนไร้บ้านในไทย

-บุคคลที่ไม่กำลังทรัพย์พอจะเช่าที่พักอาศัยได้

-บุคคลที่มีสภาพทางจิตใจไม่ปกติ จะออกมาเร่ร่อน ที่ใหนนอนได้นอน

  การแก้ไขปัญหานี้ ควรแก้ไขตั้งแต่ต้นตอของเหตุให้มากกว่า แก้ไขที่ปลายเหตุ จึงจะยั่งยืน

เขตกรุงเทพฯ มักพบอาศัยหลับนอนตามป้ายรถเมล์หรือสถานที่มีแสงสว่าง

การแยกกลุ่มคนเหล่านี้ออกจากคนปกติได้ หลังจากเที่ยงคืนไปแล้ว

ทำให้ยากในการให้การช่วยเหลือด้านอาหาร โดยปกติคนไร้บ้าน ไม่ใช่ขอทาน

  มักปฏิเสธการให้การช่วยเหลือ

การให้การช่วยเหลือจำเป็นต้องมีลักษณะที่เป็นมิตร

   เนื่องจากคนไร้บ้านจะมีอาการจิตผิดปกติไม่มากก็น้อย

   เกิดจากความเครียดที่ต้องทนต่อสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย

    มีการคาดการณ์กันว่า จำนวนคนไร้บ้านในประเทศไทยน่าจะอยู่ที่ราว 30,000 คน

   ทำไมคนไร้บ้านิขายังอยู่ได้ทั้งที่ เขาน่าจะลำบากกว่าหลายคน

ขอบคุณข้อมูลภาพ