การรวยจากมรดกพ่อ ทำไมผมต้องเจอวาทกรรม เก่งจริงหาด้วยตัวเองสิวะ

ผมอายุ36ปี
ปัจจุบัน พ่อผมตายไปได้4ปี เป็นมะเร็งที่หลอดลม
เพราะสูบบุหรี่จัด
พ่อมีที่ดินทำตลาดนัด เก็บค่าเช่าแม่ค้า
มีอพาร์ทเม้นต์ให้คนเช่า ปัจจุบันอยู่กับแม่
ซึ่งผมกับแม่ก็ดูแล และ แบ่งผลประโยชน์จากทรัพย์สิน
แต่ส่วนมากผมดูแล

แต่ดูเหมือนจะดีใช่มั้ยครับ
แต่ชีวิตผม โดนมาตั้งแต่เด็กจากญาติ หรือ คนรู้จัก เช่น คำว่า "ลูกเทวดา" เอย
ลูกคุณหนูเอย หนักสุดก็ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ
ทั้งที่ผมก็ไม่เคยเกเร ไม่เคยแว๊น ไม่เคยเสพยา เรียนจนจบตรี 2 ใบ

ผมโดนมาตั้งแต่เด็กแล้ว
เช่น ตอนผมประถม มีญาติฝั่งแม่คนนึงเขาว่าพ่อผม คือ ตอนเด็กผมชอบกินพิซซ่า (20กว่าปีที่แล้ว)
ผมสั่งกินทุกวัน ญาติแม่ว่าพ่อผมว่า ตามใจเด็ก ให้กินของแพงๆ ไม่สอนให้ประหยัด
พ่อผมรำคาญ ก็บอกให้มันกินไปเด็กกำลังโต

ตอนเด็ก ถึงวัยรุ่น ผมมีทุกอย่าง มีเกมตั้งแต่แฟมิคอม ซุปเปอร์ เกมบอย ทามาก็อด ทามิย่า เพลย์ 1 2 3 พ่อก็ซื้อให้
มือถือโนเกียปุ่มกดนี่แหละสมัยก่อนแพง ผมก็มีคนแรกในชั้น
ตอนมหาลัย พ่อออกรถให้ขับไปเรียน ไม่อยากให้ขี่มอเตอร์ไซค์ หรือ ขึ้นรถเมล์
ก็โดนคนแขวะว่าลูกเทวดา ผมโดนแขวะเสมอว่า โดนตามใจ เป็นลูกคุณหนู หรือ แรงสุดก็ ถ้าพ่อตายจะทำอะไรเป็น
จะอยู่ยังไง บางคนก็บอกผมว่า พ่อแม่รังแกฉัน ทั้งที่ตอนนั้นผมก็วัยรุ่นอยู่
คือรังแกอะไรของป้าครับ

ผมสังเกตหลายครั้ง บางทีคนข้างบ้านเอย ญาติคนอื่นเอย
จะมีความเป็นห่วงเป็นใยพิเศษ เวลาพ่อผมซื้อของแพงให้ผม
เช่น สมัยผมเรียนม.ปลาย สมัยนั้นการซื้อคอม PC สักเครื่องเป็นเรื่องใหญ่ เพราะแพงมาก ชุดนึง5หมื่นกว่า
พ่อผมก็ซื้อให้ เอาไว้ให้ผมเรียน กลับโดนญาติแขวะว่า จะเรียนอะไร เอาไว้เล่นเกมล่ะสิ

แปลกนะ
ทั้งที่ผมก็ไม่ใช่คนขี้อวด หรือ คนขี้โชว์อะไร
แต่ผมโดนคนรอบๆว่าแบบนี้มาทั้งชีวิต

ใช่ว่าตอนเรียนจบมาผมไม่เคยทำอะไร
ผมไปขายของตลาดนัด ผมเปิดร้านอาหาร
ใช่มันเจ๊งหมด เจ๊งก็เจ๊ง พ่อผมไม่เห็นว่าเลย

มีแต่คนรอบข้างด่าผม เจ๊งเพราะ ทำอะไรไม่เป็น ลูกคุณหนู ไม่เป้นชิ้นเป้นอัน และ "เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ"

ผมเคยไปทำงานเงินเดือน เพราะอยู่บ้านเฉยๆ
คนเขาครหา หาว่าไม่ทำอะไร เกาะพ่อกิน
ช่วงนั้นพ่อผมเข้ารพ.บ่อย ผมก็ออกมาดูแลพ่อ
พอออกจากงานมา ก็โดนจนได้ คำว่า เกาะพ่อกิน

ตอนพ่อผมตาย มีญาติตราหน้าผมว่า เดี๋ยวก็หมด เพราะผมทำอะไรเป็น
ผมก็แปลกใจว่า ผม ยาก็ไม่เล่น แว้นก็ไม่แว้น การพนัน หรือ ผู้หญิงก็ไม่ติด
ถึงชอบเที่ยว หรือ ชอบเล่นเกม แต่มันก็ไม่ใช่กิจกรรมที่ล้างผลาญ
คือ จะหมดกับอะไร

ผมเป็นคนชอบเที่ยวครับ เนื่องจากเวลาผมเยอะ
ผมก็เพิ่งรู้ว่าการที่ผมโพสต์เฟสผมว่าไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่
ดันมีเพื่อนผมสมัยเรียน เขาไม่ชอบที่ผมโพสต์ไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่
แล้วชอบแขวะบ่อยที่เฟส แต่ผมก็ อะ ไม่เป้นไร เห็นว่าเป็นเพื่อน

มีอยู่ช่วงนึงผมเล่นจักรยานรถพัน ผมซื้อจักรยาน Bromton มา
อยู่ๆโดนเม้นว่า เงินพ่อทั้งนั้น แน่จริงหาด้วยตัวเองสิวะ
ข้อความนั้นทำผมจิตตกไปนับเดือน ผมถึงกับบล็อคเพื่อนไปเลย
ทั้งที่ผมไม่เคยแขวะอะไรเขาเลยนะ
บางทีผมก็ไม่เข้าใจ ทำไมผมไปทำอะไรให้พวกเขา
แบบ ผมก็ดูแลกิจการที่ได้รับจากพ่อ แล้วมันผิดด้วยเหรอ
ก็ดูแลแล้วก็ไม่เจ๊งไม่พัง ขนาดช่วงโควิด ตลาดปิดไปสามเดือน อพาร์ทเม้นต์คนลดลงไปครึ่ง
ผมก็ประคองให้อยู่ได้ ผมเอาตัวรอดได้

ผมเกลียดมาก คำว่า ต้องหาด้วยตัวเอง หรือ รวยเพราะสมบัติ รวยเพราะมรดก
ทำไม รวยเพราะมรดกแล้วทำไม
พ่อแม่ที่ดีเขาก็ต้องวางรากฐานให้ลูกไม่ใช่เหรอ
เขามีความพร้อมให้ลูก แล้วพ่อผมผิดตรงไหน
ถามจริง เห็นโอ๊ค พานทองแท้ มะ ถึงเขาจะเป็นยังไง ดีเลวยังไง
แต่ถึงเวลาทักษิณก็ต้องให้มรดกลูกเขาไม่มากก็น้อย
หรือคุณอัยยวัตร เขาก็ได้รับกิจการเลสเตอร์ กับ คิงพาวเวอร์จากพ่อเขา
แล้วมันผิดตรงไหนล่ะ

ต้องหาเองสิ ไม่หาเองไม่นับ
ผมรำคาญคำนี้เหลือเกิน มีหลายคนนะ พูดแบบนี้ใส่ผม
ถามจริงมีพ่อแม่ที่ไหน ตายแล้ว ที่ดินยกให้คนข้างบ้าน
ยกทรัพย์สินให้เด็กกำพร้าบ้าง มันไม่ใช่ละครหลังข่าว

ใช่ พ่อผมวางรากฐานมาดี จนพ่อผมตายแล้วลูกก็ยังสบาย
แล้วผมมีชีวิตที่สบาย นั่งๆนอนๆ ไปเที่ยว ไปกินของอร่อยได้ทุกวัน
แล้วผมผิดตรงไหน
แขวะเรื่องนี้ ผมได้ยินมาตลอดทั้งชีวิต
ทั้งที่ผมก็อยู่เฉยๆของผม
หรือ ผมสบายเกินไปทั้งที่อายุยังน้อย

สรุป ผมผิดที่ผมสบายเกินไป ยังงั้นหรือ