ยุคสงครามประสาท(สงครามโซเชียล)

สมัยก่อนยุคการสื่อสารด้วยม้าเร็ว นกพิราบ

จะมีสงครามหลังม้า หลังช้าง จะแย่งอำนาจธิปไตยเหนือนดินแดน อย่างเช่น  สยาม กับพม่า คู่ปรับแย่งชิงความยิ่งใหญ่แถบนี้

   ยุคเริ่มพัฒนามีอาวุธปืน ระเบิด เครื่องบินรบ สงครามโลก เดือดร้อนประชาชนล่มตายเพราะสงคราม

ยุคนี้ใครๆก็เป็นนักรบ (ผู้ก่อ ผู้สมทบ ) ในสงครามโซเชียลได้ หรือเรียกภาษาติดหู "เกรียนคีบอร์ด"

 ซึ่งถ้าผู้รับสารที่โดนโจมตี อ่อนด่อย..อาจจะคิดสั้นได้...

หลายคนคิดว่าเกินไปมั้ง!!!  มันก็มีข่าวอยู่เนืองๆ ฆ่าตัวตายเพราะโซเชียล

  ซึ่งการเม้นด่าแบบสาดเสียเทเสีย (บางคนแค่แสดงด้านมืดที่มี เพราะในชีวิตจริงไปด่าใครอย่างนั้น เจอคนจริงน่าเจ็บตัวไม่คุ้ม ด่าในโซเชียลไม่มีใครตามเจอเพราะอวตาล)

   บางคนสามารถแสดงความดีใจ ที่แช่งให้คนตายได้...

   โชเชียลก็เหมือนการคบหาคนนั้นแหละ  ถ้าเลือกดูสิ่งดีๆ ที่สร้างมาทำประโยชน์ในชีวิตได้ก็ดี

  แต่ถ้าดูสิ่งลบๆ เช่นการด่าคนเป็นสิ่งที่คนเชียร์ปรบมือชื่นชอบ ...คนหยาบคาย...จนเราเริ่มเอามาใช้ ในชีวิตปฏิบัติต่อคนรอบข้าง ถ้าคนชอบไม่ว่าอะไร

  เราก็นำมาใช้อีก

พอใช้บ่อยๆจะติดเป็นนิสัย

พอเป็นนิสัย นานๆจะเป็นสันดานนั่นเอง

    สงครามโซเชียลน่ากลัวกว่าที่คิด

ถ้าใครเจอคนด่าในโชเชียล

หาเพลงนี้มาฟัง

ใครจะชิง ใครจะชังมันก็ช่างหัวเขา
แค่ตัวเรารู้เราช่างเค้าประไร
ใครจะชักใครจะแช่ง
ใครจะแกล้งใครจะหยัน
ก็ให้ช่างหัวมันก็ให้ปล่อยเค้าไป
ใครจะชมใครจะเชิด
ว่าประเสริฐเลิศหรู
ตัวเรารู้เราอยู่ปล่อยเค้าชมไป
ใครจะรักใครจะเกลียด
ใครจะเสียด ใครจะสี
ก็เรารู้ตัวดีปล่อยเค้าทำไป
.เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย
เอาอะไรมากมายในความอนัตตา
โลภไปทำไมช่วงชิงแข่งขัน
สุดท้ายเหมือนกันต้องไปป่าช้า
จะเอาอะไรแค่รักโลภโกรธหลง
ไม่มีความมั่นคงบนกิเลสตัณหา
เกิดแก่เจ็บตายใยจะไปยึดมั่น
สรรพสังขารล้วนอนิจจา
ปล่อยวางมันเสีย ทุกโขติณณา.

ขอบคุณเนื้อเพลง ปล่อย