ในสถานการณ์เดียวกัน แต่ 2 ผู้นำ action ต่างกันอย่างสุดขั้ว รับผิดอย่างกล้าหาญ และไม่กล่าวโทษผู้อื่น

บ้านเขาก็วิกฤติ วัคซีนมาไม่ทัน ไม่พอใช้ปูพรมฉีดในบ้าน ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เราก็ประสบอยู่ในประเทศเช่นกันครับ แต่ความต่างคือ action ของผู้นำ

ความรับผิดชอบ = รับความดีความชอบ และไม่ลืม ‘รับผิด’

ความรับผิดชอบ ไม่ได้หมายความว่า คุณพลาดผิดไม่ได้ แต่มันหมายถึง เมื่อผิดพลาดแล้วคุณ action อย่างไรกับความผิดพลาด?

คุณจะน้อมรับ เพื่อเอาไปพัฒนามันอย่างสง่างาม หรือหาบทลงโทษมาโทษประชาชน โทษคนอื่นเฆี่ยนตีเขา เอาคนส่วนน้อยมาโทษคนส่วนใหญ่ หาแพรับบาปในเรื่องที่เป็นภาระหน้าที่ และความรับผิดชอบของตนเอง และรับผิดอย่างกล้าหาญ และไม่กล่าวโทษผู้อื่น

กล้าหรือไม่ที่จะยอมรับว่าตนผิด ?

เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ประชาชน 100% จะไม่มีใครนอกลู่นอกทาง หรือควบคุมระเบียบราวกับนักโทษที่กุมขังในเรือนจำได้ทั้งหมด มันต้องมีคนที่ฝ่าฝืน และไม่ปฏิบัติตาม แต่จะเอาคนส่วนน้อยมากล่าวโทษเป็นความผิดให้คนส่วนใหญ่ร่วมรับผิดทั้งหมด มันไม่ fair กับประชาชน ในเมื่อตัวเองก็ไม่ได้ทำหน้าที่ดีพอ หรือแก้ปัญหาอะไรได้สำเร็จตามเป้าหมาย

ในขณะเดียวกัน ก็ต้องเชื่อด้วยว่าความรับผิดชอบ ไม่ได้หมายถึงรับความดีความชอบเท่านั้น แต่ต้องกล้ารับผิดได้ด้วย นี่คือภาวะผู้นำที่แสดงออก และสื่อสารอย่างเข้าใจปัญหา และรู้ว่ตนเองกำลังทำหน้าที่อะไร

ยอมรับเสียเถอะ และจัดหาวัคซีนดีๆมา อย่าดีแต่ปากอยู่เลย