Santa Cruz Del Islote: ยูโทเปียที่แออัด

Santa Cruz del Islote เป็นเกาะปะการังเล็กๆ และเกาะที่เล็กที่สุดแห่งหนึ่งในหมู่เกาะ San Bernardo นอกชายฝั่งโคลัมเบีย มีขนาดเพียง 2.4 เอเคอร์ แต่มีบ้านถึง 1,200 คน นั่นคือความหนาแน่นของประชากรสี่เท่าของแมนฮัตตัน

แต่ซานตาครูซ เดล อิโลเตไม่ใช่แมนฮัตตัน ไม่มีน้ำประปาหรือระบบน้ำเสีย ไฟฟ้าใช้จากเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเพียงห้าชั่วโมงต่อวัน และกองทัพเรือโคลอมเบียจะส่งน้ำจืดทิ้งทุกๆ สามสัปดาห์ แล้วทำไมผู้คนถึงอาศัยอยู่ที่นั่น?

เครดิตภาพ: CNTraveller

ในตำนานเล่าว่าเมื่อ 150 ปีที่แล้ว กลุ่มชาวประมงจากเมืองชายฝั่ง Baru ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 50 กม. กำลังมองหาแหล่งน้ำใหม่ในการตกปลาเมื่อพวกเขาสะดุดเกาะปะการังเล็กๆ แห่งนี้ ซึ่งนั่งอยู่ใต้น้ำ เนื่องจากสายเกินไปที่จะกลับมา ชาวประมงจึงตัดสินใจตั้งค่ายพักแรมบนเกาะในคืนนี้ และรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งที่พบว่าเกาะไม่มียุง ซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากในพื้นที่ เรื่องมีอยู่ว่าคืนนั้นพวกผู้ชายนอนหลับอย่างสงบสุขจนตัดสินใจอยู่ต่อ

ปัจจุบันเกาะนี้มีบ้านเรือน 90 หลัง ร้านค้า 2 แห่ง ร้านอาหาร 1 แห่ง ดิสโก้และโรงเรียนหนึ่งแห่ง ซึ่งบรรจุอยู่ภายในพื้นที่ขนาดเท่าสนามฟุตบอลและอีกครึ่งหนึ่ง เป็นเกาะที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในโลก พื้นที่มีจำกัดจนโครงสร้างจำนวนมากยื่นลงไปในน้ำ โดยใช้วิธีการประดิษฐ์รองรับ โครงสร้างหลายชั้นบางหลังจะช่วยบรรเทาความแออัดได้ แต่บ้านที่นี่ล้วนเป็นชั้นเดียว พื้นที่ว่างเพียงแห่งเดียวคือลานภายในที่มีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของสนามเทนนิส ซึ่งมักจะอยู่ใต้น้ำในช่วงที่น้ำขึ้นสูง

ชาวเกาะส่วนใหญ่เป็นชาวประมงหรือพนักงานที่ทำงานในโรงแรมและรีสอร์ทบนเกาะใกล้เคียง การทำประมงเป็นอาชีพเดียวของพวกเขามาเป็นเวลานาน แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ปริมาณปลาลดน้อยลง ทำให้คนในท้องถิ่นต้องหางานทำที่อื่น ตอนนี้เศรษฐกิจส่วนใหญ่ของพวกเขาขึ้นอยู่กับการท่องเที่ยว เกาะ Múcura ที่อยู่ใกล้เคียงมีรีสอร์ทระดับไฮเอนด์และมีบริการตกปลา ดำน้ำตื้น หรือดำน้ำลึกสำหรับนักท่องเที่ยว และชาวซานตาครูซจำนวนมากทำงานที่นั่น อื่นๆ ขายของต่างๆ เช่น เปลือกหอย งานฝีมือ และอาหารท้องถิ่นให้กับนักท่องเที่ยว

แม้จะมีความทุกข์ยาก แต่คนในท้องถิ่นก็บรรยายชีวิตบนเกาะว่าสงบและสงบสุข ไม่มีความรุนแรงหรืออาชญากรรม ดังนั้นประตูไม่เคยล็อค และแม้แต่เด็ก ๆ ก็ยังถูกอธิบายว่า "เชื่อฟัง" และ "มีระเบียบวินัยดีกว่า" โดยครูโรงเรียนของพวกเขา

เครื่องกำเนิดไฟฟ้าเปิดตอนเจ็ดโมงเย็นและจนถึงสิบเอ็ดโมงบนเกาะมีไฟ นี่คือเวลาสำหรับละครโทรทัศน์ ระหว่างการแข่งขันฟุตบอลครั้งใหญ่ ผู้คนจะรวมทรัพยากรของพวกเขาเข้าด้วยกันเพื่อซื้อน้ำมันเบนซิน เพื่อให้พวกเขาสามารถจ่ายไฟให้กับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเพื่อดูเกมทางทีวี

Juvenal Julio ครูสอนดำน้ำอายุ 66 ปี และหลานชายของหนึ่งในผู้ก่อตั้งดั้งเดิมของเกาะ เรียกซานตาครูซ เดล อิโซเตเป็นสวรรค์

“ฉันจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ที่นี่ มันเป็นชีวิตที่รุ่งโรจน์” เขากล่าว

เช่นเดียวกับชาวเกาะที่เหลืออีก 12 ร้อยคน จูลิโอจะจากไปเมื่อเขาตายเท่านั้น เพราะเกาะนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับสุสาน

การอ่านที่เกี่ยวข้อง : ชุมชนชาวประมงเล็ก ๆ บนเกาะมิกิงโก

เครดิตภาพ: Hotel Punta Faro

เครดิตภาพ: Uhkabu/Wikimedia

เครดิตภาพ: Juan Reyes / Panoramio

เครดิตภาพ: Julián López/Panoramio

เครดิตภาพ: ไม่ทราบ